Кард хури ишқи дӯст аз уфуқи дили зуҳӯр

کرد خور عشق دوست از افق دل ظهور

Соҳат ҷонро гирифт партави аллоҳи нур

ساحت جانرا گرفت پرتو الله نور

Юсуфи гули перҳани омадаи сӯии ватан

یوسف گل پیرهن آمده سوی وطن

Гӯшаи байт алҳзн гашта сарои сарвар

گوشه بیت الحزن گشته سرای سرور

Мутриби ширини мақоли баради зи дилҳо малол

مطرب شیرین مقال برد ز دلها ملال

Маҳв намӯд аз хаёли суҳбати ғулмону ҳур

محو نمود از خیال صحبت غلمان و حور

Шайх ки будаш бадуш мнкрмӣ бо хурӯш

شیخ که بودش بدوش منکرمی با خروش

Кини барадаши ақлу ҳуши он буд аз қавли зӯр

کین بردش عقل و هوش آن بود از قول زور

Дидамаш аз иктрФи соғари минои бкФ

دیدمش از یکطرف ساغر مینا بکف

Хандаи кунон аз шаафи омада бар рақсу шӯр

خنده کنان از شعف آمده بر رقص و شور

Гуфтам Аё шайхи софи кин буд аз ту хилоф

گفتم ایا شیخ صاف کین بود از تو خلاف

Ин амали ҷилф соф бошад аз ақли ту давр

این عمل جلف صاف باشد از عقل تو دور

Гуфт ки сар ниҳон гашта бъолми аён

گفت که سرّ نهان گشته بعالم عیان

Ҷумлаи халқи ҷаҳон бар сар рақсанду шӯр

جمله خلق جهان بر سر رقصند و شور

Ҷамъ шуд аз ҳар тарафи мункири фазлу шараф

جمع شد از هر طرف منکر فضل و شرف

Пеши хари хуши алафи қдўраҳи аҳли ғурур

پیش خر خوش علف قدوره اهل غرور

То ки шунид ин сурӯди аҳли ъиноду ҳасуд

تا که شنید این سرود اهل عناد و حسود

Рафт бачарх кабӯди ъФи ъФи клби ъқўр

رفت بچرخ کبود عف عف کلب عقور