Тартиби куҳан тоза шуд ойини замон ро

ترتیب کهن تازه شد آیین زمان را

Нав дод нсқи шоҳи ҷаҳонгири ҷаҳон ро

نو داد نسق شاه جهانگیر جهان را

Аз қоидаи донеи сипаҳу малик нсқ кард

از قاعده دانی سپه و ملک نسق کرد

Оре ба нсқ кор шавад қоидаи дон ро

آری به نسق کار شود قاعده دان را

Гӯйанд ки дар рӯзи нахустин дилу дасташ

گویند که در روز نخستین دل و دستش

Зомин шудаи маҳсӯл ӣаму ҳосили кон ро

ضامن شده محصول یم و حاصل کان را

Ин воқеа албата яқинаст ки расм аст

این واقعه البته یقینست که رسم است

Дорандатар аз хеши намоянди змон ро

دارنده تر از خویش نمایند ضمان را

Ин ҳолу сарвар аз асари табъ Карим аст

این حال و سرور از اثر طبع کریم است

Рақс аз дили озод буд сарви равон ро

رقص از دل آزاد بود سرو روان را

Хок аз асари тарбияташи акс сипеҳр аст

خاک از اثر تربیتش عکس سپهر است

Ҳақ парда барандохта ҷиноти ниҳон ро

حق پرده برانداخته جنات نهان را

Рухсораи халқ аз асари адли шкФтст

رخساره خلق از اثر عدل شکفته‌ست

Зон гӯна ки рашкаст ба ҳам перу ҷавон ро

زان گونه که رشک است به هم پیر و جوان را

Аъдоу мўолӣ ки ба тартиби набуданд

اعدا و موالی که به ترتیب نبودند

Дар зобита ин дорад ва дар робитаи он ро

در ضابطه این دارد و در رابطه آن را

Ҳзмш чу ба ботин нигарад сиҳҳати ихлос

حزمش چو به باطن نگرد صحت اخلاص

Раг дар тани мардони гусалади тоб ва тавон ро

رگ در تن مردان گسلد تاب و توان را

Каси малик ба ин зобита маъмур накардаст

کس ملک به این ضابطه معمور نکردست

Ризвон ба тамошо магар оварда ҷинон ро

رضوان به تماشا مگر آورده جنان را

Дар шаръ шавад дохил агар ҳукму русумаш

در شرع شود داخل اگر حکم و رسومش

Дахлӣ нарасад муҷтаҳид ва мавъиза хон ро

دخلی نرسد مجتهد و موعظه خوان را

Онҷо ки аҳотт кунад асбоби саодат

آنجا که احاطت کند اسباب سعادت

Ҷо нест дар он ҳитаи хилофи саратон ро

جا نیست در آن حیطه خلاف سرطان را

Вонҷо ки диҳад даст ба ҳам завқи ҳузураш

وآنجا که دهد دست به هم ذوق حضورش

Раҳ нест дар он ҳалқаи ҳадиси ҳдсон ро

ره نیست در آن حلقه حدیث حدثان را

Гардун кунад ар чашми сияҳ аз паии маликаш

گردون کند ار چشم سیه از پی ملکش

Чун мардумак аз чашми кашандаши дброн ро

چون مردمک از چشم کشندش دبران را

Шоҳӣ ки Саидони фалак ҳукм наронанд

شاهی که سعیدان فلک حکم نرانند

Ҷуз бар асари толеъ ӯ нафъи қирон ро

جز بر اثر طالع او نفع قران را

Гар аз хирад итлоқ кунад ҳис ба аномл

گر از خرد اطلاق کند حس به انامل

Орад ба сухани хомаи бибридаи забон ро

آرد به سخن خامه ببریده زبان را

Вар бар назар илқо кунад итлоқи асобъ

ور بر نظر القا کند اطلاق اصابع

Хонд ба бағали номаи сарбастаи баён ро

خواند به بغل نامه سربسته بیان را

Ҷустанди дуоту қалам аз шамсу Уторид

جستند دوات و قلم از شمس و عطارد

Ному лақаб аз нур навиштанду нишон ро

نام و لقب از نور نوشتند و نشان را

Мулкӣ ки бад аз амни ситони зер ва зибр шуд

ملکی که بد از امن ستان زیر و زبر شد

Аз номи ҷаҳонгири ту ҳар малики ситон ро

از نام جهانگیر تو هر ملک ستان را

Ҷуз куняту номи ту ки мустаъмал хос аст

جز کنیت و نام تو که مستعمل خاص است

Мӯҳмали лақабу ном чаҳ баҳмон чаҳ фалон ро

مهمل لقب و نام چه بهمان چه فلان را

Ёди ту злолист казон ташнаи мҳрўр

یاد تو زلالیست کزان تشنه محرور

Дар бодия бе оби нишонди аташон ро

در بادیه بی آب نشاند عطشان را

Савдои ту молист казон тоҷири муфлис

سودای تو مالیست کزان تاجر مفلس

Бо кӣса бемоя кунад ҷабри зиён ро

با کیسه بی مایه کند جبر زیان را

Толеъи съти соҳати миқдор ту ме дид

طالع سعت ساحت مقدار تو می دید

Чандон ки фузун дид карон дид миён ро

چندان که فزون دید کران دید میان را

Як чанд агар доираи сонат ба карони барад

یک چند اگر دایره سانت به کران برد

Бигирифт чу паргори миёнроу карон ро

بگرفت چو پرگار میان را و کران را

Охири зи кронт ба макон падар оварад

آخر ز کرانت به مکان پدر آورد

Орост ба рӯй ту макинроу макон ро

آراست به روی تو مکین را و مکان را

Ширинтарат аз ҷони ҷаҳони чашм падар дид

شیرین ترت از جان جهان چشم پدر دید

Хуш дид ки бо малик сипорад ба ту ҷон ро

خوش دید که با ملک سپارد به تو جان را

Азъишу сарварӣ ки кунун давр ту дорад

ازعیش و سروری که کنون دور تو دارد

Майласт ки пас бозбгрдди даврон ро

میل است که پس بازبگردد دوران را

Сарсабзи зи барг ва бар ту шох тараб монад

سرسبز ز برگ و بر تو شاخ طرب ماند

Зонаст ки дар ҳинд набенанд хазон ро

زانست که در هند نبینند خزان را

Мулкӣ ки ба кӯшиши маликон қабз накарданд

ملکی که به کوشش ملکان قبض نکردند

Дар қабзаи ҳукми ту сабк дод Аннан ро

در قبضه حکم تو سبک داد عنان را

Аз парда баровард сад оҳанги бишорат

از پرده برآورد صد آهنگ بشارت

Кӯсӣ ки ба оҳанг намекард фиғон ро

کوسی که به آهنگ نمی کرد فغان را

Аз адли ту дар чашм батон хона нишин шуд

از عدل تو در چشم بتان خانه نشین شد

Он фитна ки пайваста буза дошт камон ро

آن فتنه که پیوسته بزه داشت کمان را

Адли ту дар эҳёии гул ва об гирифтаст

عدل تو در احیای گل و آب گرفتست

Такбири ниёбати зи равони ҳукми равон ро

تکبیر نیابت ز روان حکم روان را

То оби вгл аз меҳри ту таркиб насозанд

تا آب وگل از مهر تو ترکیب نسازند

Маъҷуни аносири надиҳади нашъаи ҷон ро

معجون عناصر ندهد نشئه جان را

Дар нофа шавад мшг ба савдои ту бўё

در نافه شود مشگ به سودای تو بویا

Лозим буд ореи тпши дили хафақон ро

لازم بود آری طپش دل خفقان را

То нофи заминро ба нўолти нбриднд

تا ناف زمین را به نوالت نبریدند

Туами ҳарам каъба назод амну амон ро

توام حرم کعبه نزاد امن و امان را

Наҳри кафи сайёли туро ақди бнонст

نهر کف سیال تو را عقد بنانست

Барқӣ ки ба бастан накунад кам сайлон ро

برقی که به بستن نکند کم سیلان را

Бар сақфи фалак лағв шавад байзаи анҷум

بر سقف فلک لغو شود بیضه انجم

Аз матбахи ту гар накунад касби духон ро

از مطبخ تو گر نکند کسب دخان را

Гар рои ту ҷустии клФ моҳ набӯдӣ

گر رای تو جستی کلف ماه نبودی

Бемоя фитад доғи фатирии рухи нон ро

بی مایه فتد داغ فطیری رخ نان را

Ҷоҳ кам рангини адуии ту зи ахтар

جاه کم رنگین عدوی تو ز اختر

Обӣаст ки бардошта ранги ирқон ро

آبیست که برداشته رنگ یرقان را

Аз дабдабаи ҷоҳи ту бар гӯша ниҳоданд

از دبدبه جاه تو بر گوشه نهادند

Баси кӯси пуровозаи бдридаҳи даҳон ро

بس کوس پرآوازه بدریده دهان را

Сайёраи қитоъи зи хавфи ту ба ҳар субҳ

سیاره قطاع ز خوف تو به هر صبح

Бе кӯри намоянди раҳи коҳкшон ро

بی کور نمایند ره کاهکشان را

Азми ту смндист ки аз ғояти тезӣ

عزم تو سمندیست که از غایت تیزی

Паҳлуаш дар андеша нисоед каши рон ро

پهلوش در اندیشه نساید کش ران را

Ҳзми ту дёрист ки пайваста ба ойин

حزم تو دیاریست که پیوسته به آیین

Бигушодаи дарави шафқату инсофи дукон ро

بگشاده درو شفقت و انصاف دکان را

Маҷҳӯл ба маълуми ту сабқат нагирифтаст

مجهول به معلوم تو سبقت نگرفتست

Фаҳми ту мродФ ба яқин карда гумон ро

فهم تو مرادف به یقین کرده گمان را

Ин сирату сон ту ҳувайдост ки мисласт ?

این سیرت و سان تو هویداست که مثلست؟

Осон натавон ёфт чунин сирату сон ро

آسان نتوان یافت چنین سیرت و سان را

Ҳдст ба ғалати тарбият кас нанамояд

حدثت به غلط تربیت کس ننماید

Аз чеҳраи шиносад чаҳ шуҷоъ ва чаҳ ҷбон ро

از چهره شناسد چه شجاع و چه جبان را

Баси хосияти нафъ дар аздод наҳодӣ

بس خاصیت نفع در اضداد نهادی

Ҳрзи барра аз нохун гургаст шубон ро

حرز بره از ناخن گرگست شبان را

Нокардаи зи маҳтоб дарат касби рутӯбат

ناکرده ز مهتاب درت کسب رطوبت

Дар дафъи ҳарорат асарӣ нест каттон ро

در دفع حرارت اثری نیست کتان را

Онро ки дили осоат ? қавии сохта дар ҳарб

آن را که دل آسات؟ قوی ساخته در حرب

Бозуи зи сабк фарқ накардаст гарон ро

بازو ز سبک فرق نکردست گران را

Бар чарх чаҳорум фитад ар лмъаҳи теғат

بر چرخ چهارم فتد ار لمعه تیغت

Соқит кунад аз сулби падари нутфаи кон ро

ساقط کند از صلب پدر نطفه کان را

Рӯзӣ ки сипаҳ ҷирга занад аз паии нахҷӣр

روزی که سپه جرگه زند از پی نخجیر

Оҳӯи барра бар зер хазад шери жён ро

آهو بره بر زیر خزد شیر ژیان را

Резанд хаданг аз ҳамаи сӯ бар дад ва бар дом

ریزند خدنگ از همه سو بر دد و بر دام

Дар кор наёбанд ялони сӯии ялон ро

در کار نیابند یلان سوی یلان را

Роҳии нгшоинди магари рахнаи шамшер

راهی نگشایند مگر رخنه شمشیر

Ҷое нанамоянд магари нӯки синон ро

جایی ننمایند مگر نوک سنان را

Дар мағзи тФк зӯр кунад атсаи савдо

در مغز تفک زور کند عطسه سودا

Оташи зи даҳон ҷӯш занад мори дмон ро

آتش ز دهان جوش زند مار دمان را

Бирёни барра бар чарх кунад раъди забона

بریان بره بر چرخ کند رعد زبانه

Гирёни ҳамл аз пеши ҷаҳди меғи духон ро

گریان حمل از پیش جهد میغ دخان را

Аз ҳавли садои тФку наъраи гардон

از هول صدای تفک و نعره گردان

Суккон самовот гузоранд макон ро

سکان سماوات گذارند مکان را

Оранди сӯии сайди сипаҳи ҳамла ба як бор

آرند سوی صید سپه حمله به یک بار

Навъе ки бшўрнди заминроу замон ро

نوعی که بشورند زمین را و زمان را

Аз бас ба миёни ҷамъи з пайкор шавад сайд

از بس به میان جمع ز پیکار شود صید

Аз доман саҳро нашносанд миён ро

از دامن صحرا نشناسند میان را

Зон гӯна ки дар зилзила уфтанд макон ҳо

زان گونه که در زلزله افتند مکان ها

Сар боз занад гови замини ҳамли гарон ро

سر باز زند گاو زمین حمل گران را

Ҷузи мағзи сари барра бар он хон нашавад сарф

جز مغز سر بره بر آن خوان نشود صرف

Ҳарчанд шикам сайр шавад инсӣу ҷон ро

هرچند شکم سیر شود انسی و جان را

Парвоз кунад сӯии замини каркаси гардун

پرواز کند سوی زمین کرکس گردون

Аз бас ба замин кушта бибинад ҳайвон ро

از بس به زمین کشته ببیند حیوان را

Чандон ки кашад суфраи зи сартосари дунё

چندان که کشد سفره ز سرتاسر دنیا

Аз баҳри асади тӯҳфаи барад зула хон ро

از بهر اسد تحفه برد زله خوان را

Чун шаҳ ба сӯии ҷаъбаи баради даст , бибандад

چون شه به سوی جعبه برد دست، ببندد

Бар тоири афлоки тариқи тайрон ро

بر طایر افلاک طریق طیران را

Насрини пурд аз на фалаки хеш ба боло

نسرین پرد از نه فلک خویش به بالا

Ҷӯяд ба сари сидраи зи ҷбрили амон ро

جوید به سر سدره ز جبریل امان را

Он дам ки пай сайд диҳад роҳи мулоқот

آن دم که پی صید دهد راه ملاقات

Хокии уқобии пару шоҳини камон ро

خاکی عقابی پر و شاهین کمان را

Хӯн бар рух ҳудҳуд чакад аз тоҷи сулаймон

خون بر رخ هدهد چکد از تاج سلیمان

Бим аз сари товус буд чатри каён ро

بیم از سر طاووس بود چتر کیان را

Вонгаҳ ки диҳад туъма ба мурғони шикорӣ

وآنگه که دهد طعمه به مرغان شکاری

Дар боли бдзднди тзрўони ҷавлон ро

در بال بدزدند تذروان جولان را

Шаҳбози мураққаъи салби чанги канора

شهباز مرقع سلب چنگ کناره

Бар Кебеки дарди ҳалаи хороу каттон ро

بر کبک درد حله خارا و کتان را

Ваон чархи мурассаъи слҳи лаъли тмоғаҳ

وان چرخ مرصع سلح لعل تماغه

Гардан ба ъзди дршкнди каргаданон ро

گردن به عضد درشکند کرگدنان را

Шнқори қавии ҳамлаи хунхор ту дорад

شنقار قوی حمله خونخوار تو دارد

Дар беша ба фарёду фиғони бабри баён ро

در بیشه به فریاد و فغان ببر بیان را

Аз зарбати сарпанҷаи шоҳини ту тарсад

از ضربت سرپنجه شاهین تو ترسد

Симурғ ки гуми сохта дар қофи нишон ро

سیمرغ که گم ساخته در قاف نشان را

Айшӣ дигар оғоз ки аз завқи шикорат

عیشی دگر آغاز که از ذوق شکارت

Киштанд ҳамаи ҷонварони ҷонварон ро

کشتند همه جانوران جانوران را

Аз чеҳраи бёрои рухи маскану маснад

از چهره بیارای رخ مسکن و مسند

Дар косаи зари рези зи хами оби рузон ро

در کاسه زر ریز ز خم آب رزان را

Он косаи заррин ки кунад кори ту чун зар

آن کاسه زرین که کند کار تو چون زر

Он оби рузоне ки баради ранги хазон ро

آن آب رزانی که برد رنگ خزان را

Он оби рузоне ки зи найрангии рангаш

آن آب رزانی که ز نیرنگی رنگش

Исо ба сари дор буд ранги рузон ро

عیسی به سر دار بود رنگ رزان را

Он шираи ангур ки то ӯ нашавад соф

آن شیره انگور که تا او نشود صاف

Аз дард насибӣ нарасад дрдкшон ро

از درد نصیبی نرسد دردکشان را

Он бикри парии чеҳра ки аз суҳбати сураш

آن بکر پری چهره که از صحبت سورش

Бозорча барчӣда шавад шишаи гарон ро

بازارچه برچیده شود شیشه گران را

Бинти алънби он бикр ки дар лайли зифофаш

بنت العنب آن بکر که در لیل زفافش

Дсторчаҳ дастор шавад қайсару хон ро

دستارچه دستار شود قیصر و خان را

Он бода ки дар охири панҷшанбеи шаъбон

آن باده که در آخر پنجشنبه شعبان

Созад шаби иди аввали шоми рамазон ро

سازد شب عید اول شام رمضان را

Он бода ки тартиби хаёлоти таваҳҳум

آن باده که ترتیب خیالات توهم

Эъҷоз каромот кунад брҳмнон ро

اعجاز کرامات کند برهمنان را

Он бода ки баси амзҷаҳро дода адолат

آن باده که بس امزجه را داده عدالت

Ҳиндии зблоғт луғавӣ карда лисон ро

هندی زبلاغت لغوی کرده لسان را

Он бода кигар дар тпши дили назари афканд

آن باده که گر در طپش دل نظر افکند

Аз қаҳқаҳаи шишаи кушояди хафақон ро

از قهقهه شیشه گشاید خفقان را

Он бода ки созад ба дамии гӯнаи аҳмар

آن باده که سازد به دمی گونه احمر

Дар чеҳра сафро зада ранги ирқон ро

در چهره صفرا زده رنگ یرقان را

Дар шона нотохта молидаа хирад ро

در شانه ناتاخته مالیده خرد را

Бар нотиқаи нотофтаи хоридаҳи баён ро

بر ناطقه ناتافته خاریده بیان را

Дар шишаи зи аъамии бабради иллати кӯрӣ

در شیشه ز اعمی ببرد علت کوری

Дар мастӣ аз алкни бабради банди забон ро

در مستی از الکن ببرد بند زبان را

Дар вақти атои пояи Фрозндаҳи карам ро

در وقت عطا پایه فرازنده کرم را

Дар ҳоли ънои шуълаи фурӯзандаи равон ро

در حال عنا شعله فروزنده روان را

Дар табъи ҷавонӣ наад оромиши перӣ

در طبع جوانی نهد آرامش پیری

Дараки хирад пер диҳад табъи ҷавон ро

درک خرد پیر دهد طبع جوان را

Зини бодаи софӣ ки фурӯзанда ҳушаст

زین باده صافی که فروزنده هوشست

Бустону зиҳаши нури яқини бахши гумон ро

بستان و زهش نور یقین بخش گمان را

Бо фаҳми з май равшани мастӣу миёна

با فهم ز می روشن مستی و میانه

Дар кори нигари ғояти атрофу миён ро

در کار نگر غایت اطراف و میان را

Дили сози мусаххар ки бад-ӣни шеваи тавон баст

دل ساز مسخر که بدین شیوه توان بست

Бар офати сайёраи тариқи сайрон ро

بر آفت سیاره طریق سیران را

Малику ҳашам аз адли ту дар амн ва амонанд

ملک و حشم از عدل تو در امن و امانند

Хуши зӣу саодати шимури ин амну амон ро

خوش زی و سعادت شمر این امن و امان را

Бар ақл ҳувайдост ки руҷҳон азим аст

بر عقل هویداست که رجحان عظیم است

Бар чокари ҷогири ситони малики ситон ро

بر چاکر جاگیر ستان ملک ستان را

Дар тақвияти малику сипаҳи дасти қавӣ ба

در تقویت ملک و سپه دست قوی به

Солор нкт ёб вазири ҳамаи дон ро

سالار نکت یاب وزیر همه دان را

Такмил буд бешаи перон на ҷавонон

تکمیل بود بیشه پیران نه جوانان

Саъби одаме хирад кунад кори калон ро

صعب آدمیی خرد کند کار کلان را

Дар Авни сипаҳдор ва сипаҳ кӯш ва нигаҳ кун

در عون سپهدار و سپه کوش و نگه کن

Ном аз писар зол баландаст каён ро

نام از پسر زال بلندست کیان را

Ташрифи қабӯлии зи сари лутф ки иқбол

تشریف قبولی ز سر لطف که اقبال

Аз дайри паии бандагӣати бастаи миён ро

از دیر پی بندگیت بسته میان را

Қурбон шавам эҳсони шаҳу ҳасани гумон ро

قربان شوم احسان شه و حسن گمان را

Кораст зи ҳасани талабам рӯй нишон ро

کار است ز حسن طلبم روی نشان را

Фари шаҳ аз иқлӣм ба иқлӣм давонед

فر شه از اقلیم به اقلیم دوانید

Шшмоҳаҳи масофат ба дирами пайки давон ро

ششماهه مسافت به درم پیک دوان را

Ногоҳ баромади зи дирами бонг ки гуед

ناگاه برآمد ز درم بانگ که گویید

Фармони талаби омада аз шоҳи фалон ро

فرمان طلب آمده از شاه فلان را

Бекафшу ъамома ба дар аз хонаи давидам

بی کفش و عمامه به در از خانه دویدم

Не карда қабо дар бару неи бастаи миён ро

نی کرده قبا در بر و نی بسته میان را

То ҳокими девону балади баради расӯлам

تا حاکم دیوان و بلد برد رسولم

Дидам ҳамаи ҷои муждаи даҳони муждаи расон ро

دیدم همه جا مژده دهان مژده رسان را

Ногуфтаи тҳити зи шаафи маҷлиси аввал

ناگفته تحیت ز شعف مجلس اول

Додам раҳи тақдим башон ҳамаи шан ро

دادم ره تقدیم بشان همه شان را

Асҳоби ҳисони мусҳаф аз аҳбоб ситонанд

اصحاب حسان مصحف از احباب ستانند

Бигирифтам аз аҳбоб ба таъзими нишон ро

بگرفتم از احباب به تعظیم نشان را

Бӯседам вбри фарқ ба тслми ниҳодам

بوسیدم وبر فرق به تسلم نهادم

Багушӯдам ва бар носиаҳи судами рухи он ро

بگشودم و بر ناصیه سودم رخ آن را

намедидам ва май судам азон серумаи назар ро

می دیدم و می سودم ازان سرمه نظر را

Брхўондм ва лесидам азон шаҳди забон ро

برخواندم و لیسیدم ازان شهد زبان را

То дидам азуи ахтари пари нури басар ро

تا دیدم ازو اختر پر نور بصر را

То кардам азон таблаи пари нӯши даҳон ро

تا کردم ازان طبله پر نوش دهان را

Фии улҳоли давидами зи паии мураккабу сомон

فی الحال دویدم ز پی مرکب و سامان

Кардам зи ҳама рӯй видоъи аҳли макон ро

کردم ز همه روی وداع اهل مکان را

Имрӯз се моҳаст ки пӯён ба суроғам

امروز سه ماهست که پویان به سراغم

Гулшан ба димоғ ва ба бағали ҳосили кон ро

گلشن به دماغ و به بغل حاصل کان را

Чун баҳри ту дар ҷазри вази мади шери шикорӣ

چون بحر تو در جذر وز مد شیر شکاری

Чун ганҷи равони ман ба талаби баҳри равон ро

چون گنج روان من به طلب بحر روان را

Чун тоҷири гҷрот ки аз Макка барояд

چون تاجر گجرات که از مکه برآید

Хуш ёфтам аз каъба ба кӯии ту нишон ро

خوش یافتم از کعبه به کوی تو نشان را

Дар ҳазратати устода чу Мӯсо ба сари тавр

در حضرتت استاده چو موسی به سر طور

Бигрифта ба кафи нусхаи эъҷози баён ро

بگرفته به کف نسخه اعجاز بیان را

Дорад зи таровати суханами тозаи нафас ҳо

دارد ز طراوت سخنم تازه نفس ها

Чун гул ки кунад ътрФшони боди вазон ро

چون گل که کند عطرفشان باد وزان را

Гӯи фазлу адолат ба сазои назму нсқи соз

گو فضل و عدالت به سزا نظم و نسق ساز

Дарёфтаи ҳисони замони шоҳи замон ро

دریافته حسان زمان شاه زمان را

Гар муддаӣӣ аз дар инкори даройад

گر مدعیی از در انکار درآید

Ҳони ин ману ашъори салои калак ва бенон ро

هان این من و اشعار صلا کلک و بنان را

Натавон ба ғуборӣ ки кунад ҷилва бапушанд

نتوان به غباری که کند جلوه بپوشند

Меҳрӣ ки ба анвор гирифтаст ҷаҳон ро

مهری که به انوار گرفتست جهان را

Шуд ваҳй аз он қатъ ки девон « назирӣ »

شد وحی از آن قطع که دیوان «نظیری »

намекард ба фарқон ва ба тавроти қирон ро

می کرد به فرقان و به تورات قران را

Бархон варақу рутба ҳар табъи нигаҳдор

برخوان ورق و رتبه هر طبع نگهدار

Таълим чаҳ ҳоҷати хиради мартабаи дон ро

تعلیم چه حاجت خرد مرتبه دان را

То табъ кунад майл ки дар гулшану саҳро

تا طبع کند میل که در گلشن و صحرا

Бар сабза ва сунбул нигарад оби равон ро

بر سبزه و سنبل نگرد آب روان را

Чун об ки бар сабза ва сунбул гузарад хуш

چون آب که بر سبزه و سنبل گذرد خوش

Сари хуши гузарони айшу ҳаёти гузарон ро

سر خوش گذران عیش و حیات گذران را

Умрат ба шуморӣ ки шабу рӯзи шҳўрш

عمرت به شماری که شب و روز شهورش

То ҳашар буд пардаи мадори даврон ро

تا حشر بود پرده مدار دوران را