Шеър Масеҳ диласт маънӣ ӯ ҷон ӯ

شعر مسیح دلست معنی او جان او

Чошнии ошиқии шарбати дукон ӯ

چاشنی عاشقی شربت دکان او

Ҷавҳарӣ аз шеър нест рости намоянда тар

جوهری از شعر نیست راست نماینده تر

Оинаи фаҳмҳост нуктаи пинҳон ӯ

آینه فهم هاست نکته پنهان او

Гарчи ба ҷавлони фаҳми пай ба сухан барда анд

گرچه به جولان فهم پی به سخن برده اند

Гирд сухан гаштаанд қофияи санҷон ӯ

گرد سخن گشته اند قافیه سنجان او

Гарчи сухани нуқтаи ист аз сари паргори табъ

گرچه سخن نقطه ایست از سر پرگار طبع

Ҳаст ба вусъати бурун аз хати даврон ӯ

هست به وسعت برون از خط دوران او

Булбули ваҳии андакии авҷ фаротар гирифт

بلبل وحی اندکی اوج فراتر گرفت

Варна зи як пардаанд ин ман ва он ӯ

ورنه ز یک پرده اند این من و آن او

Гар ба хаёл дигар аз сухан афтода анд

گر به خیال دگر از سخن افتاده اند

Баҳр ғалат кардаанд қофияи санҷон ӯ

بحر غلط کرده اند قافیه سنجان او

Нусхаи шеъри марогар ба Уторид баранд

نسخه شعر مرا گر به عطارد برند

Мақта шеърам шавад матлаъи девон ӯ

مقطع شعرم شود مطلع دیوان او

Нукта мастонаамгар бсроиди адиб

نکته مستانه ام گر بسراید ادیب

Лавҳу қалами бишиканади Тифли дабистон ӯ

لوح و قلم بشکند طفل دبستان او

Бод ки дар бӯстон ътрФрўшӣ кунад

باد که در بوستان عطرفروشی کند

Бар варақам судааст гӯшаи домон ӯ

بر ورقم سوده است گوشه دامان او

Ҳаркаси изоин боргоҳи хоҳиш худ ме гирифт

هرکس ازاین بارگاه خواهش خود می گرفت

Зоиқаи ман шинохт чошнӣ хон ӯ

ذائقه من شناخت چاشنی خوان او

Аҳли сухани нохунӣ бар дил ҳам ме заданд

اهل سخن ناخنی بر دل هم می زدند

Захми маро хуш намӯд гирди намакдон ӯ

زخم مرا خوش نمود گرد نمکدان او

Васвасаи хотирами оби сухан тира дошт

وسوسه خاطرم آب سخن تیره داشت

Шукр кунун равшанаст чашмаи ҳайвон ӯ

شکر کنون روشنست چشمه حیوان او

Гарчи ба паймонаам заҳр кунад рӯзгор

گرچه به پیمانه ام زهر کند روزگار

ШҳдФрўшӣ кунам бар дар дукон ӯ

شهدفروشی کنم بر در دکان او

Ақли чиҳил соли чанг дар ҷигар хора зад

عقل چهل سال چنگ در جگر خاره زد

Нақб кунун хӯрдааст бар гуҳари кон ӯ

نقب کنون خورده است بر گهر کان او

Бо садафами абри ҷӯади файзи ҳунар дида аст

با صدفم ابر جود فیض هنر دیده است

Боз наме истади жолаи Нитсаон ӯ

باز نمی ایستد ژاله نیسان او

Врчаҳ ба хӯн резем дор занад осмон

ورچه به خون ریزیم دار زند آسمان

Мадҳ сарое кунам дар таҳи зиндон ӯ

مدح سرایی کنم در ته زندان او

Чарх ки захмам занад нест зи нуқсони ман

چرخ که زخمم زند نیست ز نقصان من

Гӯии сухан бардаам аз хами чавгон ӯ

گوی سخن برده ام از خم چوگان او

Даҳр ки хасмам шавад кӣ з қусӯр манаст

دهر که خصمم شود کی ز قصور منست

Арз ҳунар кардаам бар сари майдон ӯ

عرض هنر کرده ام بر سر میدان او

Саъдӣу саъдаш кианд ман ки сухан оварам

سعدی و سعدش که اند من که سخن آورم

Ғайрат хоқонӣаст ҳасрати хоқон ӯ

غیرت خاقانیست حسرت خاقان او

Шоҳиди табъи марои наът барозанда аст

شاهد طبع مرا نعت برازنده است

Перҳани мстФост бар қади ҳисон ӯ

پیرهن مصطفاست بر قد حسان او