Дилбари ман бчҳраҳ чун зулф мънбр оварад

دلبر من به چهره چون زلف معنبر آورد

Меҳр нахӯша ҷо диҳад маи бадв пайкар оварад

مهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد

Мива надид сарвро каси бҷҳони ту булъаҷаб

میوه ندید سرو را کس به جهان تو بوالعجب

Аз чаҳ гулӣ ки сарви ту мива шукр оварад

از چه گلی که سرو تو میوهٔ شکّر آورد

Сад раҳи агар барии серуми шуълаи шамъи пайкарам

صد ره اگر بری سرم شعلهٔ شمع پیکرم

Сӯзаду резади ашги хӯн то сар дигар оварад

سوزد و ریزد اشک خون تا سر دیگر آورد

Зиндаи бгўр агар кунад кас накунад маломаташ

زنده‌به‌گور اگر کند کس نکند ملامتش

Моам башари пас аз тугар ҳур мусаввир оварад

مام بشر پس از تو گر حور مصوّر آورد