зи ҳинд ва Макка ам оварда бар дар ту амл

ز هند و مکه ام آورده بر در تو امل

Дар ту каъбаи сонӣу қиблаи аввал

در تو کعبه ثانی و قبله اول

Касе ки чашм ба маликат сияҳ кунад рӯзӣ

کسی که چشم به ملکت سیه کند روزی

Фалак ба нашутур пайкони кушоядаши акҳл

فلک به نشتر پیکان گشایدش اکحل

Ҳасуди ҷоҳи ту кам мағзтар зи сайр буд

حسود جاه تو کم مغزتر ز سیر بود

Агарчӣ ҷомаи сад ту бабр кунад чу бсл

اگرچه جامه صد تو ببر کند چو بصل

Ба зебу зари марази ботинӣ даво нашавад

به زیب و زر مرض باطنی دوا نشود

Чаҳ суд аз он ки равад карами пела дар махмал

چه سود از آن که رود کرم پیله در مخمل

Сдоъи кони зи табу ҳрқт дарун бошад

صداع کان ز تب و حرقت درون باشد

Ба сар чаҳ фоидаи мҳрўрро диҳад сандал

به سر چه فایده محرور را دهد صندل

Чу нарм ху нашавад хасм тундхуе кун

چو نرم خو نشود خصم تندخویی کن

Ки хораи нарми намояд чу тунд гардад ҳал

که خاره نرم نماید چو تند گردد حل

Ба ҳеҷ доруии сбоки ғаш бурун наравад

به هیچ داروی سباک غش برون نرود

Ба ғайр аз ин ки дар оташ ниҳанд сими дағал

به غیر از این که در آتش نهند سیم دغل

Агар биковад табъи равонати оташ ро

اگر بکاود طبع روانت آتش را

Равад чу оби зи фаввораи оташ аз машъал

رود چو آب ز فواره آتش از مشعل

Ҷаҳон ба нутқ мусаххар кунӣ ба маснади малик

جهان به نطق مسخر کنی به مسند ملک

Чунон чаҳ соҳиби тасхир дар хати манзил

چنان چه صاحب تسخیر در خط منزل

Салоҳ дид худои ҷаҳон ки олам ро

صلاح دید خدای جهان که عالم را

Ба амр кун Фикўни халқи сохт не ба илал

به امر کن فیکون خلق ساخت نی به علل

Кигар диранг ҳаме шуд сабақи ҳамеи барадӣ

که گر درنگ همی شد سبق همی بردی

Вуҷӯди мкрмтт аз худои ъзи вҷл

وجود مکرمتت از خدای عز وجل

Бимонад ҳосили дарёу кон азон дар роҳ

بماند حاصل دریا و کان ازان در راه

Ки кунад буд қалами бахшиши ту мстъҷл

که کند بود قلم بخشش تو مستعجل

Бсбҳи содиқи дӯшинаи субҳ козиб гуфт

بصبح صادق دوشینه صبح کاذب گفت

Ки чанд лоф тавон зад зи сидқи қавлу амал

که چند لاف توان زد ز صدق قول و عمل

Чу шаби мзлаҳ ба гардун кашад маро чаҳ зё

چو شب مظله به گردون کشد مرا چه ضیا

Чу рӯзи машъала аз хур кунад туро чаҳ маҳал

چو روز مشعله از خور کند تو را چه محل

Дарин мобҳсаҳи равшани терми зи рӯз касе аст

درین مابحثه روشن ترم ز روز کسی است

Ки офтоб ба бурҳон баровард зи бағал

که آفتاب به برهان برآورد ز بغل

Мадори мамлакат аз дахл ӯ шавад гардон

مدار مملکت از دخل او شود گردان

Муҳими салтанат аз қавл шавад файсал

مهم سلطنت از قول شود فیصل

Назорагии кафи дасти зарфишони ту ро

نظارگی کف دست زرفشان تو را

Шуъоъ нур шавад дар даруни дидаи сбл

شعاع نور شود در درون دیده سبل

Бдоғи худ чу бишорати диҳии самандӣ ро

بداغ خود چو بشارت دهی سمندی را

Дӯд ки дидаи з шодӣ баровард зи кФл

دود که دیده ز شادی برآورد ز کفل

Туе ки бар сари оби бақои давлати ту

تویی که بر سر آب بقای دولت تو

Ҳазор дахли ҷаҳони шастаи охиру аввал

هزار دخل جهان شسته آخر و اول

Ҳазор дафтари дорандагӣ агар шастӣ

هزار دفتر دارندگی اگر شستی

Ҳануз мушкили нодорӣ аз ту гардад ҳал

هنوز مشکل ناداری از تو گردد حل

Ки даст бар Макс хон ҷавдат афшонед

که دست بر مکس خوان جودت افشانید

Ки равғанаш начакид аз сари остини амл

که روغنش نچکید از سر آستین امل

Карам ки бе нсқи эътидоли табъи ту буд

کرم که بی نسق اعتدال طبع تو بود

Ҳамеша мамлакатӣ буд зойеъу мӯҳмал

همیشه مملکتی بود ضایع و مهمل

Вилояти карами он дами низом пайдо кард

ولایت کرم آن دم نظام پیدا کرد

Ки ёфт аз хиради бурдбори ту мадхал

که یافت از خرد بردبار تو مدخل

Ъқидти ту ҳсористи пари зи хайру салоҳ

عقیدت تو حصاریست پر ز خیر و صلاح

Ки маъсият натавонад бидон расонади халал

که معصیت نتواند بدان رساند خلل

Муруввати ту дёристи пари здоду диҳиш

مروت تو دیاریست پر زداد و دهش

Ки маъзирати натавонад дарав намӯд амал

که معذرت نتواند درو نمود عمل

Ҳазор марҳалаи бартари ҷаҳди зи аввали умр

هزار مرحله برتر جهد ز اول عمر

Мҳобти ту агар пас занад лагоми аҷал

مهابت تو اگر پس زند لگام اجل

Сипеҳри мнзлто чанд нукта Эй дорам

سپهر منزلتا چند نکته ای دارم

Агар қусӯр адаб нест бар дарат мурсал

اگر قصور ادب نیست بر درت مرسل

Се моҳ шуд ки дарин кишварам наме донам

سه ماه شد که درین کشورم نمی دانم

Ки ҳиммат аз чаҳ қабиласту шафқат аз чаҳ қабл

که همت از چه قبیل است و شفقت از چه قبل

Ба ҳеҷ кас на тҳит фиристам ва на дуо

به هیچ کس نه تحیت فرستم و نه دعا

Ба ҳеҷ дар на гаронии фурушам ва на Касал

به هیچ در نه گرانی فروشم و نه کسل

Дирангро нагирифтам шгўни магар ба хароб

درنگ را نگرفتم شگون مگر به خراب

Суолро нишнидам садои магари зи ҷабал

سئوال را نشنیدم صدا مگر ز جبل

Азин диёр нарафтан хушам наёмада аст

ازین دیار نرفتن خوشم نیامده است

Басӣҷ роҳ намеёбадам накӯи файсал

بسیج راه نمی یابدم نکو فیصل

Ним набӣ ки барроқами зи осмони оранд

نیم نبی که براقم ز آسمان آرند

Ним русул ки з сангам бароваранд ҷамал

نیم رسل که ز سنگم برآورند جمل

Варақ гушӯдааму бадара бастаам ба миён

ورق گشوده ام و بدره بسته ام به میان

Мдиҳ хондаам ва базл кардаам ба бағал

مدیح خوانده ام و بذل کرده ام به بغل

Манам ба муъҷизаи шеъри афзали ушшуаро

منم به معجزه شعر افضل الشعرا

Ҳақам расӯл накард ар на мешудам мурсал

حقم رسول نکرد ار نه می شدم مرسل

Рутӯбат суханам нашав бар замона кашад

رطوبت سخنم نشو بر زمانه کشد

зи ман ҷамол ҷаҳонаст пари ҳиллӣу ҳлл

ز من جمال جهانست پر حلی و حلل

Агар варақ бифишорам зи оби созами ҷӯ

اگر ورق بفشارم ز آب سازم جو

Вагар қалами бФшонми зи мшги созами тел

وگر قلم بفشانم ز مشگ سازم تل

Дарин қабӣла маро нест қадари як пашша

درین قبیله مرا نیست قدر یک پشه

Дарин тавила маро нест қурби як хардал

درین طویله مرا نیست قرب یک خردل

Магари ту булбули гулзори хотирами гардӣ

مگر تو بلبل گلزار خاطرم گردی

Вагарнаи нигаҳат гул медиҳад сдоъи ҷаъл

وگرنه نگهت گل می دهد صداع جعل

Ба маҳмили сафарам беш аз он ҳаддии дарда

به محمل سفرم بیش از آن حدی درده

Ки ҷой гарм шавад офтобро ба ҳамл

که جای گرم شود آفتاب را به حمل

Варақи зи арзаи ман дар мапӣч комдаҳ аст

ورق ز عرضه من در مپیچ کامده است

Раҳи азимати ман танг чун раҳи ҷадвал

ره عزیمت من تنگ چون ره جدول

Расон ба марҷаъу мأўои худ « назирӣ » ро

رسان به مرجع و مأوای خود «نظیری » را

Ки умри рафтаи бадии бозпас ба рӯзи азал

که عمر رفته بدی بازپس به روز ازل

Ҳамеша то ба бадии ном бухл машҳураст

همیشه تا به بدی نام بخل مشهورست

Мудом то ба никуӣаст номи ҷӯад мисл

مدام تا به نکویی است نام جود مثل

Ба хайр кӯш ва карам кун ки корсозии халқ

به خیر کوش و کرم کن که کارسازی خلق

На неъматӣаст ки бар вай тавон гузид бадал

نه نعمتی است که بر وی توان گزید بدل

Ба хасму дӯст никуӣ хушаст гӯ май шӯ

به خصم و دوست نکویی خوشست گو می شو

Ҳасуди кушта чу занбӯр дар миёни асал

حسود کشته چو زنبور در میان عسل

Ҳамеша базми ту рангин ба нақлу шамъу шароб

همیشه بزم تو رنگین به نقل و شمع و شراب

Дили адуии ту ҳамчун кабоб дар минқал

دل عدوی تو همچون کباب در منقل