Гузашт кавкабаам аз фалак ки Зуҳраи баромад

گذشت کوکبه ام از فلک که زهره برآمد

Зиёдаи гашти сафои хонаи рўбм аз сафар омад

زیاده گشت صفا خانه روبم از سفر آمد

Бар остон саноем нисори Яман қадам шуд

بر آستان ثنایم نثار یمن قدم شد

Саодату шарафи муштарӣ ки бар асар омад

سعادت و شرف مشتری که بر اثر آمد

Сазад ки силсила заррин кунад чу Зуҳрау парчин ?

سزد که سلسله زرین کند چو زهره و پرچین؟

Балӣ ба толеъи рӯдобаи ақди зол зар омад

بلی به طالع رودابه عقد زال زر آمد

Шамеми нафхаи рӯҳ алқудс шунид машомам

شمیم نفخه روح القدس شنید مشامم

Расед сонии Марями зи исоам хабар омад

رسید ثانی مریم ز عیسیم خبر آمد

Навиди моидаҳи исавӣ ки Марями мо ро

نوید مایده عیسوی که مریم ما را

Бмҳргони самари навбаҳор моҳзр омад

بمهرگان ثمر نوبهار ماحضر آمد

зи ошён хатарнок раст мурғи умедам

ز آشیان خطرناک رست مرغ امیدم

зи байза бача баровардаму бибол ва пар омад

ز بیضه بچه برآوردم و ببال و پر آمد

Баси ин нишона шаб хезем ки тоири таслим

بس این نشانه شب خیزیم که طایر تسلیم

зи батни тавқи бгрдн чу қамарӣ саҳар омад

ز بطن طوق بگردن چو قمری سحر آمد

Агар саҳеҳ тароват набинем аҷабӣ нест

اگر صحیح طراوت نبینیم عجبی نیست

Намонад ранг биравем ки пора ҷигар омад

نماند رنگ برویم که پاره جگر آمد

зи гӯшаи ҷигарам буд об рӯй таманно

ز گوشه جگرم بود آب روی تمنا

Шикасти гӯнаи лаълам ки теша бар камар омад

شکست گونه لعلم که تیشه بر کمر آمد

Басӯи малик фаноем равони з кишвар ҳастӣ

بسوی ملک فنایم روان ز کشور هستی

Бҳди сардӣу хшгии мизоҷи гарм ва тар омад

بحد سردی و خشگی مزاج گرم و تر آمد

з кам рутӯбатем шохи нахли хшг самар дод

ز کم رطوبتیم شاخ نخل خشگ ثمر داد

Чу устихон рутаб коштам рутаб самар омад

چو استخوان رطب کاشتم رطب ثمر آمد

Мадор аз раҳми рӯзгори чашми фароғат

مدار از رحم روزگار چشم فراغت

Ки ҳамчуи кӣсаи ҷарроҳи пари з нештар омад

که همچو کیسه جراح پر ز نیشتر آمد

Муҳӣти зулмат ва наварам ҳазор бор намуданд

محیط ظلمت و نورم هزار بار نمودند

зи батн бадар оем ки даври ман басар омад

ز بطن بدر آیم که دور من بسر آمد

Тамом шуд хати паргори ман бнқтаҳи охир

تمام شد خط پرگار من بنقطه آخر

зи доира бадар оем ки даври ман басар омад

ز دایره بدر آیم که دور من بسر آمد

Натоиҷ малакӯтаст аз натиҷаи табъам

نتایج ملکوتست از نتیجه طبعم

Мушаххасаст киам алнсои з бўолбшр омад

مشخص است که ام النسا ز بوالبشر آمد

Расед ҳад таносул бидиҳ ҳазор қарибам

رسید حد تناسل بده هزار قریبم

Ки ҳар як аз дгарӣ дар қабул пештар омад

که هر یک از دگری در قبول پیشتر آمد

Кунам талоши фузӯнӣ ки баҳри дониши фарзанд

کنم تلاش فزونی که بهر دانش فرزند

Гувоҳи дониши ҷаду фазилат падар омад

گواه دانش جد و فضیلت پدر آمد

Кунун бҳд балоғат расад паямбари ваҳйам

کنون بحد بلاغت رسد پیمبر وحیم

Ки баъди сини булӯғами як арбаъӣн басар омад

که بعد سن بلوغم یک اربعین بسر آمد

Қудуми духтар бар фазли ман чу Зуҳраи Заҳро

قدوم دختر بر فضل من چو زهره زهرا

зи баъди беъсати Аҳмади далел муътабар омад

ز بعد بعثت احمد دلیل معتبر آمد

Чу нахли қӯт ? хона буд ? шаҳдам

چو نخل قوت؟ خانه بود؟ شهدم

Гулам бшҳд сириштанд нутфа глшкр омад

گلم بشهد سرشتند نطفه گلشکر آمد

Бхлўти ҳарамам зон гурехт нуқтаи сулбӣ

بخلوت حرمم زان گریخت نقطه صلبی

Ки садри дафтари девони ман пар аз гуҳар омад

که صدر دفتر دیوان من پر از گهر آمد

Гар аз хзФ бар ман хортар намӯд маронаш

گر از خزف بر من خوارتر نمود مرانش

Бензади модари худ прбҳотр аз гуҳар омад

بنزد مادر خود پربهاتر از گهر آمد

Нишоти замзамаи мокиёну байза хеш аст

نشاط زمزمه ماکیان و بیضه خویش است

Чунон ки бонги хурӯс аз сифеда саҳар омад

چنان که بانگ خروس از سفیده سحر آمد

Ҳиҷоби духтари аввали зи хонаи сохт нФўрм

حجاب دختر اول ز خانه ساخت نفورم

Яке набӯд бисмии нури дида дигар омад

یکی نبود بسم نور دیده دگر آمد

Биравӣ ин ду Саиди ахтарами сурӯд ва сарвар аст

بروی این دو سعید اخترم سرود و سرور است

Тараб кунед ки меҳмони Зуҳра ва қамар омад

طرب کنید که مهمان زهره و قمر آمد

Хавоси кӯҳли сипоҳони ғубор мақдамашон дошт

خواص کحل سپاهان غبار مقدمشان داشت

Ки даст ва рӯй сияҳ карда қӯт басар омад

که دست و روی سیه کرده قوت بصر آمد

зи макру шӯъбадаи ишқи ҳону ҳон бхбр бош

ز مکر و شعبده عشق هان و هان بخبر باش

Ки он парии мтмсл басӯрат башар омад

که آن پری متمثل بصورت بشر آمد

зи боб ? аз исобати назарам буд

ز باب؟ از اصابت نظرم بود

Ҷамоли ман мутафарриқ ба чанд боб даромад

جمال من متفرق به چند باب درآمد

Баҳри ҳунари сифатам аз ҷамол хуй намуданд

بهر هنر صفتم از جمال خوی نمودند

Як офтоби мунир аз ҳазор ғурфаи баромад

یک آفتاب منیر از هزار غرفه برآمد

Кунун зи айни ман ин мардумони айн ?

کنون ز عین من این مردمان عین؟

Ки айни инсони инсони айн дар назар омад

که عین انسان انسان عین در نظر آمد

Ҳазор шукри казин нави расидаи духти шарифам

هزار شکر کزین نو رسیده دخت شریفم

зи мағзи раҳмати савдои модараш бадар омад

ز مغز رحمت سودای مادرش بدر آمد

зи пой то басарам аз хаёли ҳақи ҳамаи ҷон буд

ز پای تا بسرم از خیال حق همه جان بود

Мисол ӯ бзмирм фитод ҷонвар омад

مثال او بضمیرم فتاد جانور آمد

Ба ин қасида барҷаста шуд тадоруки айбам

به این قصیده برجسته شد تدارک عیبم

Ки духтару писарами тавъамон бикдгр омад

که دختر و پسرم توأمان بیکدگر آمد

Бенот наъш наҳафтум ба ҳасани назм чу парвин

بنات نعش نهفتم به حسن نظم چو پروین

Ба нарад хеш бинозам ки бозем қдромд

به نرد خویش بنازم که بازیم قدرآمد

Набӯд агарчӣ гуворо расӣданаши бмзоқм

نبود اگرچه گوارا رسیدنش بمذاقم

Ба бахти хеши мувофиқ чу шер бо шукр омад

به بخت خویش موافق چو شیر با شکر آمد

Дил аз фарохии ҷои ҷамъи гашти тоҷўрнро

دل از فراخی جا جمع گشت تاجورنرا

зи хайл ҳалқа бигӯашон сиррӣ ба ҳалқа даромад

ز خیل حلقه بگوشان سری به حلقه درآمد

Чу Зуҳрагар бҳбўдтст кавкабаш назанам таън

چو زهره گر بهبودطست کوکبش نزنم طعن

Бародарони ақабро чароғ раҳгузар омад

برادران عقب را چراغ رهگذر آمد

Фурӯғи дӯстии олаш аз ҷамол ҳувайдост

فروغ دوستی آلش از جمال هویداست

Хисоли ҷаду падар аз шамоилаш сайр омад

خصال جد و پدر از شمایلش سیر آمد

Бмҳри Фотимаи равшани дил он нашуд ба чаҳ маънӣ

بمهر فاطمه روشن دل آن نشد به چه معنی

Ба ҳасани модаи тақвими аҳсан алсўр омад

به حسن ماده تقویم احسن الصور آمد

Гули ҳдиқаҳи сулби расӯли Зуҳраи Заҳро

گل حدیقه صلب رسول زهره زهرا

Ки аз сабоҳи арӯсони шукуфта рӯй тар омад

که از صباح عروسان شکفته روی تر آمد

Латифа « анои амлҳ » ки аз ҷамоли сбиҳш

لطیفه «انا املح » که از جمال صبیحش

Кулолаи хами гесу чу ҳола қамар омад

کلاله خم گیسو چو هاله قمر آمد

Кашад ҷамоати нисвони уммат аз таҳи дӯзах

کشد جماعت نسوان امت از ته دوزخ

Бони ду зулф чу « ҳабли алмтин » ки бо камар омад

بآن دو زلف چو «حبل المتین » که با کمر آمد

Чунон расед ба миъроҷи ҳади ҳасани ҷамолаш

چنان رسید به معراج حد حسن جمالش

Ки қоби қавсин аз абрӯонаш дарназар омад

که قاب قوسین از ابروانش درنظر آمد

зи обу гули шаҷарии ?бардамӣади боғи набӣ ро

ز آب و گل شجری بردمید باغ نبی را

Ки асли ҷумлаи содоти фаръи он шаҷар омад

که اصل جمله سادات فرع آن شجر آمد

Ҳазор шохчаҳ шуд сабз зон дарахти барӯманд

هزار شاخچه شد سبز زان درخت برومند

Ки ҳар кадоми брФъти сипеҳри соя вар омад

که هر کدام برفعت سپهر سایه ور آمد

Заданд тешаи ковуш ба кони фитрати одам

زدند تیشه کاوش به کان فطرت آدم

Натоҷ азуи гуҳару насли дигарон шаҷар омад

نتاج ازو گهر و نسل دیگران شجر آمد

Алии саҳобу садафи Фотимаи муҳӣт набӣ шуд

علی سحاب و صدف فاطمه محیط نبی شد

Ки чун ҳусайну ҳасани шани ду қӣматӣ гуҳар омад

که چون حسین و حسن شان دو قیمتی گهر آمد

Чу мекунад рухи хотуни хулди зевару афсар

چو می کند رخ خاتون خلد زیور و افسر

Ълиш бо ду гуҳари гӯшвори тоҷ сар омад

علیش با دو گهر گوشوار تاج سر آمد

Сродқи малакӯташ ба ин ҷаҳони бкшиднд

سرادق ملکوتش به این جهان بکشیدند

Ки дастгоҳи маин буду арса мухтасар омад

که دستگاه مهین بود و عرصه مختصر آمد

Гузоштанд бухлади барин асосияи байташ

گذاشتند بخلد برین اثاثیه بیتش

Ки зуди ҷониб манзил тавонад аз сафар омад

که زود جانب منزل تواند از سفر آمد

Ливои маҷд ба арши Маҷиду қуббаи хзро

لوای مجد به عرش مجید و قبه خضرا

Ҷаҳон ба кулбау пашмина Эй бирав басар омад

جهان به کلبه و پشمینه ای برو بسر آمد

Шитоб дошт ки паймони баҳақи дурусти расонад

شتاب داشت که پیمان بحق درست رساند

Гузошт рахт ба манзил ки дар сафар хатар омад

گذاشت رخت به منزل که در سفر خطر آمد

Иваз ба масканат ва фақр карда ҷоҳи ҷаҳон ро

عوض به مسکنت و فقر کرده جاه جهان را

Ки фақр лозим шахсасту ҷоҳ бар гузар омад

که فقر لازم شخصست و جاه بر گذر آمد

Яқин бидон ки влои алӣу мазҳаби олаш

یقین بدان که ولای علی و مذهب آلش

Тариқаи ист ки ӯ аз сироти рост тар омад

طریقه ایست که او از صراط راست تر آمد

Дурусти гашт ки оли батул ол расӯласт

درست گشت که آل بتول آل رسولست

Гуҳӣ ки зери ъабо бо алӣу оли баромад

گهی که زیر عبا با علی و آل برآمد

Ҳадиси аввали нурӣ ки бехилоф дурустаст

حدیث اول نوری که بی خلاف درستست

Ривоятӣаст ки аз ровӣон муътабар омад

روایتی است که از راویان معتبر آمد

Дигар ки хилқати ҳайдари зи нури поки расӯлат

دگر که خلقت حیدر ز نور پاک رسولت

Бқўли ҳақи набӣ аз ниқоб дар хабар омад

بقول حق نبی از نقاب در خبر آمد

Чу ин ду қавл мутобиқ кунӣ барии зи таассуб

چو این دو قول مطابق کنی بری ز تعصب

Бишоратаст алӣу Мустафо чу моҳ ва хур омад

بشارتست علی و مصطفی چو ماه و خور آمد

зи шахси Фотимаи кон парда шуд миёна ҳар ду

ز شخص فاطمه کان پرده شد میانه هر دو

Мисол ҳар ду чу нури ду чашм ва як назар омад

مثال هر دو چو نور دو چشم و یک نظر آمد

Касе ки тафриқаи оли Муртазо ва набӣ кард

کسی که تفرقه آل مرتضی و نبی کرد

зи мушрикони дўбинши нигар ки каҷ назар омад

ز مشرکان دوبینش نگر که کج نظر آمد

Ки дар сиёдати оли расӯли шубҳа баён кард

که در سیادت آل رسول شبهه بیان کرد

Ки аз фузули забон дар забона мустақар омад

که از فضول زبان در زبانه مستقر آمد

Агар басӯрат ҷад гуфт боядаш бсзои кишт

اگر بصورت جد گفت بایدش بسزا کشت

Вагар бҳрзаҳи сроӣиди дӯзахаш мақар омад

وگر بهرزه سرائید دوزخش مقر آمد

Басаст аз паии илзоми дафъи шубҳа « назирӣ »

بس است از پی الزام دفع شبهه «نظیری »

Баёни ин ду се мисра ки лаб ва мухтасар омад

بیان این دو سه مصرع که لب و مختصر آمد

Ҳамеша то ба сипеҳри камол ва фазл ҳувайдост

همیشه تا به سپهر کمال و فضل هویداست

Ки офтоб Муҳамад шуду алӣ қамар омад

که آفتاب محمد شد و علی قمر آمد

Мўолёни муваҳҳид бар авҷи рифъату давлат

موالیان موحد بر اوج رفعت و دولت

Зананд табл ки бар мушрикони дайн хатар омад

زنند طبل که بر مشرکان دین خطر آمد