Хӯни дашт Карбало меҷӯшад аз мижгони ман

خون دشت کربلا می جوشد از مژگان من

Доғи Заҳро тоза шуд дар кулбаи аҳзони ман

داغ زهرا تازه شد در کلبه احزان من

Чашми ғаввосам ба соҳил гавҳарӣ оварда буд

چشم غواصم به ساحل گوهری آورده بود

Боз восил шуд ба дарёи гавҳари ғалатони ман

باز واصل شد به دریا گوهر غلطان من

Чархро бар гавҳари ман бас ки меларзид дил

چرخ را بر گوهر من بس که می لرزید دل

Дар замин аз ҷунбиши арқон фурӯ шуд кони ман

در زمین از جنبش ارکان فرو شد کان من

Равшанои замирам буд аз дидор ӯ

روشنایی ضمیرم بود از دیدار او

эй дариғо марди Хизри чашмаи ҳайвони ман

ای دریغا مرد خضر چشمه حیوان من

Бо садафи монам ки ғаввосам ба давр афканда аст

با صدف مانم که غواصم به دور افکنده است

Бе гуҳари афтода бар соҳили тани урёни ман

بی گهر افتاده بر ساحل تن عریان من

Неши пайкон дар ҷигар дорам зи шасти рӯзгор

نیش پیکان در جگر دارم ز شست روزگار

Чун дами сӯфори хунини байни лаби хандони ман

چون دم سوفار خونین بین لب خندان من

Бас ки дар ҷонами фироқ ӯ сироят карда аст

بس که در جانم فراق او سرایت کرده است

Гар бинолам ҷон барояд ҳамраҳи афғони ман

گر بنالم جان برآید همره افغان من

Ваа ки каси ашгии дарин мотам ба ҷайб ман нарехт

وه که کس اشگی درین ماتم به جیب من نریخت

Ҳеҷ ёри обӣ назд бар синаи аташони ман

هیچ یار آبی نزد بر سینه عطشان من

Дидаам оташ наме боради азин шевани дареғ

دیده ام آتش نمی بارد ازین شیون دریغ

Сард мекубанд оҳан бар дили санадони ман

سرد می کوبند آهن بر دل سندان من

эй ки давр аз дидаам дар айн ҷон бинишаста Эй

ای که دور از دیده ام در عین جان بنشسته ای

Сари баровар то қиёмати бенгарӣ дар ҷони ман

سر برآور تا قیامت بنگری در جان من

Нолаи ман чашми бемори туро дар хоб кард

ناله من چشم بیمار تو را در خواب کرد

Дарди ман бар ту гуворотар шуд аз дармони ман

درد من بر تو گواراتر شد از درمان من

Зоди роҳ марг шуд доруу дармони табиб

زاد راه مرگ شد دارو و درمان طبیب

Луқма Кирмон шудӣ аз ҳикмати луқмони ман

لقمه کرمان شدی از حکمت لقمان من

Чашм аз аҳбоби пӯшами вақт торикӣ расед

چشم از احباب پوشم وقت تاریکی رسید

Шуд фурӯ дар чоҳи мағриби ахтари тобони ман

شد فرو در چاه مغرب اختر تابان من

Дахлам аз харҷами фузунтар буд мардум ёфтанд

دخلم از خرجم فزونتر بود مردم یافتند

Шаҳнаи шаҳи ганҷи беруни барад аз вайрони ман

شحنه شه گنج بیرون برد از ویران من

Хизру исоро кунад бемор аз бими аҷал

خضر و عیسی را کند بیمار از بیم اجل

Хонаи вайрону гӯристони ободони ман

خانه ویران و گورستان آبادان من

Ҳарчӣ ҳастӣ буд бо аҳлу валади дрбохтм

هرچه هستی بود با اهل و ولد درباختم

« ман алайҳои ?фон » рақам карданд бар девони ман

«من علیها فان » رقم کردند بر دیوان من

Ғайрати ҳақ аз дилами меҳр алойиқ барграфт

غیرت حق از دلم مهر علایق برگرفت

Шояд ар фардо нагирад чанги каси домони ман

شاید ار فردا نگیرد چنگ کس دامان من

Наъра « ании анооллаҳ » зотш водӣ расед

نعره «انی اناالله » زآتش وادی رسید

Молу зани бгзошт дар раҳи Мӯсои умрони ман

مال و زن بگذاشت در ره موسی عمران من

Ғайрати ман гарна дар шакли башар зоҳир шудӣ

غیرت من گرنه در شکل بشر ظاهر شدی

« лами икни кФўои аҳад » нозил шудӣ дар шани ман

«لم یکن کفوا احد» نازل شدی در شان من

Нӯҳи фарзандӣ ба тӯфон дод бас мушкил намӯд

نوح فرزندی به طوفان داد بس مشکل نمود

Ғарқ шуд молу зану фарзанд дар тӯфони ман

غرق شد مال و زن و فرزند در طوفان من

Ҳамчу иброҳӣм дидам шакли қурбонӣ ба хоб

همچو ابراهیم دیدم شکل قربانی به خواب

« шукри ллаҳ » беиваз мақбул шуд қурбони ман

«شکر لله » بی عوض مقبول شد قربان من

Тундбоди даии зи боғи ҳаркасии шохии шикаст

تندباد دی ز باغ هرکسی شاخی شکست

Канда шуд аз бех ва бен хушк ватар бустони ман

کنده شد از بیخ و بن خشک و تر بستان من

Сар ба ҷои гӯии зи аввал дар миёни андохтам

سر به جای گوی ز اول در میان انداختم

То касе дигар наронад Рахш дар майдони ман

تا کسی دیگر نراند رخش در میدان من

Назму насри вожгӯн бар лавҳ ман бинвишта анд

نظم و نثر واژگون بر لوح من بنوشته اند

Хоб шайтонӣ бибинад рӯҳ бо раҳмони ман

خواب شیطانی ببیند روح با رحمان من

Гар ба пеш дидаам мардуми гёи равед чаҳ суд ?

گر به پیش دیده ام مردم گیا روید چه سود؟

Нур чашмам шуд зи чашми мардумаки афшони ман

نور چشمم شد ز چشم مردمک افشان من

Бар умеди онкии кФўи хонадон ман шаванд

بر امید آنکه کفو خاندان من شوند

Фазли сӯй дудмон овардаанд ихвони ман

فضل سوی دودمان آورده اند اخوان من

Юсуф аз канъони паии ақди Зулайхо хонда анд

یوسف از کنعان پی عقد زلیخا خوانده اند

Гӯ биё бингар Зулайхои мурда дар зиндони ман

گو بیا بنگر زلیخا مرده در زندان من

Май ниҳодами наъл дар оташи Фаридунро ба меҳр

می نهادم نعل در آتش فریدون را به مهر

Дузди чарми Ковиёнии барад аз дукони ман

دزد چرم کاویانی برد از دکان من

Соғар аз аҳд аластам медиҳад соқӣ чаҳ ғам

ساغر از عهد الستم می دهد ساقی چه غم

Бишиканади паймонаегар бар сари паймони ман

بشکند پیمانه ای گر بر سر پیمان من

намешавам чун чанги хуши чандон ки зарбат ме хӯрам

می شوم چون چنگ خوش چندان که ضربت می خورم

Ҳарчӣ мутриби бишиканад беҳтар диҳад товони ман

هرچه مطرب بشکند بهتر دهد تاوان من

Нахли бустонам ки деҳқонам тарозаш ме кунад

نخل بستانم که دهقانم طرازش می کند

Рифъат ман ҳаст дрқтъи ману нуқсони ман

رفعت من هست درقطع من و نقصان من

Қаҳр агар мардӯд созад лутф агар бнўоздм

قهر اگر مردود سازد لطف اگر بنوازدم

Ноқис ва зояд нагардад заррае имони ман

ناقص و زاید نگردد ذره ای ایمان من

Гар ба чашми ҳамтеми дунё ва уқбо баркашанд

گر به چشم همتم دنیا و عقبی برکشند

Сари фурӯи норад ба сӯии пилаи мизони ман

سر فرو نارد به سوی پله میزان من

Дар зҷои ҷами нури лошрқӣу ғарбӣ дида анд

در زجا جم نور لاشرقی و غربی دیده اند

Ҳафт афлоканд чун парвонаи саргардони ман

هفت افلاکند چون پروانه سرگردان من

Бо қафас аз шавқи мурғи хонадонами брпрд

با قفس از شوق مرغ خاندانم برپرد

Чун барояд нағмаи Довӯди хуши алҳони ман

چون برآید نغمه داود خوش الحان من

Ғурбату беморӣу мурдани насиб кас мабод

غربت و بیماری و مردن نصیب کس مباد

Дод аз марги бародари оҳ аз ҳурмони ман

داد از مرگ برادر آه از حرمان من

Мӯъҷизам беранг саҳарӣ нест барраонаши нигар

معجزم بی رنگ سحری نیست برهانش نگر

Гашти ҳорӯни ҷойҳомон туъмаи събони ман

گشت هارون جای هامان طعمه ثعبان من

Ибни ёмини бозгашт аз Миср ва дар қайди аўФтод

ابن یامین بازگشت از مصر و در قید اوفتاد

Пер мотам кард мотами тоза дар канъони ман

پیر ماتم کرد ماتم تازه در کنعان من

Зодроаҳи анбиёи имрӯз дар хон ман аст

زادراه انبیا امروز در خوان من است

Дарди гӯногӯни нигари ранҷу ғами алвони ман

درد گوناگون نگر رنج و غم الوان من

Чархи толеъ бар нҳўсот фалак ме гардадам

چرخ طالع بر نحوسات فلک می گرددم

Меҳнат аз дарҳо гадоӣ мекунад даврони ман

محنت از درها گدایی می کند دوران من

Гавҳар ӯ то зи силки дудмон ман гусехт

گوهر او تا ز سلک دودمان من گسیخت

Интизоми назм барҳам хӯрд дар девони ман

انتظام نظم برهم خورد در دیوان من

Равзае буд аз латофати пар ки ҳргаҳ дам задӣ

روضه ای بود از لطافت پر که هرگه دم زدی

Сунбул маънӣ чаредӣ то абади меҳмони ман

سنبل معنی چریدی تا ابد مهمان من

Луқмаамро буд лиззат ҷуръаамро чошнӣ

لقمه ام را بود لذت جرعه ام را چاشنی

ӯ ки рафт аз хона ман шуд намак аз хон ман

او که رفت از خانه من شد نمک از خوان من

Аз азизии ашраф алохўонш мехондам ба ном

از عزیزی اشرف الاخوانش می خواندم به نام

Бо шараф чун ном ӯ буданд азуи ихвони ман

با شرف چون نام او بودند ازو اخوان من

эй дариғо дар сафари мард ар ба назд ман бадӣ

ای دریغا در سفر مرد ار به نزد من بدی

То ба субҳи ҳашар муҳкам доштӣ домони ман

تا به صبح حشر محکم داشتی دامان من

Сахт дар чанги итобу ибтило афтода ам

سخت در چنگ عتاب و ابتلا افتاده ام

Шарм дорам мардумон донанд аз исёни ман

شرم دارم مردمان دانند از عصیان من

Шукр мегӯям ки дар даъвии икрнгӣ бас аст

شکر می گویم که در دعوی یکرنگی بس است

Ибтилои хонадони Мустафои бурҳони ман

ابتلای خاندان مصطفی برهان من