Мурғи хуши алҳони дилами ғавғои ризвон хуш накард

مرغ خوش الحان دلم غوغای رضوان خوش نکرد

Ҳам нағма бо мурғӣ нашуд гулҳои бустон хуш накард

هم نغمه با مرغی نشد گل های بستان خوش نکرد

Гуфтӣ барин дар дил нашуд бо умр хасмӣ кард ва рафт

گفتی برین در دل نشد با عمر خصمی کرد و رفت

Зотши самандар давр шуд Хизри оби ҳайвон хуш накард

زآتش سمندر دور شد خضر آب حیوان خوش نکرد

Завқӣу кунҷи хилватӣ аз ҳарчӣ гӯйии хўштрст

ذوقی و کنج خلوتی از هرچه گویی خوشترست

Ҷғд омад аз вайронаам базми сулаймон хуш накард

جغد آمد از ویرانه ام بزم سلیمان خوش نکرد

Зини дил ки ман дар оташам то буд осоиш надид

زین دل که من در آتشم تا بود آسایش ندید

Зини сар ки ман саргаштаам то ҳаст сомон хуш накард

زین سر که من سرگشته ام تا هست سامان خوش نکرد

намезад раҳамро брҳмни куфрӣ ба рағбат гуфта шуд

می زد رهم را برهمن کفری به رغبت گفته شد

Чун ёфт дар дайнами халали тороҷи имон хуш накард

چون یافت در دینم خلل تاراج ایمان خوش نکرد

Бошад қабули хизматам дар куфру имон бохтан

باشد قبول خدمتم در کفر و ایمان باختن

Ин дайн ки ман хуш кардаам габру мусулмон хуш накард

این دین که من خوش کرده ام گبر و مسلمان خوش نکرد

То ҳаст бо ман як рамақ бо рӯзгорам тирагӣ аст

تا هست با من یک رمق با روزگارم تیرگی است

Ҳамзоди меҳнати омадами он шаб ки поён хуш накард

همزاد محنت آمدم آن شب که پایان خوش نکرد

Зон шаб ки соъат кард хуши баҳри фароғати толеъам

زان شب که ساعت کرد خوش بهر فراغت طالعم

Чун хандаи як субҳи марои табъи парешон хуш накард

چون خنده یک صبح مرا طبع پریشان خوش نکرد

Сад тири оҳам дар ҷигари вази каси нҷстми ҷуръа ӣӣ

صد تیر آهم در جگر وز کس نجستم جرعه یی

Захми ниҳонамро даҳани ҷузи заҳри пайкон хуш накард

زخم نهانم را دهن جز زهر پیکان خوش نکرد

Аз ҷома шуд урёни танами ваз ор нагушӯдам даҳан

از جامه شد عریان تنم وز عار نگشودم دهن

Бар қомати фақрами ҳаёи чоки гиребон хуш накард

بر قامت فقرم حیا چاک گریبان خوش نکرد

Шуд ҷайбу домон ҳар тарафи дарёу конро пари гуҳар

شد جیب و دامان هر طرف دریا و کان را پر گهر

Як бори коми ин садафи борони Нитсаон хуш накард

یک بار کام این صدف باران نیسان خوش نکرد

Аз кас надорам шиквае аз талхӣ айш манаст

از کس ندارم شکوه ای از تلخی عیش منست

Гар тӯтии табъами даҳани зини шкрстон хуш накард

گر طوطی طبعم دهن زین شکرستان خوش نکرد

Рад карда шаҳри худами мақбули ғурбат чун шавам

رد کرده شهر خودم مقبول غربت چون شوم

Зин дар садаф бизо шуд ин лаълро кон хуш накард

زین در صدف بیزا شد این لعل را کان خوش نکرد

Гар табъи абҷдхўони ман озоде хоҳад маранҷ

گر طبع ابجدخوان من آزادیی خواهد مرنج

Беҳудаи ҳарфӣ май занами тифлии дабистон хуш накард

بیهوده حرفی می زنم طفلی دبستان خوش نکرد

Ҳар гӯша бошад мунтазир аз баҳри эҳёи мурда Эй

هر گوشه باشد منتظر از بهر احیا مرده ای

Дарёии раҳматро чаҳ ғамгар қолабии ҷон хуш накард

دریای رحمت را چه غم گر قالبی جان خوش نکرد

Натавон ба айб длстон зад таънаи ишқи зарра ро

نتوان به عیب دلستان زد طعنه عشق ذره را

Гар дар биёбони ташнае хуршеди тобон хуш накард

گر در بیابان تشنه ای خورشید تابان خوش نکرد

Омад ба савдои гуҳар бо абри Нитсаон қатра Эй

آمد به سودای گهر با ابر نیسان قطره ای

Чун дид Ҷайҳун ғарқа шуд дарёии Аммон хуш накард

چون دید جیحون غرقه شد دریای عمان خوش نکرد

Баҳри азимати толеъами сад раҳ ба ҳар дар қуръа зад

بهر عزیمت طالعم صد ره به هر در قرعه زد

Ғайр аз ҳарими даргаи шоҳи хуросон хуш накард

غیر از حریم درگه شاه خراسان خوش نکرد

Ҳоҷии маҳрӯм аз ватани масмӯми ғурбати бўолҳсн

حاجی محروم از وطن مسموم غربت بوالحسن

Коём беимдод ӯ шоми ғарибон хуш накард

کایام بی امداد او شام غریبان خوش نکرد

Шоҳӣ ки дар рӯзи ҷазо бе вазни бори меҳр ӯ

شاهی که در روز جزا بی وزن بار مهر او

Санҷидани тоъотро аз нанги мизон хуш накард

سنجیدن طاعات را از ننگ میزان خوش نکرد

Аз файзи эъҷоз ва карам бошад ммотш чун ҳаёт

از فیض اعجاز و کرم باشد مماتش چون حیات

Чун зоти воҳиди ҳолаташи тағйиру нуқсон хуш накард

چون ذات واحد حالتش تغییر و نقصان خوش نکرد

Аз ҷӯйбори лутф ӯ сероби султону гадо

از جویبار لطف او سیراب سلطان و گدا

Абраст ӯ бар хору гул танҳо гулистон хуш накард

ابرست او بر خار و گل تنها گلستان خوش نکرد

Нахлӣ ки ғайр аз миваи умедвории брндод

نخلی که غیر از میوه امیدواری برنداد

Ганҷӣ ки ҷузи меъмории дилҳои вайрон хуш накард

گنجی که جز معماری دل های ویران خوش نکرد

Дар соҳати лутфаш касе тухм таманное накишт

در ساحت لطفش کسی تخم تمنایی نکشت

Кони мазраъи умедро аз абри Нитсаон хуш накард

کان مزرع امید را از ابر نیسان خوش نکرد

Ширину шӯри баҳр ва бар дунё кашидаш дар назар

شیرین و شور بحر و بر دنیا کشیدش در نظر

Дастии нёлўдш ба хӯни лаб аз намакдон хуш накард

دستی نیالودش به خون لب از نمکدان خوش نکرد

Дунё бирав икрўзаҳ шуд он рӯзи ҳам дар рӯза шуд

دنیا برو یکروزه شد آن روز هم در روزه شد

Алвони неъмат чида шуд як тара аз хон хуш накард

الوان نعمت چیده شد یک تره از خوان خوش نکرد

Мأмўни ҷамолу ҷоҳу ҷои баҳри фиребаш арза кард

مأمون جمال و جاه و جا بهر فریبش عرضه کرد

Маҳви шуҳудаш буд дили ин хуш магардон хуш накард

محو شهودش بود دل این خوش مگردان خوش نکرد

Ҳарчанд паймон дар миён оварад дар кори ҷаҳон

هرچند پیمان در میان آورد در کار جهان

Ҷузи байъату пайванди ҳақ дар ҳифзи имон хуш накард

جز بیعت و پیوند حق در حفظ ایمان خوش نکرد

Оҷизи нўозогар фалаки табъӣ ба бахшиш карда хуш

عاجز نوازا گر فلک طبعی به بخشش کرده خوش

Ҷузи ҳамчуи абри тнгдли нолону гирён хуш накард

جز همچو ابر تنگدل نالان و گریان خوش نکرد

Аз рағбати эҳсони ту умеди гули гули бушковад

از رغبت احسان تو امید گل گل بشکفد

Субҳи ин чунин айёмро пари завқи вхндон хуш накард

صبح این چنین ایام را پر ذوق وخندان خوش نکرد

Ҷузи ришҳои зулмро адлат чу марҳам ба насохт

جز ریش های ظلم را عدلت چو مرهم به نساخت

Ҷузи мубталои дардро лутфат чу дармон хуш накард

جز مبتلای درد را لطفت چو درمان خوش نکرد

Назмӣ ки не бар расми ту табъ ҷаҳон дод интизом

نظمی که نی بر رسم تو طبع جهان داد انتظام

Он назмро калаки қазо дар силки девон хуш накард

آن نظم را کلک قضا در سلک دیوان خوش نکرد

Даврӣ ки паргораши равиш бар марказ амрат накард

دوری که پرگارش روش بر مرکز امرت نکرد

Он давр бар ҳам хӯрда шуд каси табъи даврон хуш накард

آن دور بر هم خورده شد کس طبع دوران خوش نکرد

Ҳар нафасро каз хизматати ҳасани тараққии рӯи надод

هر نفس را کز خدمتت حسن ترقی رو نداد

Тафреҳи дил ҳосил нашуд таркиби арқон хуш накард

تفریح دل حاصل نشد ترکیب ارکان خوش نکرد

Ҷурмӣ ки одам карда буд аз оби рӯят шаста шуд

جرمی که آدم کرده بود از آب رویت شسته شد

Бар рӯй авлоди башари ҳақи холи исён хуш накард

بر روی اولاد بشر حق خال عصیان خوش نکرد

Нури дили афрӯзи туро дар ҷабҳа одам надид

نور دل افروز تو را در جبهه آدم ندید

Рӯзи хитоби астФӣ зон саҷдаи шайтон хуш накард

روز خطاب اصطفی زان سجده شیطان خوش نکرد

То по наҳодӣ аз ватан дар ғурбату овораге

تا پا نهادی از وطن در غربت و آوارگی

Як шаби сукӯн дар ҳеҷ ҷои реги биёбон хуш накард

یک شب سکون در هیچ جا ریگ بیابان خوش نکرد

Бо онкии Тӯс аз мақдамати пари арғавон ва лола шуд

با آنکه طوس از مقدمت پر ارغوان و لاله شد

Пои туро аз заҳмати хори муғелон хуш накард

پای تو را از زحمت خار مغیلان خوش نکرد

Аз нофи дунёи зодӣ ва бар садр дунё омадӣ

از ناف دنیا زادی و بر صدر دنیا آمدی

Ҷузи синаи модари балии Мӯсои умрон хуш накард

جز سینه مادر بلی موسی عمران خوش نکرد

Оварад шер аз меҳри ту садри ънби пистони хок

آورد شیر از مهر تو صدر عنب پستان خاک

Чун буд шераш аз ънби садри ту пистон хуш накард

چون بود شیرش از عنب صدر تو پستان خوش نکرد

То душман аз заҳри ънби коми ту заҳролӯди сохт

تا دشمن از زهر عنب کام تو زهرآلود ساخت

Дили шаҳдро пар неш шуд наҳли асали шан хуш накард

دل شهد را پر نیش شد نحل عسل شان خوش نکرد

эй ҷурми шӯии сад ҷаҳон ҳамчун « назирӣ » зоби афв

ای جرم شوی صد جهان همچون «نظیری » زاب عفو

Олӯда исён шудам сӯрати маро зон хуш накард

آلوده عصیان شدم صورت مرا زان خوش نکرد

Рухсори хокӣ бар дарат мижгони хунин арза кард

رخسار خاکی بر درت مژگان خونین عرضه کرد

Ғами номаи дарди маро аз вазъи унвон хуш накард

غم نامه درد مرا از وضع عنوان خوش نکرد

Афтодам аз лавси ҳавои давр аз тавофи марқадат

افتادم از لوث هوا دور از طواف مرقدت

Парвонаи олӯдаи пари шамъи шабистон хуш накард

پروانه آلوده پر شمع شبستان خوش نکرد

Аз носипосӣ гаштаам маҳрӯм аз он ҷинати балӣ

از ناسپاسی گشته ام محروم از آن جنت بلی

Одами асир ҳинд шуд чун хулди ризвон хуш накард

آدم اسیر هند شد چون خلد رضوان خوش نکرد

Аз шавқи тўФ Машҳадат биншинам аз саъйу сафар

از شوق طوف مشهدت بنشینم از سعی و سفر

Борӣ ба водии ҷони даҳумгар каъбаи қурбон хуш накард

باری به وادی جان دهم گر کعبه قربان خوش نکرد

Аз боди Тӯсам тоза кун дар оташи ҳиндами мсўз

از باد طوسم تازه کن در آتش هندم مسوز

Каз хоку абли хотирам то оби миллатон хуш накард

کز خاک و ابل خاطرم تا آب ملتان خوش نکرد