Ҳар шаби бзили суҳбати ҷонон тан оварам

هر شب بذیل صحبت جانان تن آورم

Вази доманаши нисор ба домани дароварам

وز دامنش نثار به دامن درآورم

Беруни рӯми зи арзи ҷасад дар самои рӯҳ

بیرون روم ز ارض جسد در سمای روح

Ваҳии мубину кашфи мубарҳани дароварам

وحی مبین و کشف مبرهن درآورم

Иншо кунам ба мантиқи симурғи рози ғайб

انشا کنم به منطق سیمرغ راز غیب

Шӯриш ба тоирони нўозни дароварам

شورش به طایران نوازن درآورم

Нилии либосу синаи фурӯзон чу карами шаб

نیلی لباس و سینه فروزان چو کرم شب

Дар саҳни лафзи маънии равшани дароварам

در صحن لفظ معنی روشن درآورم

Оташи забони шамъи бхоид чун ман ба ҳарф

آتش زبان شمع بخاید چون من به حرف

Калаки забони бурӣдаи алкни дароварам

کلک زبان بریده الکن درآورم

Аз мади анбарин ки кашами субҳи аввалин

از مد عنبرین که کشم صبح اولین

Ашҳб ба рӯй анбари лодани дароварам

اشهب به روی عنبر لادن درآورم

Сари барзанад чу субҳи зи девори бӯстон

سر برزند چو صبح ز دیوار بوستان

Калаку варақи гирифта ба гулшани дароварам

کلک و ورق گرفته به گلشن درآورم

Ҳргаҳ кунам назораи мроти гул ба назм

هرگه کنم نظاره مرآت گل به نظم

Сад маънӣ аз хамӯшӣ сӯсани дароварам

صد معنی از خموشی سوسن درآورم

Чун ҳасан арғавон нагарм аз сршги гарм

چون حسن ارغوان نگرم از سرشگ گرم

Хӯн дар раги фусурдаи рӯин дароварам

خون در رگ فسرده روین درآورم

Ҳар гавҳарӣ ки аз шаби обистанами бзод

هر گوهری که از شب آبستنم بزاد

Рӯзаш ба ақди бахти сатарвани дароварам

روزش به عقد بخت سترون درآورم

Гар маънӣии барбати сухан тавсанӣ кунад

گر معنیی بربط سخن توسنی کند

Сахташи лагом бар сари тавсани дароварам

سختش لگام بر سر توسن درآورم

Бар саҳни чорбоғи ҷаҳони афканами смот

بر صحن چارباغ جهان افکنم سماط

Аз ҳашт хулд хон млўни дароварам

از هشت خلد خوان ملون درآورم

Гардад бҳли кор , фурӯмондаи бас ки ман

گردد بحل کار، فرومانده بس که من

Лаъли гарон ба теша кон кун дароварам

لعل گران به تیشه کان کن درآورم

Табъами шукуфта аз тараф кас наме шавад

طبعم شکفته از طرف کس نمی شود

То кӣ дақиқаҳои мубини дароварам

تا کی دقیقه های مبین درآورم

Ҳар рӯзи гӯии барда ба даъвии зи офтоб

هر روز گوی برده به دعوی ز آفتاب

Бар зин нишаста шӯр ба барзани дароварам

بر زین نشسته شور به برزن درآورم

Зини золи фитнаи ҷӯии кашами кӣнаи қадим

زین زال فتنه جوی کشم کینه قدیم

Ғорат ба хону монаш чу баҳмани дароварам

غارت به خان و مانش چو بهمن درآورم

Аз дики сина ҷӯш барорам ба сӯзи дил

از دیک سینه جوش برآرم به سوز دل

Гардун ба рақси ҳамчуи нҳнбни дароварам

گردون به رقص همچو نهنبن درآورم

Даврон ҳануз хӯн Сиёвуш накарда пок

دوران هنوز خون سیاوش نکرده پاک

Суҳробро ба ҳарби Таҳамтани дароварам

سهراب را به حرب تهمتن درآورم

Сад навҳаи ҷайбу синаи дард дар дарун ва ман

صد نوحه جیب و سینه درد در درون و من

Аз хандаи парда бар рухи шевани дароварам

از خنده پرده بر رخ شیون درآورم

Сад тафтаи сӯзанам ба ҷигар ҳаст ва об нест

صد تفته سوزنم به جگر هست و آب نیست

Чандон ки нам ба чашмаи сӯзани дароварам

چندان که نم به چشمه سوزن درآورم

Аз баси кушод тир диҳад шасти рӯзгор

از بس گشاد تیر دهد شست روزگار

Нгзордм ки даст ба ҷавшани дароварам

نگذاردم که دست به جوشن درآورم

Сад захми дил гзо хӯрам аз дасти нокасон

صد زخم دل گزا خورم از دست ناکسان

То луқмае ба ком чу ҳовани дароварам

تا لقمه ای به کام چو هاون درآورم

Гавҳар ба мушт май даҳум ва нест нохунам

گوهر به مشت می دهم و نیست ناخنم

Чандон ки як харош ба маъдани дароварам

چندان که یک خراش به معدن درآورم

Дастам намерасад ки барорам зи остин

دستم نمی رسد که برآرم ز آستین

Поем намедиҳад ки ба домани дароварам

پایم نمی دهد که به دامن درآورم

Бояд ҳазор давр кунад осмон ки ман

باید هزار دور کند آسمان که من

Як бори офтоб ба равзани дароварам

یک بار آفتاب به روزن درآورم

Умед айш нест дарин чоҳи ғами магар

امید عیش نیست درین چاه غم مگر

Бежан шавам ки мурғи мсмни дароварам

بیژن شوم که مرغ مثمن درآورم

Бо хасми сахти рўтрм аз теғу дӯст ӯ

با خصم سخت روترم از تیغ و دوست او

Ойӣнаам ки дар дили оҳани дароварам

آیینه ام که در دل آهن درآورم

Гардун агар бёзши дастӣ карам кунад

گردون اگر بیازش دستی کرم کند

Гули муҳраи замин ба фалохани дароварам

گل مهره زمین به فلاخن درآورم

Ифшои рози бут на салоҳаст варна ман

افشای راز بت نه صلاح است ورنه من

Сад порсо ба кеши брҳмни дароварам

صد پارسا به کیش برهمن درآورم

Он гуфтугӯ ба хоки мазаллати фитодаи бод

آن گفتگو به خاک مذلت فتاده باد

Каз баҳри маслиҳати ҳиялу фани дароварам

کز بهر مصلحت حیل و فن درآورم

Шаки норисондаи даст ба чавгони эътиқод

شک نارسانده دست به چوگان اعتقاد

Гӯии яқин ба ҳоли гуҳи занни дароварам

گوی یقین به حال گه ظن درآورم

Магари замонаи пардаи Юсуф дарида аст

مگر زمانه پرده یوسف دریده است

Кӣ дил ба дасти ишваи ин зани дароварам ?

کی دل به دست عشوه این زن درآورم؟

Пок аз ҷаҳони рӯм ки Масеҳи муҷаррадам

پاک از جهان روم که مسیح مجردم

Қоруни ним ки ганҷ ба мадфани дароварам

قارون نیم که گنج به مدفن درآورم

Бар тавсани замона касе раҳ ба сари набард

بر توسن زمانه کسی ره به سر نبرد

Ман зиракам ки пой ба кавдани дароварам

من زیرکم که پای به کودن درآورم

Тарсами чунон зи ҳосили даврон ки дона ро

ترسم چنان ز حاصل دوران که دانه را

Чун мӯрчаи шикаста ба мкмни дароварам

چون مورچه شکسته به مکمن درآورم

Қисмати рсиднисти зи эҳсон ҳар ки ҳаст

قسمت رسیدنیست ز احسان هر که هست

Даст аз чаҳ пеши ризқи муайяни дароварам ?

دست از چه پیش رزق معین درآورم؟

Гул дар бағали насим чаман мекунад маро

گل در بغل نسیم چمن می کند مرا

Ман он ним ки даст ба чидани дароварам

من آن نیم که دست به چیدن درآورم

Бар нахли шуъла ҳар шарарӣ булбулӣ шавад

بر نخل شعله هر شرری بلبلی شود

Гар хори хори синаи бглхни дароварам

گر خار خار سینه بگلخن درآورم

Ҳар бахя бар мураққаъи дарвеши уқдаи ист

هر بخیه بر مرقع درویش عقده ایست

Ғифлат шавад ки ришта ба сӯзани дароварам

غفلت شود که رشته به سوزن درآورم

Бар ҳалқаи каманду хами дом фитна ам

بر حلقه کمند و خم دام فتنه ام

Мурғии ним ки чашм ба арзани дароварам

مرغی نیم که چشم به ارزن درآورم

Дар водӣӣ ки бими хатари бештар буд

در وادیی که بیم خطر بیشتر بود

Шаби нолам ва ба қофилаи раҳзани дароварам

شب نالم و به قافله رهزن درآورم

Он нағмаи санҷи булбули боғам ки дар хазон

آن نغمه سنج بلبل باغم که در خزان

Мурғони рафтаро ба нишемани дароварам

مرغان رفته را به نشیمن درآورم

Ишқат чу дасти фитна ба яғмо баровард

عشقت چو دست فتنه به یغما برآورد

Аз раҳи балои рафта ба мأмни дароварам

از ره بلای رفته به مأمن درآورم

Аз бас ки пеши ишваи ту бе баҳост ҷон

از بس که پیش عشوه تو بی بهاست جان

Шарм оядам ки кил ба хирмани дароварам

شرم آیدم که کیل به خرمن درآورم

Абри баҳори ҳасани туам каз сиришку оҳ

ابر بهار حسن توام کز سرشک و آه

Шабҳои рангу буи ба гулшани дароварам

شب های رنگ و بوی به گلشن درآورم

Мағзи ҷигари гудозам ва дар дидаҳо кашам

مغز جگر گدازم و در دیده ها کشم

То дар чароғи ҳасани ту равғани дароварам

تا در چراغ حسن تو روغن درآورم

Дар ҳамтем чу сарв ба озодагӣ мисл

در همتم چو سرو به آزادگی مثل

Қамарии ним ки тавқ ба гардани дароварам

قمری نیم که طوق به گردن درآورم

Ушшоқи ҳимматӣ ки з дар сабри рафта ро

عشاق همتی که ز در صبر رفته را

Гар дрнёўрди дгарии ман дароварам

گر درنیاورد دگری من درآورم

Хуршеди ҷуръаи нӯши шароб хам манаст

خورشید جرعه نوش شراب خم منست

Ҳошо ки лаб ба дардӣ ҳар ?дани дароварам

حاشا که لب به دردی هر دن درآورم

Шаҳдӣ чу дӯстӣ ба қадаҳ хушгувор нест

شهدی چو دوستی به قدح خوشگوار نیست

Кӣ лаб ба заҳри кӣнаи душмани дароварам

کی لب به زهر کینه دشمن درآورم

Неи не ки лоф май занам ва ҳазл ме кунам

نی نی که لاف می زنم و هزل می کنم

Кӣ ман ба амр ва наҳй касе тани дароварам ?

کی من به امر و نهی کسی تن درآورم؟

Он рӯстоӣам ки ба ғозони шаҳ ар расм

آن روستاییم که به غازان شه ار رسم

Аввали забон ба гуфтан « кам син » дароварам

اول زبان به گفتن «کم سن » درآورم

Дар зоҳирами такаббур ва дар ботинами ҳаво

در ظاهرم تکبر و در باطنم هوا

Санҷоб дар таҳи хзодкни дароварам

سنجاب در ته خزادکن درآورم

Аз бас бидам кифоят ҷурмам наме кунад

از بس بدم کفایت جرمم نمی کند

Тороҷ агар ба раҳмати зўолмни дароварам

تاراج اگر به رحمت ذوالمن درآورم

Он солхурдаи мутриби дайрам ки субҳу шом

آن سالخورده مطرب دیرم که صبح و شام

Инҷилро ба нағмаи арғни дароварам

انجیل را به نغمه ارغن درآورم

Табъами раҳм фусурда шуд аз шаҳвати занон

طبعم رحم فسرده شد از شهوت زنان

Лаби бандаму ақими бзодни дароварам

لب بندم و عقیم بزادن درآورم

Девони шеър куҳна башуем зи фикри ту

دیوان شعر کهنه بشویم ز فکر تو

Аз наъти хоҷаи назми мудаввани дароварам

از نعت خواجه نظم مدون درآورم

Шаҳрии зи бими Аҳмад мурсал кунам банно

شهری ز بیم احمد مرسل کنم بنا

Офоқро ба ҳсни мҳсни дароварам

آفاق را به حصن محصن درآورم