Чунон расӣдани даии сарди сохт ?дане ро

چنان رسیدن دی سرد ساخت دنیی را

Ки кард дар дили маҷнӯни фусурдаи Лайлӣ ро

که کرد در دل مجنون فسرده لیلی را

Насим субҳ бидон гӯнаи гашти ранги ситон

نسیم صبح بدان گونه گشت رنگ ستان

Ки барад аз кафи дастнигор ҳнӣ ро

که برد از کف دست نگار حنی را

Фусурдагии ҳаво то ба ғоятӣ барисед

فسردگی هوا تا به غایتی برسید

Ки баст дар дили ошиқи раҳи тмнӣ ро

که بست در دل عاشق ره تمنی را

Ба он расед зи таъсири тундбоди хазон

به آن رسید ز تأثیر تندباد خزان

Ки бору барги бирезади дарахти тӯбо ро

که بار و برگ بریزد درخت طوبی را

Ба байъи ризвони молик агар шавад розӣ

به بیع رضوان مالک اگر شود راضی

Худ ба гулхани дӯзахи биҳишти моўӣ ро

خود به گلخن دوزخ بهشت ماوی را

Фиғон ки гашт дар эҳёии халқи афсурда

فغان که گشت در احیای خلق افسرده

Дамӣ ки мояи эъҷоз буд исо ро

دمی که مایه اعجاز بود عیسی را

Ъҷўзи барад ки бар ҳарфи бостон дил дошт

عجوز برد که بر حرف باستان دل داشت

Кунун ба нутқ даровардааст ?умла ро

کنون به نطق درآورده است املی را

На чашм аз дама дидаст ҳоли шахси табоҳ

نه چشم از دمه دیدست حال شخص تباه

На гӯши дараки занах банд карда ?шкевӣ ро

نه گوش درک زنخ بند کرده شکوی را

зи шарҳи сардӣ имрӯз кардаанд ҳазар

ز شرح سردی امروز کرده اند حذر

Либоси лафз ки пӯшидаанд маънӣ ро

لباس لفظ که پوشیده اند معنی را

зи бими сармои Тифл аз раҳм наме зояд

ز بیم سرما طفل از رحم نمی زاید

Агарчӣ ваъда зодани гузаштаи ҳаблӣ ро

اگرچه وعده زادن گذشته حبلی را

Машшотаи дасти арӯс аз нигор бигушоед

مشاطه دست عروس از نگار بگشاید

Ки май баради нафаси субҳи ранги ҳнӣ ро

که می برد نفس صبح رنگ حنی را

Хумордор наёрад ба ҳалқи минои даст

خماردار نیارد به حلق مینا دست

Фироқи дидаи нбўсди изори слмӣ ро

فراق دیده نبوسد عذار سلمی را

Агар на зи офати сармои дарахти эмин буд

اگر نه ز آفت سرما درخت ایمن بود

Чарост шуълаи Байзо ба дасти Мӯсо ро

چراست شعله بیضا به دست موسی را

зи чиллаи дайу баҳман ки бар камон доранд

ز چله دی و بهمن که بر کمان دارند

Уториди афканд аз дасти калаки инсӣ ро

عطارد افکند از دست کلک انسی را

зи дарди моргзидаҳ хабар наме ёбад

ز درد مارگزیده خبر نمی یابد

Ки неши ақраб бар дасти заҳри афъӣ ро

که نیش عقرب بر دست زهر افعی را

зи ҷайби сафҳаи тасвир чин баровардам

ز جیب صفحه تصویر چین برآوردم

Шикасти ранг ба рухсораи нақши Монӣ ро

شکست رنگ به رخساره نقش مانی را

Ба шаҳд дода баравадат табиати кофур

به شهد داده برودت طبیعت کافور

Ба мшг дода рутӯбати мизоҷи кснӣ ро

به مشگ داده رطوبت مزاج کسنی را

Ба дили муҳаббати маъшӯқ раҳ наме ёбад

به دل محبت معشوق ره نمی یابد

Ки сад роҳ шавад барфи аҳди қурбӣ ро

که سد راه شود برف عهد قربی را

Гузаштаи барфи зи бас аз србнои ҷаҳон

گذشته برف ز بس از سربنای جهان

Намӯда манзили қоруни равоқи касрӣ ро

نموده منزل قارون رواق کسری را

зи барфи панҷаи хури мондаи ончунон аз кор

ز برف پنجه خور مانده آنچنان از کار

Ки дар миёнаи кофури дасти мўтӣ ро

که در میانه کافور دست موتی را

зи барфи сохтаи устоди змҳрири сифед

ز برف ساخته استاد زمهریر سفید

Чу сақфи хонаи наддофи чархи аъло ро

چو سقف خانه نداف چرخ اعلی را

зи заъфи партави хуршед дар миёни саҳоб

ز ضعف پرتو خورشید در میان سحاب

Басони нур басар гашта чашми аъамӣ ро

بسان نور بصر گشته چشم اعمی را

Миёни дӯзахи тобон дар устихони марӣз

میان دوزخ تابان در استخوان مریض

Фусурдагии ҳавои ларзаи сохт ҳмӣ ро

فسردگی هوا لرزه ساخت حمی را

Расед кӯтаҳии рӯз то бидон ғоят

رسید کوتهی روز تا بدان غایت

Ки ҷой дар дам субҳаст шоми азҳӣ ро

که جای در دم صبح است شام اضحی را

Хаданги рустам агар дар камон кашида шавад

خدنگ رستم اگر در کمان کشیده شود

Ҳавои сарди бибандади маҳали муҷрӣ ро

هوای سرد ببندد محل مجری را

Кунун туюр насозанд дар чамани маскан

کنون طیور نسازند در چمن مسکن

Зуннори ҳамчу самандар кунанд сукно ро

زنار همچو سمندر کنند سکنی را

Чу рафт гули зи чамани андалеб гӯша гирифт

چو رفت گل ز چمن عندلیب گوشه گرفت

Ба зоғ ва бум фиканданд амри шурӣ ро

به زاغ و بوم فکندند امر شوری را

Сухан ба нисф хилофат расед ва мл нишнид

سخن به نصف خلافت رسید و مل نشنید

Талаби зи мутриб ва шоҳид намӯд фатво ро

طلب ز مطرب و شاهد نمود فتوی را

Сурӯди мутриби гуфто ба ростӣ каз мо

سرود مطرب گفتا به راستی کز ما

Касе ба сар нарасонад тариқи аввалӣ ро

کسی به سر نرساند طریق اولی را

Салоҳ ақл чунонаст дар чунин фаслӣ

صلاح عقل چنانست در چنین فصلی

Ки аз шароб башуе либоси тақво ро

که از شراب بشویی لباس تقوی را

зи бода бар дар майхонаҳо вузӯ созӣ

ز باده بر در میخانه ها وضو سازی

Ба пои соғар май афкании мусалло ро

به پای ساغر می افکنی مصلی را

Аз он шароб кунӣ дар қадаҳ ки мард кунад

از آن شراب کنی در قدح که مرد کند

Агар з давр хӯрд бар машоми хунсо ро

اگر ز دور خورد بر مشام خنثی را

Аз он шароб кунӣ дар қадаҳ ки ёди сабо

از آن شراب کنی در قدح که یاد صبا

зи файзи нигаҳат ӯ рӯҳ дод исо ро

ز فیض نگهت او روح داد عیسی را

Аз он шароб казугар хаёл ҷуръа кашад

از آن شراب کزو گر خیال جرعه کشد

Чу нутфа рӯҳ диҳад сӯрати ҳиўлӣ ро

چو نطفه روح دهد صورت هیولی را

Аз он шароб кигар қатрае ба хок чакид

از آن شراب که گر قطره ای به خاک چکید

Кунад дуруст изом Ромем мўтӣ ро

کند درست عظام رمیم موتی را

Ҳазор кӯҳи ғам аз икдгри фурӯи резад

هزار کوه غم از یکدگر فرو ریزد

Дар он мақом ки зоҳир кунад таҷаллӣ ро

در آن مقام که ظاهر کند تجلی را

На зон шароб ки ангур ӯ шаҳид кунад

نه زان شراب که انگور او شهید کند

Шаҳи сарири имомати алии Мӯсо ро

شه سریر امامت علی موسی را

Эмоми сомини зомин ки рӯзи бозпасин

امام ثامن ضامن که روز بازپسین

Ба гӯши хавфи расонади Нидои башарӣ ро

به گوش خوف رساند ندای بشری را

Эмоми сомини зомин ки дар шариъати ҳақ

امام ثامن ضامن که در شریعت حق

зи ҳафт муфтии содиқи гирифтаи фатво ро

ز هفت مفتی صادق گرفته فتوی را

Шаҳиди хоки хуросон ки гирди мураккаб ӯ

شهید خاک خراسان که گرد مرکب او

Ба ҷои нур басар гашта чашми аъамӣ ро

به جای نور بصر گشته چشم اعمی را

Дяти ситони лаби лаъли заҳр хӯрда ӯст

دیت ستان لب لعل زهر خورده اوست

Зумуррадӣ ки кунад кӯри чашми афъӣ ро

زمردی که کند کور چشم افعی را

Агар зи нофи замини ҳақи баннои каъбаи ниҳод

اگر ز ناف زمین حق بنای کعبه نهاد

Замини Машҳад ӯ кард садри ?дане ро

زمین مشهد او کرد صدر دنیی را

Ба ҳар қадам ки наҳй дар ҳарими равза ӯ

به هر قدم که نهی در حریم روضه او

Ниҳодаанд иқомати риёзи уқбо ро

نهاده اند اقامت ریاض عقبی را

Ба завқтар з кулеманд нақшҳои гилӣм

به ذوق تر ز کلیم اند نقش های گلیم

Намӯда ҷабҳа ҳар хишти сад таҷаллӣ ро

نموده جبهه هر خشت صد تجلی را

Фурӯғи қуббаи хуршеди шакли марқад ӯ

فروغ قبه خورشید شکل مرقد او

Намӯда бадари фурӯзандаи чашми аъамӣ ро

نموده بدر فروزنده چشم اعمی را

Шуъоъи нури қнодил ӯ ба ҳам шаканд

شعاع نور قنادیل او به هم شکند

Талиъаҳои кавокиби сипеҳри аъло ро

طلیعه های کواکب سپهر اعلی را

Чу ҳофизон ҳаримаш кашидаанд сурӯд

چو حافظان حریمش کشیده اند سرود

Намӯдаанд тараққии уқулии аввалӣ ро

نموده اند ترقی عقولی اولی را

зи ҳиси ҷавҳару овозу фикри таҳрираш

ز حس جوهر و آواز و فکر تحریرش

Намӯдаанд сувари ҷавҳари ҳиўлӣ ро

نموده اند صور جوهر هیولی را

Чу андалеб ба гулдастаҳои масҷид ӯ

چو عندلیب به گلدسته های مسجد او

Муаззинони мтрнми ситондаи ?умла ро

مؤذنان مترنم ستانده املی را

зи зикри ашҳади ани лои илоҳи алои аллоҳ

ز ذکر اشهد ان لا اله الا الله

Ба гӯши хавфи расонидаи бонги башарӣ ро

به گوش خوف رسانیده بانگ بشری را

зи шавқи тўФи мазораш ки иди шодӣ ҳост

ز شوق طوف مزارش که عید شادی هاست

Арӯси нимаи шаб аз дасти шастаи ҳнӣ ро

عروس نیمه شب از دست شسته حنی را

Ба моҳи майли сари гунбадаш руҷӯъ кунанд

به ماه میل سر گنبدش رجوع کنند

Ҷамоатӣ ки парастидаанд шеърӣ ро

جماعتی که پرستیده اند شعری را

зи зуҳди ъокФу сайёри саҳни равза ӯ

ز زهد عاکف و سیار صحن روضه او

Ба ноз ва миннат гиранд ману селоӣ ро

به ناز و منت گیرند من و سلوی را

Ба иртиқои мақоми нуфуси хдомш

به ارتقای مقام نفوس خدامش

Навиди забҳ азимаст кбши қурбӣ ро

نوید ذبح عظیم است کبش قربی را

Фарохии нъмш бо сафо бадал карда

فراخی نعمش با صفا بدل کرده

Низои косаи маҷнӯну санги Лайлӣ ро

نزاع کاسه مجنون و سنگ لیلی را

Василаи шараф аз идгоҳ ӯ ҳуҷҷоҷ

وسیله شرف از عیدگاه او حجاج

Ба қудс ва каъба фиристанд Фитру азҳӣ ро

به قدس و کعبه فرستند فطر و اضحی را

Ду гўҳаҳи туруқу Машҳади муқаддас ӯ

دو گوهه طرق و مشهد مقدس او

Зананд таъна ба тақдиси қудсу разавӣ ро

زنند طعنه به تقدیس قدس و رضوی را

Он ду кӯҳи гарони ҳалами кӯҳи сангии зод

آن دو کوه گران حلم کوه سنگی زاد

Ки як натиҷаи кубро буд ду суғро ро

که یک نتیجه کبری بود دو صغری را

Зиҳии эмом ки мифтоҳ боб марҳаматаст

زهی امام که مفتاح باب مرحمتست

Муҳаббати ту ризои малики таъолӣ ро

محبت تو رضای ملک تعالی را

Чунонкии барги бирезади зи тундбоди хазон

چنانکه برگ بریزد ز تندباد خزان

Муҳаббати ту бирезади гуноҳи кубро ро

محبت تو بریزد گناه کبری را

Тугар ба рӯзи қиёмати шафиъи халқи шӯй

تو گر به روز قیامت شفیع خلق شوی

Азоб нест парастандагони ъзӣ ро

عذاب نیست پرستندگان عزی را

Паии натиҷаи аъмоли ҳокими маҳшар

پی نتیجه اعمال حاکم محشر

Агар ба хулд нависад бароти аҷрӣ ро

اگر به خلد نویسد برات اجری را

Ба назд молики дӯзах равон кунад ризвон

به نزد مالک دوزخ روان کند رضوان

Муҳаббатат накунадгар нишонаи муҷрӣ ро

محبتت نکند گر نشانه مجری را

Чу акси оина аз батн нутфа бинмоед

چو عکس آینه از بطن نطفه بنماید

Агар зи рои ту зевар диҳанд ҳаблӣ ро

اگر ز رای تو زیور دهند حبلی را

Ба ҳар гиёҳ ки абри сахоат об диҳад

به هر گیاه که ابر سخات آب دهد

Диҳад ба қоидаи бори дарахти тӯбо ро

دهد به قاعده بار درخت طوبی را

Ҳар онкии хок даратро ба тоҷ ва тахт диҳад

هر آنکه خاک درت را به تاج و تخت دهد

Кунад муовиза бо тараи ману селоӣ ро

کند معاوضه با تره من و سلوی را

зи баси аноят омат намӯда мустағнӣ

ز بس عنایت عامت نموده مستغنی

зи ҳоҷатӣ ки ба ҳам бӯда аҳли дунё ро

ز حاجتی که به هم بوده اهل دنیا را

Ба назд фаҳми чунон муддао шавад зоҳир

به نزد فهم چنان مدعا شود ظاهر

Ки эҳтиёҷ науфтад ба лафзи маънӣ ро

که احتیاج نیفتد به لفظ معنی را

Ба бӯсаи дайр ? дарат нақш шуд касе бинад

به بوسه دیر؟ درت نقش شد کسی بیند

Ниёз арза кунад иштиёқи Монӣ ро

نیاز عرضه کند اشتیاق مانی را

Ғариб аз ҳаракоти сипеҳр музтариб аст

غریب از حرکات سپهر مضطرب است

Бар остон ту ёбад магари тасаллӣ ро

بر آستان تو یابد مگر تسلی را

Тамоми гашт ба не посух кулем аз тавр

تمام گشت به نی پاسخ کلیم از طور

Ки ронад дар арнӣ бар забони худ не ро

که راند در ارنی بر زبان خود نی را

зи гуфтани арнӣ зон ту не наме шинавӣ

ز گفتن ارنی زان تو نی نمی شنوی

Ки аз саховат бонўн наёварӣ ӣӣ ро

که از سخاوت بانون نیاوری یی را

зи лафзи оре бо кӯҳ агар хитоб кунӣ

ز لفظ آری با کوه اگر خطاب کنی

Ҷавоб нест ҷузи ореи ҷавоби оре ро

جواب نیست جز آری جواب آری را

Шҳо касе ки ба дил ҷой дода хасми ту ро

شها کسی که به دل جای داده خصم تو را

Ба каъбаи паҳлавӣ мусҳаф наҳодӣ ъзӣ ро

به کعبه پهلوی مصحف نهادی عزی را

Ҷамоатӣ на мўолии зи хасми оли набӣ

جماعتی نه موالی ز خصم آل نبی

Ҳамаи гирифта ба мироси дайни хунсо ро

همه گرفته به میراث دین خنثی را

Заданд бех ва бен муъминон ба теғи хилоф

زدند بیخ و بن مؤمنان به تیغ خلاف

Нигоҳ ҳеҷ накарданд сидқи даъвӣ ро

نگاه هیچ نکردند صدق دعوی را

зи халқи Сайиду ашрофи ҷӯии хӯни ронданд

ز خلق سید و اشراف جوی خون راندند

Ба равза ту кушоданд дасти даъвӣ ро

به روضه تو گشادند دست دعوی را

Бқиӣаҳ эй ки нагаштанд кушта аз ифлос

بقیئه ای که نگشتند کشته از افلاس

Фурухтанд ба ғурбати диёру мأўӣ ро

فروختند به غربت دیار و مأوی را

Шҳо фиғони зи замонӣ ки аҳли дониш ӯ

شها فغان ز زمانی که اهل دانش او

зи фаҳм шеър ндонанд ғайри оре ро

ز فهم شعر ندانند غیر آری را

Ҳадиси исоу афсонаро яке донанд

حدیث عیسی و افسانه را یکی دانند

з нешикар нашносанд шохи кснӣ ро

ز نیشکر نشناسند شاخ کسنی را

Дарин замона бидон гӯнаи шеър хор шудаст

درین زمانه بدان گونه شعر خوار شدست

Ки нанг мешавад аз номи хеши шеърӣ ро

که ننگ می شود از نام خویش شعری را

Вале зи покии назмам ба Ямани мадҳати тест

ولی ز پاکی نظمم به یمن مدحت تست

Шараф ба назми равони ҷриру аъшӣ ро

شرف به نظم روان جریر و اعشی را

Ғуломи пер « назирӣ » дирам харида тест

غلام پیر «نظیری » درم خریده تست

Таваҷҷӯҳӣ ки бибинад ҷамоли мавло ро

توجهی که ببیند جمال مولی را

Намоз мурда кунад бар мдиҳи мурдаи дилон

نماز مرده کند بر مدیح مرده دلان

Ба мадҳат ту кунад зиндаи рӯҳи аъшӣ ро

به مدحت تو کند زنده روح اعشی را

Чунон саноӣ ту гуяд ки завқи ҷоиза аш

چنان ثنای تو گوید که ذوق جایزه اش

Забон диҳад ба таҳи хоки мъну яҳё ро

زبان دهد به ته خاک معن و یحیی را

Кунун ки лаб ба шикоят гушӯда ам хоҳам

کنون که لب به شکایت گشوده ام خواهم

Ки нӯшам аз кафи ту шарбати тасаллӣ ро

که نوشم از کف تو شربت تسلی را

Чунон саноӣ ту гӯям ки завқи хондани он

چنان ثنای تو گویم که ذوق خواندن آن

Диҳад забони баёни нақшҳои Монӣ ро

دهد زبان بیان نقش های مانی را

Чу хомаро ба бенон рухсати ҷавори даҳум

چو خامه را به بنان رخصت جوار دهم

Кунад ба муъҷизаи кори Асои Мӯсо ро

کند به معجزه کار عصای موسی را

Чу сафҳаро ба сари калаки ошнои созам

چو صفحه را به سر کلک آشنا سازم

Кунам басони дабири баҳори аншӣ ро

کنم بسان دبیر بهار انشی را

Вагар ғубори раҳати ро баи нӯк хома кунам

وگر غبار رهت رابه نوک خامه کنم

Кунам чу дидаи пар аз нур мем ?умла ро

کنم چو دیده پر از نور میم املی را

Вагар умедӣ « назирӣ » бар ту арза кунам

وگر امیدی «نظیری » بر تو عرضه کنم

Пар аз мурод кунӣ домани тмнӣ ро

پر از مراد کنی دامن تمنی را

Муроди дил ба ту гуфтам дигар ту май доне

مراد دل به تو گفتم دگر تو می دانی

Забони ман ба дуо хатм кард даъвӣ ро

زبان من به دعا ختم کرد دعوی را

Ҳамеша то зи шабу рӯз имтиёзӣ ҳаст

همیشه تا ز شب و روز امتیازی هست

Дарин ҷаҳони шаби ялдоу рӯзи азҳӣ ро

درین جهان شب یلدا و روز اضحی را

Сабоҳи ид муҳаббат наёвард шаби ғам

صباح عید محبت نیاورد شب غم

Шаб адуат набинад сабоҳи ?дане ро

شب عدوت نبیند صباح دنیی را