Гуҳ ба масҷид кашадам гуҳ ба килисои кишӣш
گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیش
Бастаи мӯии бтонсти марои таҳтаи кеш
بستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش
Зоҳиду турраи дастори ману зулф нигор
زاهد و طرۀ دستار من و زلف نگار
Ҳар касеро ҳавасӣ дар сару корӣ дар пеш
هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش
Сабри девонаи магар то ба чаҳ поён бошад
صبر دیوانه مگر تا به چه پایان باشد
Хунаки он рӯзи казин силсилаи гирами сари хеш
خنک آن روز کزین سلسله گیرم سر خویش
Назарӣ бар ту ва сад бори нигаҳ бар чапу рост
نظری بر تو و صد بار نگه بر چپ و راست
То нёинди рақибони туам аз пасу пеш
تا نیایند رقیبان توام از پس و پیش
Чаҳ кунам гар нануҳум сар ба биёёни ҷунун
چه کنم گر ننهم سر به بیایان جنون
Панҷаи ишқи қавӣ луқмаам аз ҳавсилаи пеш
پنجۀ عشق قویلقمهام از حوصله پیش
Ин манам коФъии зулфи ту бҷон май талабам
این منم کافعی زلف تو بجان میطلبم
Варна каси душмани ҷонии надиҳади роҳ ба хеш
ورنه کس دشمن جانی ندهد راه به خویش
Порсое ба тағофули зи ту Фкристи маҳол
پارسایی به تغافل ز تو فکریست محال
Ишқу мастурӣ пайванд нагирад ба ширеш
عشق و مستوری پیوند نگیرد به سریش
Ҳалқаи зулфи ту аз дасти даҳуми ман ҳайҳот
حلقۀ زلف تو از دست دهم من هیهات
То нагирад зи талаб даст надорад дарвеш
تا نگیرد ز طلب دست ندارد درویش
Ринди майхона ба кунҷии хамаш аз оташ май
رند میخانه به کنجی خمش از آتش می
Сари сӯфӣ ба фалак меравад аз дӯди ҳашиш
سر صوفی به فلک میرود از دود حشیش
Буи хӯн ояд аз ин чашми сияҳи дил ки ту рост
بوی خون آید از این چشم سیهدل که تو راست
Длброи дасти ману домани он зулфи пареш
دلبرا دست من و دامن آن زلف پریش
Ҷой узраст чаро ханда ба риндон накунанд
جای عذر است چرا خنده به رندان نکنند
Зоҳиди савмиъаро кин ҳамаи хнднд ба риш
زاهد صومعه را کاین همه خندند به ریش
Чанд гуфтам ки мбўи кокули мшгин батон
چند گفتم که مبو کاکل مشگین بتان
Оқилони панди ман афсонаи шимурди ин дили риш
عاقلان پند من افسانه شمرد این دل ریش
Ниро бош ки то хаймаи занам бар дар шоҳ
نیّرا باش که تا خیمه زنم بر در شاه
Чарх агар тири ҷафо пок бипардохт зи кеш
چرخ اگر تیر جفا پاک بپرداخت ز کیش
Шаҳи авранги вилоят ки дар иқлӣми вуҷӯд
شه اورنگ ولایت که در اقلیم وجود
Ҷуз ба тадбир яминаш наравад кор аз пеш
جز به تدبیر یمینش نرود کار از پیش