Ёрб онхол ки моро шуд аз ӯ рӯзи сиёҳ

یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاه

Бблои хами зулфи ту гирифтор ояд

ببلای خم زلف تو گرفتار آید

Дами ҷон бахш масеҳост сҳрхизонро

دم جان بخش مسیحاست سحرخیزانرا

Шуълаи оҳ ки аз сина афкор ояд

شعلۀ آه که از سینۀ افکار آید

Зулфат ар баради биғмои дили шаҳрӣ чаҳ аҷаб

زلفت ار برد بیغما دل شهری چه عجب

Ҳар чаҳ гӯйанд аз онрҳзн таррор ояд

هر چه گویند از آنرهزن طرّار آید

Аидли ғмздаҳи хобӣ ки шаб аз нимаи гузашт

ایدل غمزده خوابی که شب از نیمه گذشت

Вақт онаст ки ҳамсоя зинҳор ояд

وقت آنست که همسایه زنهار آید

Воъзонро расад аз замзама ишқ бигӯаш

واعظانرا رسد از زمزمۀ عشق بگوش

Сиҳаҳи дарҳами гусалади маст ббозор ояд

سیحه درهم گسلد مست ببازار آید

Инки бемор ғамат кард зи даврии нир

اینکه بیمار غمت کرد ز دوری نیرّ

Дили қавии дор ки худ низ парастор ояд

دل قوی دار که خود نیز پرستار آید