зи солу моҳи навам беш ранҷа шуд дили танг

ز سال و ماه نوم بیش رنجه شد دل تنگ

Ки тангдаст ба наврӯз ва ид дорад ҷанг

که تنگدست به نوروز و عید دارد جنگ

Надонамат ба кадомин тариқ пеш оем

ندانمت به کدامین طریق پیش آیم

Ки пой шавқ наёяд ҳазор ҷо бар санг

که پای شوق نیاید هزار جا بر سنگ

Шаби фироқи ту чандин ҷигар харошидам

شب فراق تو چندین جگر خراشیدم

Ки ҳамчуи лолаи сияҳи гашти нохунам бар санг

که همچو لاله سیه گشت ناخنم بر سنگ

Кадоми васли ҳама бим фурқатасту итоб

کدام وصل همه بیم فرقتست و عتاب

зи қурби хизмати ту бар ҷабин надорам ранг

ز قرب خدمت تو بر جبین ندارم رنگ

Тамоми умри зи андешаи ҷон ба лаби орм

تمام عمر ز اندیشه جان به لب آرم

Ки ҷо кунам ба дилат аз чаҳ ҳилау найранг

که جا کنم به دلت از چه حیله و نیرنگ

Дилӣ ки каъба ба покӣ ӯ қисм ме хӯрд

دلی که کعبه به پاکی او قسم می خورد

зи фикр биҳдаҳ кардам клисёии фаранг

ز فکر بیهده کردم کلیسیای فرنگ

Нишот хотираманда дар остин дорад

نشاط خاطرم انده در آستین دارد

Ба зери сайқал аз ойӣна ам бирӯяд занг

به زیر صیقل از آیینه ام بروید زنگ

зи ишқи нокаси дидори дарди гуфторам

ز عشق ناکس دیدار درد گفتارم

Набӯдӣ ар ба ҷаҳони ном ман набӯдӣ нанг

نبودی ار به جهان نام من نبودی ننگ

Ҳамин сафина ишқаст ҷои осоиш

همین سفینه عشقست جای آسایش

Бурун наҳй чу азу пой қулзумасту наҳанг

برون نهی چو ازو پای قلزمست و نهنگ

Насими бодияи шавқ мастӣе дорад

نسیم بادیه شوق مستییی دارد

Ки роҳ рафтан худро самоъ донад ланг

که راه رفتن خود را سماع داند لنگ

Ба пои шавқи раҳи ҳиҷри як ду гом набӯд

به پای شوق ره هجر یک دو گام نبود

Ҳадис беҷгарон буд водӣу фарсанг

حدیث بی جگران بود وادی و فرسنگ

Ҳазар кунед тмошоиён ки дар кӯяш

حذر کنید تماشاییان که در کویش

Ҷунун ба соя девор дорадам дар ҷанг

جنون به سایه دیوار داردم در جنگ

зи захмҳои висолу ҷудои ту маро

ز زخم های وصال و جدایی تو مرا

Ҳазор нағмаи дардасти зери парда чу чанг

هزار نغمه دردست زیر پرده چو چنگ

Кадоми савти асар беш дар дилат дорад

کدام صوت اثر بیش در دلت دارد

Ба ман бигӯ ки кунам нола дар ҳамон оҳанг

به من بگو که کنم ناله در همان آهنگ

Дамӣ бипурс зи ҳолам ки фикри мадҳ касе

دمی بپرس ز حالم که فکر مدح کسی

Кунад чу ишқи ту бозӣ ба донишу фарҳанг

کند چو عشق تو بازی به دانش و فرهنگ

Сипеҳри мартабаи абдураҳими хон каз қадар

سپهر مرتبه عبدالرحیم خان کز قدر

Фурӯ кашад маи навро зи гӯша ӯ ранг

فرو کشد مه نو را ز گوشه او رنگ

Чу теғу оинаи як рӯ ба назд душману дӯст

چو تیغ و آینه یک رو به نزد دشمن و دوست

Ба меҳру кинаши нгнҷидаҳи ҳилау найранг

به مهر و کینش نگنجیده حیله و نیرنگ

зи баси дурустии аҳдаш аҷаб набошад агар

ز بس درستی عهدش عجب نباشد اگر

Бурун равад дигар ошуфтагии зи ҳафт авранг

برون رود دگر آشفتگی ز هفت اورنگ

Зиҳии маҳали саботии ҷаҳони зоти ту ро

زهی محل ثباتی جهان ذات تو را

Ки чун сипеҳру замини андрўсти донишу ҳонг

که چون سپهر و زمین اندروست دانش و هنگ

Ба аҳди поси ту тъўизи гӯсфанду шубон

به عهد پاس تو تعویذ گوسفند و شبان

зи даст ва панҷа гургасту нохунони паланг

ز دست و پنجه گرگست و ناخنان پلنگ

Ба ҳар диёр ки лутфи ту сайқалӣ бошад

به هر دیار که لطف تو صیقلی باشد

Дар он диёр ба ҷавҳар шавад фурӯхта занг

در آن دیار به جوهر شود فروخته زنگ

Срири калаки ту дар сози мамлакати дорӣ

صریر کلک تو در ساز مملکت داری

Чу мутрибони ту хориҷ намекунанд оҳанг

چو مطربان تو خارج نمی کنند آهنگ

Ба роҳи ваъдаи паии зуд дидани хоҳиш

به راه وعده پی زود دیدن خواهش

Азимати ту ба дил карда бо шитоби диранг

عزیمت تو به دل کرده با شتاب درنگ

зи баҳри теғи ту душман намераҳад бшноаҳ

ز بحر تیغ تو دشمن نمی رهد بشناه

Агар тамом шавад дасту пой чун харчанг

اگر تمام شود دست و پای چون خرچنگ

Туро ба хасм чаҳ нисбат кунам ки маълумаст

تو را به خصم چه نسبت کنم که معلومست

СФидкории чин ва сияҳ наҳодӣ занг

سفیدکاری چین و سیه نهادی زنگ

Арӯси ҷӯади адуи бас ки ҳаст хона нишин

عروس جود عدو بس که هست خانه نشین

Ба назд халқ буд шарм рӯйу хунсои ранг

به نزد خلق بود شرم روی و خنثی رنگ

зи саҳни хонаи қадами бахшишаш бурун наниҳад

ز صحن خانه قدم بخششش برون ننهد

Назода модари эҳсонаши Тифли чобуку шнг

نزاده مادر احسانش طفل چابک و شنگ

Қиёматаст қиёмат дар он масоф ки ту

قیامتست قیامت در آن مصاف که تو

Кашии блорк ва аз кафи диҳии Аннани крнг

کشی بلارک و از کف دهی عنان کرنگ

Сари сипоҳи адуро чу зарра хирад кунад

سر سپاه عدو را چو ذره خرد کند

зи садамаи сам ӯ чун ҷаҳди зи майдони санг

ز صدمه سم او چون جهد ز میدان سنگ

Фишондаи чархи асираши ғубори домани зин

فشانده چرخ اثیرش غبار دامن زین

Кашида бахти баландаши дўоли ҳалқаи танг

کشیده بخت بلندش دوال حلقه تنگ

зи бас ки аз сари кин бар сафи адуи тозӣ

ز بس که از سر کین بر صف عدو تازی

Сипар ба рӯй нагирӣу теғ бар сари чанг

سپر به روی نگیری و تیغ بر سر چنگ

Чунон шикваи ту бар хасми арса танг кунад

چنان شکوه تو بر خصم عرصه تنگ کند

Ки новаки мижа дар дидаи бишиканад чу хаданг

که ناوک مژه در دیده بشکند چو خدنگ

Сипеҳри мнзлто бар дарат « назирӣ » ро

سپهر منزلتا بر درت «نظیری » را

Ҳазор ранги гунаҳ май наад сипеҳри ду ранг

هزار رنگ گنه می نهد سپهر دو رنگ

Ба даргаи ту ки нолад зи касраташи дарбон

به درگه تو که نالد ز کثرتش دربان

Ба ҳоҷиби ту ки хандад бар абрӯяши ожанг

به حاجب تو که خندد بر ابرویش آژنگ

Ба хоки пои ту каз бӯса ам надорад ор

به خاک پای تو کز بوسه ام ندارد عار

Ба остони ту каз саҷда ам надорад нанг

به آستان تو کز سجده ام ندارد ننگ

Ба нуктаи ту ки гавҳар аз он кашем ба гӯш

به نکته تو که گوهر از آن کشیم به گوش

Ба хандаи ту ки шукр аз он барем ба танг

به خنده تو که شکر از آن بریم به تنگ

Ба давр бош ту яъне ба он шикваи вҷмол

به دور باش تو یعنی به آن شکوه وجمال

Ки пардаҳои басар бар нигоҳ созад танг

که پرده های بصر بر نگاه سازد تنگ

Ки барнадорам азин остони ҷабини ниёз

که برندارم ازین آستان جبین نیاز

Саҳоби тафриқагар бар серуми баборади санг

سحاب تفرقه گر بر سرم ببارد سنگ

Ману ҳикояти озу ниёзи даврами бод

من و حکایت آز و نیاز دورم باد

Ҳазор сол хӯрам хӯн ки лаб нагирад ранг

هزار سال خورم خون که لب نگیرد رنگ

Ба неъмати ту ки бар хон талхи комии ман

به نعمت تو که بر خوان تلخ کامی من

Ба завқи шукр ту ҷӯшад шукри зи табъи шрнг

به ذوق شکر تو جوشد شکر ز طبع شرنگ

Лаб ар ба хоҳиш дил ҷунбад ончунон донам

لب ار به خواهش دل جنبد آنچنان دانم

Ки ҳалқа дар бтхонаҳ оварам ба диранг

که حلقه در بتخانه آورم به درنگ

Ба ғайри гардани ҳирсу сар тамаъ набарам

به غیر گردن حرص و سر طمع نبرم

Ба ҷои нохун агар теғи раведам аз чанг

به جای ناخن اگر تیغ رویدم از چنگ

Ба кӯҳ то пай нахҷӣр меравад сайёд

به کوه تا پی نخجیر می رود صیاد

Ба шаҳр то ба дили хештани наёбади ранг

به شهر تا به دل خویشتن نیابد رنگ

Ба бахти муттафиқати малику тахти арзонӣ

به بخت متفقت ملک و تخت ارزانی

Ба хасми мунҳазимати танги кӯҳсору алнг

به خصم منهزمت تنگ کوهسار و النگ