На ман аз танагӣ домаст ки дар фарёдам

نه من از تنگی دام است که در فریادم

намебинолам ки басар вақт расад сайёдам

می بنالم که بسر وقت رسد صیادم

Сайр шуд зинчмни сабзи дили ношодм

سیر شد زینچمن سبز دل ناشادم

Кош мекард бахуд рӯй қафаси сайёдам

کاش میکرد بخود روی قفس صیادم

Тир каз шаст бишуд боз нагардад камон

تیر کز شست بشد باز نگردد کمان

Панди перон чаҳ кунам ман ки дил аз каф додам

پند پیران چه کنم من که دل از کف دادم

Гашти даври фалак аз миннати таъмири маро

گشت دور فلک از منت تعمیر مرا

Хунаки онрўз ки силии барад аз бунёдам

خنک آنروز که سیلی برد از بنیادم

Мнкаҳ аз хулди барин дили нигарони бастами бор

منکه از خلد برین دل نگران بستم بار

То сари кӯй ту дидам ҳама рафт аз ёдам

تا سر کوی تو دیدم همه رفت از یادم

Хоҷаи душвор писандасту маро рӯй сиёҳ

خواجه دشوار پسند است و مرا روی سیاه

Тарсам аз бандагӣ хеш кунад озодам

ترسم از بندگی خویش کند آزادم

Гила аз одами хокӣ на тариқ адабаст

گله از آدم خاکی نه طریق ادبست

Гарчи оварад дар ин дайри хароби ободам

گرچه آورد در این دیر خراب آبادم

Лутфи султони азали хост ки аз саҷдаи хок

لطف سلطان ازل خواست که از سجدۀ خاک

Боди ин нихват беҳуда диҳад барбодам

باد این نخوت بیهوده دهد بربادم

Нахӯрам ғам ки барад боз бидон гулшани қудс

نخورم غم که برد باز بدان گلشن قدس

Иллати нихвату мастӣ чу з сар биниҳодам

علت نخوت و مستی چو ز سر بنهادم

Вориси соқии кавсари шаҳи меҳри афсари Тӯс

وارث ساقی کوثر شه مهر افسر طوس

Онкӣ бо доғи ғуломяши зи модари зодам

آنکه با داغ غلامیش ز مادر زادم