Ошиқ ки ранҷ ишқ надонад зи роҳаташ

عاشق که رنج عشق نداند ز راحتش

Гӯи бози гири раҳли иқомати зи соъаташ

گو باز گیر رحل اقامت ز ساعتش

Гуфтам қиёматаст чу бархест қоматаш

گفتم قیامت است چو برخاست قامتش

Ғофил ки тан бар ин надиҳади истиқоматаш

غافل که تن بر این ندهد استقامتش

Инсоф бар чунин қади дилҷӯии нозанин

انصاف بر چنین قد دلجوی نازنین

Зебад ки бори нози кашӣ то қиёматаш

زیبد که بار ناز کشی تا قیامتش

эй боди кошӣонаи зулфаш баҳам задӣ

ای باد کاشیانۀ زلفش بهم زدی

Бории хабари даҳ аз дили моу саломаташ

باری خبر ده از دل ما و سلامتش

Зоҳид ки бигноаҳ равад бар дар Карим

زاهد که بیگناه رود بر در کریم

Тарсами бҳшри суд на бахшад надоматаш

ترسم بحشر سود نه بخشد ندامتش

Аидли биё ки хӯни ту каз вай нишон набӯд

ایدل بیا که خون تو کز وی نشان نبود

Дар чашм ӯ муъоинаи байнами аломаташ

در چشم او معاینه بینم علامتش

Маҷнӯн ки рӯи бҷонби дашти ҷунуни ниҳод

مجنون که رو بجانب دشت جنون نهاد

Чун мо набӯд тоқати санги маломаташ

چون ما نبود طاقت سنگ ملامتش

Гӯи осмони нўолаҳ бидӯни ҳаматон диҳад

گو آسمان نواله بدون همتان دهد

Моро ниёз нест бихон кароматаш

ما را نیاز نیست بخوان کرامتش

Нир малул шуд дили танг аз ҳавои рай

نیرّ ملول شد دل تنگ از هوای ری

Омад бинола бахтии сабр аз иқоматаш

آمد بناله بختی صبر از اقامتش

Ҳин рӯи баборгоҳи шаҳаншоҳи Тӯс на

هین رو ببارگاه شهنشاه طوس نه

Ва аҳли бхоки раии ҳамаи суду ғароматаш

و اهل بخاک ری همه سود و غرامتش

Оншоаҳи тоҷдор ки шоҳони рӯзгор

آنشاه تاجدار که شاهان روزگار

Соинди сари бпои сарири иқоматаш

سایند سر بپای سریر اقامتش

То сарви қоматаши басарат соя мекунад

تا سرو قامتش بسرت سایه میکند

Сарбози сойпоӣ ва бикаш бори қоматаш

سرباز سایپای و بکش بار قامتش