Агар булбули бадали доғии зи ҷавр боғбон дорад
اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارد
Дар оташи ман ки бо ман навгули ман саргарон дорад
در آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
Биёбонеаст бе поёни ман он саргаштаи оҳўӣӣ
بیابانی است بیپایان من آن سرگشته آهویی
Ки ҳар сӯ рӯ кунад сайёди тирӣ дар камон дорад
که هر سو رو کند صیاد تیری در کمان دارد
Ки ӣнҳоли аҷаб ё раби ниҳон бо мӯҳтасиб гуяд
که این حال عجب یا رب نهان با محتسب گوید
Ки шухии дили зи ман бардааст ва рӯй аз ман ниҳон дорад
که شوخی دل ز من برده است و روی از من نهان دارد
зи лаби хндии маро аз гиряи домани пар гуҳар кардӣ
ز لبخندی مرا از گریه دامن پر گهر کردی
Магари лаъли лабати хосияти шаҳ гавҳарон дорад
مگر لعل لبت خاصیت شه گوهران دارد
Бомед гуҳари худро бдрёи миздӣ эй дил
به امّید گهر خود را به دریا میزدی ای دل
Нагуфтам зинҳўс бигузар ки дарёи бим ҷон дорад
نگفتم زین هوس بگذر که دریا بیم جان دارد
зи гулбонги ироқии оташам дар пардаи зани мутриб
ز گلبانگ عراقی آتشم در پرده زن مطرب
Ки мурғи ҷони малол аз хок Озарбойҷон дорад
که مرغ جان ملال از خاک آذربایجان دارد
Баҳри гомии ҳазорон дили бпои ноқаи миғлтд
به هر گامی هزاران دل به پای ناقه میغلتد
Кадомин длстон ё раб дар аинмҳмл макон дорад
کدامین دلستان یا رب در این محمل مکان دارد
Сабо оҳиста бигузар зонмънбри зулфи хам дар хамр
صبا آهسته بگذر زان معنبر زلف خم در خم
Ҳазорон тоири пари баста дар вай ошён дорад
هزاران طایر پر بسته در وی آشیان دارد