эй хок дарат сандали саргаштаи сарон ро

ای خاک درت صندل سرگشته سران را

Бодои мижаи ҷоруби раҳати тоҷўрон ро

بادا مژه جاروب رهت تاجوران را

Машшотаи симои рухи халқи зи зинат

مشاطه سیمای رخ خلق ز زینت

Аз обу гулати ғолияи рухсори ҷаҳон ро

از آب و گلت غالیه رخسار جهان را

Бар даргаи ту фитнаи чину рухи хубон

بر درگه تو فتنه چین و رخ خوبان

Бар саҳни ту ошиқи сару афсари маликон ро

بر صحن تو عاشق سر و افسر ملکان را

Гуё шудаи азшодии девори ҳаримат

گویا شده ازشادی دیوار حریمت

Ҳар нақш ки ёди омадаи наққоши гумон ро

هر نقش که یاد آمده نقاش گمان را

Гар шакли санам бар ту рақам карда мусаввир

گر شکل صنم بر تو رقم کرده مصور

Бикшод замини бӯси тўоши меҳри даҳон ро

بگشاد زمین بوس تواش مهر دهان را

Вари сӯрати ризвон ба сӯй хулд кашида

ور صورت رضوان به سوی خلد کشیده

Бартофта аз завқи риёзи ту Аннан ро

برتافته از ذوق ریاض تو عنان را

Гар Тифл набаста сувар аз хомаи бзоид

گر طفل نبسته صور از خامه بزاید

Хоҳад зи срир дарат омухти забон ро

خواهد ز صریر درت آموخت زبان را

Сад мартабаи хуршеди фалаки баҳри иқомат

صد مرتبه خورشید فلک بهر اقامت

Дар сояи ?ути фитодау бигушодаи миён ро

در سایه ات فتاده و بگشاده میان را

Гар равзани ту ҷодуӣӣ дида надорад

گر روزن تو جادوییی دیده ندارد

Баҳр чаҳ диҳад дараки назари табъи духон ро

بهر چه دهد درک نظر طبع دخان را

Вари ҷоми ту ойӣна ҷамшед набошад

ور جام تو آیینه جمشید نباشد

Чун арз кунад хӯбии рухсори ҷаҳон ро

چون عرض کند خوبی رخسار جهان را

Миъроҷӣу раҳ дар кнФи адли ту ҳақ ро

معراجی و ره در کنف عدل تو حق را

Фирдавсӣу ҷо дар ҳарами хоси ту ҷон ро

فردوسی و جا در حرم خاص تو جان را

Бо сояи худ сохтаи ҳамсояи худоят

با سایه خود ساخته همسایه خدایت

Зон бар ҳама андохтае зилли амон ро

زان بر همه انداخته ای ظل امان را

Офоқи зи ойини ту дар айш ва сарваранд

آفاق ز آیین تو در عیش و سرورند

Коростӣ аз фари ҷаҳонгири ҷаҳон ро

کاراستی از فر جهانگیر جهان را

Он шоҳи ҷавони бахт каз андешаи соқиб

آن شاه جوان بخت کز اندیشه ثاقب

Анвори замини сохт осори замон ро

انوار زمین ساخت آثار زمان را

Дар ҳасани гулу оби з бас карда тасарруф

در حسن گل و آب ز بس کرده تصرف

Ороста чун табъи нигин рӯй макон ро

آراسته چون طبع نگین روی مکان را

Аз ғояти оромиши аҳдаш аҷабӣ нест

از غایت آرامش عهدش عجبی نیست

зи осӯдагӣ ар рост шавад хонаи камон ро

ز آسودگی ار راست شود خانه کمان را

Тақдир кашидаст барин торами хзро

تقدیر کشیدست برین طارم خضرا

Бар кҳгли номаши рақамии коҳкшон ро

بر کهگل نامش رقمی کاهکشان را

эй малики худоӣ ки дар ибдоъи саноеъ

ای ملک خدایی که در ابداع صنایع

Дар хок наад хотири меъмори ту ҷон ро

در خاک نهد خاطر معمار تو جان را

Найранги хаёли ту ҷаҳони ғолия гаван кард

نیرنگ خیال تو جهان غالیه گون کرد

Зон сон ки арӯсони ҷавони ғолияи дон ро

زان سان که عروسان جوان غالیه دان را

Ҳар хона ки шуд дар кнФи адли ту обод

هر خانه که شد در کنف عدل تو آباد

Раҳ нест дарони хонаи нузули ҳдсон ро

ره نیست درآن خانه نزول حدثان را

Кӯии ту назаргоҳ худо дид « назирӣ »

کوی تو نظرگاه خدا دید «نظیری »

Раҳ дар ҳарам ҳақ набӯд ҳўну ҳўон ро

ره در حرم حق نبود هون و هوان را

Дар манфиати халқ ҷаҳон кӯш ки бахшад

در منفعت خلق جهان کوش که بخشد

Ҳақи умри дарози одамии нафъи расон ро

حق عمر دراز آدمی نفع رسان را

Биншин ва ба ъушрати гузарон то абадулдаҳр

بنشین و به عشرت گذران تا ابدالدهر

Ин давлат ва ин макунат ва ин малику макон ро

این دولت و این مکنت و این ملک و مکان را