Пас аз адои тавофи ҳаҷу русуми ибод

پس از ادای طواف حج و رسوم عباد

Ба сайри арсаи гҷротм иттифоқ афтод

به سیر عرصه گجراتم اتفاق افتاد

Қабули ҷазбаи он обу хокам аз киштӣ

قبول جذبه آن آب و خاکم از کشتی

Чу дасти қобила аз маҳди барканори ниҳод

چو دست قابله از مهد برکنار نهاد

Чунон ба шавқ хиромон шудам дар он кишвар

چنان به شوق خرامان شدم در آن کشور

Ки сӯии ҳиҷлаи зебои арӯс , нўдомод

که سوی حجله زیبا عروس، نوداماد

Ба ҳар раҳе ки чмидми вазиди боди умед

به هر رهی که چمیدم وزید باد امید

Ба ҳар дарӣ ки расидам , расед бонги кушод

به هر دری که رسیدم، رسید بانگ گشاد

Сипеҳри хост ки бахтам ба рифъатӣ бирасад

سپهر خواست که بختم به رفعتی برسد

зи даври чашмам бар қаср шаҳриёр афтод

ز دور چشمم بر قصر شهریار افتاد

Ҳуҷуми бори малик буд дар шудам ба миён

هجوم بار ملک بود در شدم به میان

Талоши ом дар он боргоҳ боРом дод

تلاش عام در آن بارگاه بارم داد

Даромадам ба ҳаримии тамоми ҳуру қусӯр

درآمدم به حریمی تمام حور و قصور

зи бӯсу хандаи гулистони зи ҷуръаи нӯши обод

ز بوس و خنده گلستان ز جرعه نوش آباد

Тараби ниҳодаи дарав бар сари тараби асбоб

طرب نهاده درو بر سر طرب اسباب

Фараҳи ниҳодаи дарав бар паии фараҳи бунёд

فرح نهاده درو بر پی فرح بنیاد

Тараб ки рахт кашид андрў бурун накашид

طرب که رخت کشید اندرو برون نکشید

Фараҳ ки пои ниҳоди андрў бурун наниҳод

فرح که پای نهاد اندرو برون ننهاد

Дигар нагашт ҷгргўшаҳи дрбдри кон ро

دگر نگشت جگرگوشه دربدر کان را

Ки хона зон шараф офтоб кард обод

که خانه زان شرف آفتاب کرد آباد

Замонаи баҳри ҳамин рӯз дошт айшӣ ро

زمانه بهر همین روز داشت عیشی را

Ки ҳар ду рӯзи амонат ба дайгарӣ ме дод

که هر دو روز امانت به دیگری می داد

Нисори умри гиромӣ ба рӯи намои оранд

نثار عمر گرامی به رو نما آرند

Шаби умеди ҷаҳони рӯз шодмонӣ дод

شب امید جهان روز شادمانی داد

Бароти бахшиши ман хост бар мурод диҳад

برات بخشش من خواست بر مراد دهد

Ба пеши муншии шаби шом ӯ ниҳоди мидод

به پیش منشی شب شام او نهاد مداد

Шабӣ чу чашми азизон ба рӯй ҳам равшан

شبی چو چشم عزیزان به روی هم روشن

Ғам замона нафаҳмида чун дили озод

غم زمانه نفهمیده چون دل آزاد

Шабии ду дидаи ушшоқ зу борайш

شبی دو دیده عشاق زو بارایش

зи хоки кандаи маъшӯқи баргирифтаи савод

ز خاک کنده معشوق برگرفته سواد

Чу дод бахшеи он шаб ба ёд ме ояд

چو داد بخشی آن شب به یاد می آید

зи равшанои дил нур мезанад фарёд

ز روشنایی دل نور می زند فریاد

Дар он бисот чу бар худ маро шуъӯр набӯд

در آن بساط چو بر خود مرا شعور نبود

зи даври дидаи донои дилӣ ба ман афтод

ز دور دیده دانا دلی به من افتاد

Ба меҳр гуфт ки эй зеби бахши маҷмаъи инс

به مهر گفت که ای زیب بخش مجمع انس

Биёи биё ки вақт омадӣ мубораки бод

بیا بیا که وقت آمدی مبارک باد

Нишоти маҷлису ойини ҷашни Фрўрдист

نشاط مجلس و آیین جشن فروردیست

Ту низ ҷилваи ойини назм хоҳӣ дод

تو نیز جلوه آیین نظم خواهی داد

Ҳамин бигуфту давид ва ҳануз пайдо буд

همین بگفت و دوید و هنوز پیدا بود

Ки шуд ғариви казин қатра карда дарёи ёд

که شد غریو کزین قطره کرده دریا یاد

Чунон ба поя давлат шудам шитоб зада

چنان به پایه دولت شدم شتاب زده

Ки чанд бори серум дар мақом по афтод

که چند بار سرم در مقام پا افتاد

зи бас ки тизбони боргоҳ дар рафтам

ز بس که تیزبان بارگاه در رفتم

Адаби зи пояи худ пой бар фарози ниҳод

ادب ز پایه خود پای بر فراز نهاد

зи длФрибии ойину фари султонӣ

ز دلفریبی آیین و فر سلطانی

Ба гоҳи таҳниятами расм саҷда рафт аз ёд

به گاه تهنیتم رسم سجده رفت از یاد

Чу хуби расми адабро баҷо наёвардам

چو خوب رسم ادب را بجا نیاوردم

Нидо расед ки эй рӯстои модарзод

ندا رسید که ای روستای مادرزاد

Бисоти аршу такаббур ? туро чаҳ пеш омад ?

بساط عرش و تکبر؟ تو را چه پیش آمد؟

Ҳарими каъбау ғифлат ? туро чаҳ ҳол афтод ?

حریم کعبه و غفلت؟ تو را چه حال افتاد؟

Ба дасти шамъ чу парвона ато доданд

به دست شمع چو پروانه عطا دادند

Дарин бисоти шабӣ бар сари қадами устод

درین بساط شبی بر سر قدم استاد

з андалеб шавад шохи гули ғзлхўон тар

ز عندلیب شود شاخ گل غزلخوان تر

Агар вазад ба гулистони азин шабистони бод

اگر وزد به گلستان ازین شبستان باد

Ҷавоб додам ва гуфтам ба ҷурми маъзӯрам

جواب دادم و گفتم به جرم معذورم

Ки то манам ба чунин давлатӣ нагаштам шод

که تا منم به چنین دولتی نگشتم شاد

Ба маҳфилӣ ки ду қандили моҳ ва хуршедаст

به محفلی که دو قندیل ماه و خورشیدست

Чароғи бахти заъифӣ чаҳ нур хоҳад дод ?

چراغ بخت ضعیفی چه نور خواهد داد؟

Бар ин нишоту тамошо агар назар фиканд

بر این نشاط و تماشا اگر نظر فکند

Насим шона кунад гум ба турраи шамшод

نسیم شانه کند گم به طره شمشاد

Ҷаҳон чу рӯй шаҳ оростасту чашми маро

جهان چو روی شه آراستست و چشم مرا

Нигоҳи бахт заъифаст дар ҳиҷоби рмод

نگاه بخت ضعیف است در حجاب رماد

Шаҳи хулосаи хадами Юсуфи ситораи ҳашам

شه خلاصه خدم یوسف ستاره حشم

эй сидраи иқболи шоҳзодаи мурод

همای سدره اقبال شاهزاده مراد

Замин чу сафҳаи тақвими пари з хона шавад

زمین چو صفحه تقویم پر ز خانه شود

Агар адолат ӯ сояи афканд ба билод

اگر عدالت او سایه افکند به بلاد

Қабои малик бар андоза дид бар қад ӯ

قبای ملک بر اندازه دید بر قد او

Ниҳоди фитнаи кулоҳ аз сар ва камар бикшод

نهاد فتنه کلاه از سر و کمر بگشاد

Сухан ба майкада аз эътидол ӯ ме рафт

سخن به میکده از اعتدال او می رفت

Шуд аз табиати мисатони буруни хаёли фасод

شد از طبیعت مستان برون خیال فساد

зи бас ки амн шуд андари замон ӯ олам

ز بس که امن شد اندر زمان او عالم

Ба дом хӯша баровард донаи сайёд

به دام خوشه برآورد دانه صیاد

Тамоми халқ дар айём ӯ ғании гаштанд

تمام خلق در ایام او غنی گشتند

Ҳасад ба меҳри бадали гашт дар дили ҳсод

حسد به مهر بدل گشت در دل حساد

Чунон саломати аҳдаш дар аҷали дарбаст

چنان سلامت عهدش در اجل دربست

Ки ҳур хулд фишонд зи зулфи гирди касод

که حور خلد فشاند ز زلف گرد کساد

Дили вилояти хусрав ба васл ӯ моил

دل ولایت خسرو به وصل او مایل

Чунон ки хотири ширин ба суҳбати Фарҳод

چنان که خاطر شیرین به صحبت فرهاد

Чу дар шамоил ӯ бингаранд фахр кунанд

چو در شمایل او بنگرند فخر کنند

Макорими падару ҳасани сирати аҷдод

مکارم پدر و حسن سیرت اجداد

Чу моҳи бадари хиромони миёнаи анҷум

چو ماه بدر خرامان میانه انجم

Миёни ҳалқаи равшани дилони мҳрнжод

میان حلقه روشن دلان مهرنژاد

Тамоми сол ба маликаши нишоту меҳмонӣ

تمام سال به ملکش نشاط و مهمانی

Чу дар аҷами маи наврӯз ва дар араби аъёд

چو در عجم مه نوروز و در عرب اعیاد

Кашида сар ба фалаки ҳамчуи сарви озода

کشیده سر به فلک همچو سرو آزاده

Сарони малики сари афкандаи пеш ӯ мнқод

سران ملک سر افکنده پیش او منقاد

Ба рамзи дилбарӣу расм хусравӣ дода

به رمز دلبری و رسم خسروی داده

Тасаллии дили ҷамъ аз алўФ то оҳод

تسلی دل جمع از الوف تا آحاد

Ба як нигоҳ ки аз давр бар сафи афканда

به یک نگاه که از دور بر صف افکنده

Намӯда пояи ҳаркас ба қадари истеъдод

نموده پایه هرکس به قدر استعداد

Ба пои қубба ӯ пушти гармии ақтоб

به پای قبه او پشت گرمی اقطاب

Ба рӯй сада ӯ сарфарозии аўтод

به روی سده او سرفرازی اوتاد

Асокираши ҳама аз авлиё ва аз абдол

عساکرش همه از اولیا و از ابدال

Муҷовираши ҳама аз собиқон ва аз афрод

مجاورش همه از سابقان و از افراد

Ҳама ба ҳарбу ҷадал лек бар сиблати салоҳ

همه به حرب و جدل لیک بر سبیل صلاح

Ҳама ба сайру сафар лек бар тариқи ршод

همه به سیر و سفر لیک بر طریق رشاد

Ҳамеша Рахши вғои зери рон ба теғ задан

همیشه رخش وغا زیر ران به تیغ زدن

Ҳамеша теғи ғзо бар миён ба ғзўу ҷиҳод

همیشه تیغ غزا بر میان به غزو و جهاد

Азу ба бадарғаи афроди хостаи ҳиммат

ازو به بدرقه افراد خواسته همت

Азу ба фотиҳаи ақтоби ҷустаи истимдод

ازو به فاتحه اقطاب جسته استمداد

Ба базми мамлакаташи омили гуруснаи қалам

به بزم مملکتش عامل گرسنه قلم

Ба гирд суфра нагардад чу гурбаи зӯҳҳод

به گرد سفره نگردد چو گربه زهاد

Ба саҳни боргаҳаши шаҳнау раису асас

به صحن بارگهش شحنه و رییس و عسس

Ситодаи саҷда ба каф дар хузўъ ва дар аврод

ستاده سجده به کف در خضوع و در اوراد

зи субҳ то ба дами шом бар сари олам

ز صبح تا به دم شام بر سر عالم

Чу офтоби зарафшон шуда ба дасти ҷавод

چو آفتاب زرافشان شده به دست جواد

Ситодаи бадараи бабри хозинонаш дар тақсим

ستاده بدره ببر خازنانش در تقسیم

Нишаста нусха ба кафи модҳонш дар иншоад

نشسته نسخه به کف مادحانش در انشاد

Рисондаи рӯзии мақдӯр беш аз тақдир

رسانده روزی مقدور بیش از تقدیر

Супурдаи қисмати мавҷӯди пеш аз эҷод

سپرده قسمت موجود پیش از ایجاد

Дубораи сабъа алвон кашида дар ҳар рӯз

دوباره سبعه الوان کشیده در هر روز

Чун назул сабъи мсонӣ з хон сабъи шаддод

چون نزل سبع مثانی ز خوان سبع شداد

Ба шакли ротбаҳи хорони дунони мау хуршед

به شکل راتبه خواران دونان مه و خورشید

Сабоҳу шоми гирифта з хон ӯ муътод

صباح و شام گرفته ز خوان او معتاد

Тибқи зи нақли кавокиби гирифтаи Зуҳра ба даст

طبق ز نقل کواکب گرفته زهره به دست

Ба шаб нишин ҳаримаш чу хўончаҳ Эй афтод

به شب نشین حریمش چو خوانچه ای افتاد

Арӯси каъба киам алқроӣ офоқ аст

عروس کعبه که ام القرای آفاق است

Вазифаи хора ӯ бо қабӣлау аҳФод

وظیفه خواره او با قبیله و احفاد

зи арз то ба самои чашм бар аноят ӯ

ز ارض تا به سما چشم بر عنایت او

Аёли ҷӯади ваии обои алавӣу авлод

عیال جود وی آبای علوی و اولاد

Ба оби сохтаи оташи зи Авни матбах ӯ

به آب ساخته آتش ز عون مطبخ او

Ки баргирифтаи хилоф аз миёнаи аздод

که برگرفته خلاف از میانه اضداد

зи баси мулоимати халқ ӯ аҷаб набӯд

ز بس ملایمت خلق او عجب نبود

Ки пари з мағз шавад аз навол ӯ аҷсод

که پر ز مغز شود از نوال او اجساد

Ба ҷои хӯни ҳамаи лаълу дрр бурун ояд

به جای خون همه لعل و درر برون آید

Ба нештар раги даст ар кушоядаши Фсод

به نیشتر رگ دست ار گشایدش فصاد

Ба таҳти як назараши фасли сад хриФу рабиъ

به تحت یک نظرش فصل صد خریف و ربیع

Ба зимни як суханаши ҷФри ҷомеъу аъдод

به ضمن یک سخنش جفر جامع و اعداد

Зиҳии натиҷаи лутфи худои ъзи вҷл

زهی نتیجه لطف خدای عز وجل

Муонид ту кунад бо худои хеши ъинод

معاند تو کند با خدای خویش عناد

Адуи зи ҳалами ту бар худ чу бед ме ларзад

عدو ز حلم تو بر خود چو بید می لرزد

Дар остин сабурӣаст ханҷари фӯлод

در آستین صبوریست خنجر فولاد

Ту ҳамчуи сарв ба озодагӣ мисли шуда Эй

تو همچو سرو به آزادگی مثل شده ای

Агар каҷаст фалаки бад ба ростии мрсод

اگر کج است فلک بد به راستی مرساد

Туе ки бӯда ва нобӯда ҷаҳон аз тест

تویی که بوده و نابوده جهان از تست

Сухан дуруст бигуфтем ҳарчӣ бодобод

سخن درست بگفتیم هرچه باداباد

Зиҳӣ ба рушди ту чашми ҷаҳонёни равшан

زهی به رشد تو چشم جهانیان روشن

Халифаи ду ҷаҳонро туе мурӣду мурод

خلیفه دو جهان را تویی مرید و مراد

зи шафқати ҷаду бобат бар аҳл ҳар миллат

ز شفقت جد و بابت بر اهل هر ملت

Ам замона ба як ранги куфру имони зод

ام زمانه به یک رنگ کفر و ایمان زاد

Табиати ҳамаи абнои даҳр мулҳид шуд

طبیعت همه ابنای دهر ملحد شد

Вале зи Фтнти ту бар тараф фитод илҳод

ولی ز فطنت تو بر طرف فتاد الحاد

Вгрчаҳи фазлае аз фозилони ҷоҳили аср

وگرچه فضله ای از فاضلان جاهل عصر

Ба тамаъи ҷоҳ ва Гана кард мазҳабии эҷод

به طمع جاه و غنا کرد مذهبی ایجاد

Пас аз ҳусӯли муродоти ҳоли он фосид

پس از حصول مرادات حال آن فاسد

Мисли чу боғи Ирами гашту ҳасрати шаддод

مثل چو باغ ارم گشت و حسرت شداد

Нахусти рӯз ки шуд халқи осмону замин

نخست روز که شد خلق آسمان و زمین

Китоби маҳмил мабда шуданд то ба маъод

کتاب محمل مبدا شدند تا به معاد

Ба қобилият ҳар ҷузву кул назар карданд

به قابلیت هر جزو و کل نظر کردند

Шитофтанд ба хизмат ки будат истеъдод

شتافتند به خدمت که بودت استعداد

Иродаи ин ки ба садри ту тарбият ёбанд

اراده این که به صدر تو تربیت یابند

Чу ёфт рутбаи ту лаб гузид аз астбъод

چو یافت رتبه تو لب گزید از استبعاد

Нигоҳ кард ба болоу сар фурӯд оварад

نگاه کرد به بالا و سر فرود آورد

Замин фитод ба даргоҳу осмони устод

زمین فتاد به درگاه و آسمان استاد

з рӯй сидқ кунун дар мақом бандагӣ анд

ز روی صدق کنون در مقام بندگی اند

Ба ҳар ки лутфи ту бенанд мекунанд имдод

به هر که لطف تو بینند می کنند امداد

Умед ҳаст ки аҳвол ман шавад равшан

امید هست که احوال من شود روشن

Кунун ки бар сари ман фар шаҳриёр афтод

کنون که بر سر من فر شهریار افتاد

Хирад ба каъба чу рушдам ҳаме намӯд намӯд

خرد به کعبه چو رشدم همی نمود نمود

Ба азми каъбаи даргоҳи соҳибами иршод

به عزم کعبه درگاه صاحبم ارشاد

Чунон ба ҷозибаи шавқи Халифа май барадам

چنان به جاذبه شوق خلیفه می بردم

Ки тар намешавадам пой аз шати Бағдод

که تر نمی شودم پای از شط بغداد

Чунон ба марҷаъи ихлоси худ штобонм

چنان به مرجع اخلاص خود شتابانم

Ки қарзи хоҳи тнки мояи ҷониби меод

که قرض خواه تنک مایه جانب میعاد

Рафиқ кас нашавам бо тавваҷуҳами ҳамроҳ

رفیق کس نشوم با توجهم همراه

Басӣҷ раҳ накунам бо таваккулами ҳамзод

بسیج ره نکنم با توکلم همزاد

Агар хазинаи олам ба ман фурӯ резанд

اگر خزینه عالم به من فرو ریزند

Дирам харида лутфам намешавад озод

درم خریده لطفم نمی شود آزاد

Дарӣ ки марҷаъи ихлоси хеш сохта ам

دری که مرجع اخلاص خویش ساخته ام

Агар хароб шавад дил бар он нуҳуми бунёд

اگر خراب شود دل بر آن نهم بنیاد

Сафои дил ба вале неъматами хдодост

صفای دل به ولی نعمتم خداداست

Агар тариқаи миллат якеастгар ҳафтод

اگر طریقه ملت یکی است گر هفتاد

Сухан ки нигаҳати ихлос аз он наме ояд

سخن که نگهت اخلاص از آن نمی آید

Агарчӣ нақш « назирӣ » сет бар саҳифа мабод

اگرچه نقش «نظیری »ست بر صحیفه مباد

Агар рафиқи раҳами зоди ҳимматӣ созӣ

اگر رفیق رهم زاد همتی سازی

Ба роҳатам барисоне ки офатати мрсод

به راحتم برسانی که آفتت مرساد

Ҳамеша то ббҳорсти хандаи зани лаби гул

همیشه تا ببهارست خنده زن لب گل

Мудом то ба хазонаст теғи зани дами бод

مدام تا به خزانست تیغ زن دم باد

Ба баҳри хотири ту хандаи мавҷи зани бодо

به بحر خاطر تو خنده موج زن بادا

Ба ҷӯии ҷони адуи оби ханҷари ҷаллод

به جوی جان عدو آب خنجر جلاد