Ба умри мужда ки айши абад нисор омад

به عمر مژده که عیش ابد نثار آمد

Шукуфтаи рӯеи ҷовидро мадор омад

شکفته رویی جاوید را مدار آمد

Битохт дар раги ҷонҳо нишоти дидорӣ

بتاخت در رگ جانها نشاط دیداری

Ки зуди нашъатар аз бода дар хумор омад

که زود نشئه تر از باده در خمار آمد

Навиди қосид азон зӯдтар ба васл кашид

نوید قاصد ازان زودتر به وصل کشید

Ки ашк шодем аз дида дар канор омад

که اشک شادیم از دیده در کنار آمد

Хамӯш эй дил хӯн гашта чанд бхрўшӣ

خموش ای دل خون گشته چند بخروشی

Натиҷаи асари нолаҳои зор омад

نتیجه اثر ناله های زار آمد

Дуо ба арбадаи раҳ бар ғам фироқ гирифт

دعا به عربده ره بر غم فراق گرفت

Висоли дасту гиребон интизор омад

وصال دست و گریبان انتظار آمد

Чу гули шукуфтаи руху ҳамчуи ғунчаи хандони лаб

چو گل شکفته رخ و همچو غنچه خندان لب

Ба рўзгорбшорт ки навбаҳор омад

به روزگاربشارت که نوبهار آمد

Чу чорасозӣ тоъат ба ҷилваи гоҳи қабул

چو چاره سازی طاعت به جلوه گاه قبول

Ба сад муроди баҳри гом комгор омад

به صد مراد بهر گام کامگار آمد

Ба хуии зи чеҳраи ҳамеи шасти гирди ғурбат ро

به خوی ز چهره همی شست گرد غربت را

Чу сайли тундару олӯда ғубор омад

چو سیل تندر و آلوده غبار آمد

Ҳамон нишот сафар кардае ки май ҷустам

همان نشاط سفر کرده ای که می جستم

Ба пурсиши дилам аз гирд раҳгузор омад

به پرسش دلم از گرد رهگذار آمد

Бамоне эй дили пурдард каз ту осудам

بمانی ای دل پردرد کز تو آسودم

Камат мабод муҳаббат ки аз ту кор омад

کمت مباد محبت که از تو کار آمد

Дамид ишқ ба тухми сиришками афсунӣ

دمید عشق به تخم سرشکم افسونی

Ки то ба хоки раҳи аФшондмш ба бор омад

که تا به خاک ره افشاندمش به بار آمد

Ғубори роҳ касе басти сайли ашкам ро

غبار راه کسی بست سیل اشکم را

Ки айби пӯштар аз қадар ва эътибор омад

که عیب پوش تر از قدر و اعتبار آمد

Кулем мартабаи абдураҳими хон ки кафш

کلیم مرتبه عبدالرحیم خان که کفش

Муҷассам аз карам офаридагор омад

مجسم از کرم آفریدگار آمد

Забони шукри шикан аз номи хони хоност

زبان شکر شکن از نام خان خاناست

Ки бо тасаввур ӯ заҳр хушгувор омад

که با تصور او زهر خوشگوار آمد

Ҷаҳон бигирад ва бахшад ки нозшӣ накунад

جهان بگیرد و بخشد که نازشی نکند

зи кибриёи карамашро зи фахр ор омад

ز کبریا کرمش را ز فخر عار آمد

Ба занги оина хубон кунанд арзи ҷамол

به زنگ آینه خوبان کنند عرض جمال

Ба ҳар диёр ки аз мураккабаш ғубор омад

به هر دیار که از مرکبش غبار آمد

зи шавқи бахшиш ӯ бе дареғи лаълу гуҳар

ز شوق بخشش او بی دریغ لعل و گهر

зи баҳру кон ба сари роҳ интизор омад

ز بحر و کان به سر راه انتظار آمد

Либоси ъушрати наврӯзии ҳасудаш ро

لباس عشرت نوروزی حسودش را

зи тирагии шаби ғуссаи пуд ва тор омад

ز تیرگی شب غصه پود و تار آمد

Баромад аз даҳани шери фитнаи иқлӣмӣ

برآمد از دهن شیر فتنه اقلیمی

зи бас ки панҷаи қаҳраши гулӯ фишор омад

ز بس که پنجه قهرش گلو فشار آمد

Аё сипеҳри рикобӣ ки аз азимати ту

ایا سپهر رکابی که از عزیمت تو

Замин чу қатраи симоб биқрор омад

زمین چو قطره سیماب بیقرار آمد

зи чори моҳаи масоҳати саманди саркаши ту

ز چار ماهه مساحت سمند سرکش تو

Аҷаби мадон ки ба даҳ рӯз дар канор омад

عجب مدان که به ده روز در کنار آمد

Замини зи садумати самаш ба икдгри печид

زمین ز صدمت سمش به یکدگر پیچید

Ба пеши дасту Аннанат ба зинҳор омад

به پیش دست و عنانت به زینهار آمد

Дар он масоф ки аз нахли теғи хунхорат

در آن مصاف که از نخل تیغ خونخوارت

Ба ҷои миваи сари прдлон ба бор омад

به جای میوه سر پردلان به بار آمد

Шуданд зиди ҳам аъзои хасму баҳри салоҳ

شدند ضد هم اعضای خصم و بهر صلاح

Миёнаи сару тани теғ обдор омад

میانه سر و تن تیغ آبدار آمد

Замин ба шҳпри рӯҳи алқудси паноҳи барад

زمین به شهپر روح القدس پناه برد

Ба фарқи теғи ту ҳарҷо чу зулфиқор омад

به فرق تیغ تو هرجا چو ذوالفقار آمد

Ба ҳамлаи ту зи ҷони бозмонди сад фарсанг

به حمله تو ز جان بازماند صد فرسنگ

Касе ки бо ту ба майдон корзор омад

کسی که با تو به میدان کارزار آمد

Чу нақши сиккаи зи симоӣ зар намӯдораст

چو نقش سکه ز سیمای زر نمودارست

Ки кимиёии ривоҷи тўош айёр омад

که کیمیای رواج تواش عیار آمد

Тугар хароҷи сетонеи зи малик бокӣ нест

تو گر خراج ستانی ز ملک باکی نیست

Чаро ки дасти ту чун абри моя дор омад

چرا که دست تو چون ابر مایه دار آمد

Чу каф ба ҷӯади барорӣ канор ҷӯяд мол

چو کف به جود برآری کنار جوید مال

Дирам ба дасти ту чун мавҷ дар баҳор омад

درم به دست تو چون موج در بحار آمد

Ба шоирони зи атои ту бе всилти шеър

به شاعران ز عطای تو بی وسیلت شعر

Ҳазор гӯнаи каромати ҳазор бор омад

هزار گونه کرامت هزار بار آمد

Ба ман зи нақди атои ту он навол расед

به من ز نقد عطای تو آن نوال رسید

Ки дасти рағбати ман қосир аз шумор омад

که دست رغبت من قاصر از شمار آمد

Сипеҳри мнзлтои кимиёӣ ман ҳунараст

سپهر منزلتا کیمیای من هنرست

Матоъи ғайри ҳамон ҷинс иштиҳор омад

متاع غیر همان جنس اشتهار آمد

зи даҳри қиматам ар кам расад зи қадар ман аст

ز دهر قیمتم ار کم رسد ز قدر من است

Ки дар шумори яке беш аз ҳазор омад

که در شمار یکی بیش از هزار آمد

Марои бпрўри коўл баҳор тарбиятаст

مرا بپرور کاول بهار تربیتست

Ки бӯстони маъонии ман ба бор омад

که بوستان معانی من به بار آمد

Сухани дароз « назирӣ »у табъи оташи ху

سخن دراز «نظیری » و طبع آتش خو

Дуо бигӯ ки дигар вақт ихтисор омад

دعا بگو که دگر وقت اختصار آمد

Ҳамеша то ба зё фарбеҳӣ диҳад хуршед

همیشه تا به ضیا فربهی دهد خورشید

Ба паҳлавии маи нав каз сафар назор омад

به پهلوی مه نو کز سفر نزار آمد

Ту малики гиру адуи сӯз каз азимати ту

تو ملک گیر و عدو سوز کز عزیمت تو

Ҷаҳони амн дар оғӯш рӯзгор омад

جهان امن در آغوش روزگار آمد