Равшан шавад зи фари шаҳаншоҳи боргоҳ

روشن شود ز فر شهنشاه بارگاه

Бо офтоби чеҳра бадал карда подшоҳ

با آفتاب چهره بدل کرده پادشاه

Олами зи тоби чеҳра хусрав мунаввараст

عالم ز تاب چهره خسرو منورست

Қурси қамари мҷуи азуи нур хур махоҳ

قرص قمر مجو ازو نور خور مخواه

Дастор бекулоҳ ба сар зон наад малик

دستار بی کلاه به سر زان نهد ملک

То каҷ ба аҳд ӯ наравад гӯшаи кулоҳ

تا کج به عهد او نرود گوشه کلاه

Гӯйанд халқ муштарӣ ояд зи осмон

گویند خلق مشتری آید ز آسمان

Печади саҳари ъамомаи заррин ба фарқи шоҳ

پیچد سحر عمامه زرین به فرق شاه

Неи неи тиллои даст фишор оварад ҳаким

نی نی طلای دست فشار آورد حکیم

Хусрав кунад туранҷи зараш бар фарозгоҳ

خسرو کند ترنج زرش بر فرازگاه

Сайёрау савобати ин корхона ро

سیاره و ثوابت این کارخانه را

Донеи зи вақти шом ҳунар чист то пагоҳ ?

دانی ز وقت شام هنر چیست تا پگاه؟

Хити ашшуъоъ тоб диҳанд ва ба ҳам тананд

خیط الشعاع تاب دهند و به هم تنند

То субҳи тор ва пуд барандаш ба коргоҳ

تا صبح تار و پود برندش به کارگاه

Чун субҳи мавҷи оби зарашро назар кунад

چون صبح موج آب زرش را نظر کند

Дӯшу бағали зи шавқи кушояди паии шиноа

دوش و بغل ز شوق گشاید پی شناه

Бар ҳар замин ки атри насимаш гузар кунад

بر هر زمین که عطر نسیمش گذر کند

Хуши буитар зи сунбулу насрини дамади гиёҳ

خوش بوی تر ز سنبل و نسرین دمد گیاه

Дастори зарнигори шаҳи зи ҷаъди сунбулаш

دستار زرنگار شه ز جعد سنبلش

Шуд ршги мҳчаҳи илму парчами сиёҳ

شد رشگ مهچه علم و پرچم سیاه

Ғамгин ба хотир ар гузаронад хаёлашон

غمگین به خاطر ار گذراند خیالشان

Ёбад шамеми анбару гул аз насими оҳ

یابد شمیم عنبر و گل از نسیم آه

Бодоми Форсу равғани гулҳои ҳндбў

بادام فارس و روغن گل های هندبو

Доранд баҳри ҳамдамии атрашони нигоҳ

دارند بهر همدمی عطرشان نگاه

Зоҳир кунам ки шабаҳи гул офтоб нест

ظاهر کنم که شبه گل آفتاب نیست

Санҷида кун ба турраи дастори шаҳи нигоҳ

سنجیده کن به طره دستار شه نگاه

Май хост то гул аз сари худ бар сараш занад

می خواست تا گل از سر خود بر سرش زند

Аз кор монад панҷаи хур дар миёни роҳ

از کار ماند پنجه خور در میان راه

Васфаши баси ин ки аз ду ҷаҳони брФрохтст

وصفش بس این که از دو جهان برفراختست

Сар дар паноҳи соя ӯ шоҳи дайни паноҳ

سر در پناه سایه او شاه دین پناه

Баҳри салими шоҳи ҷаҳонгири нури дайн

بحر سلیم شاه جهانگیر نور دین

Иклили малик , фарқи дувал , сояи илоҳ

اکلیل ملک، فرق دول، سایه اله

Онро ки ӯ ба сари каллаи сарварӣ наад

آن را که او به سر کله سروری نهد

Аз бор осмон нашавад қоматаши ду тоа

از بار آسمان نشود قامتش دو تاه

Ковад агар касе шикани ақди чеҳра аш

کاود اگر کسی شکن عقد چهره اش

Беш ояд аз хазинаи қорун ба молу ҷоҳ

بیش آید از خزینه قارون به مال و جاه

Дидам фарози чираи хусрави мисол ӯ

دیدم فراز چیره خسرو مثال او

Пиндоштам ки дидаи аҳвали ду дидаи моҳ

پنداشتم که دیده احول دو دیده ماه

Маълум шуд ки чира мукаррар намӯда аст

معلوم شد که چیره مکرر نموده است

То аҳли ширкро ба дарди оради зи иштибоҳ

تا اهل شرک را به درد آرد ز اشتباه

Овехтаи зи ҷабҳаи аҳбоби акси хеш

آویخته ز جبهه احباب عکس خویش

То ҷуз ба сӯй ӯ набӯд саҷдаи ҷбоаҳ

تا جز به سوی او نبود سجده جباه

Сармояи иёлат тасхир оламаст

سرمایه ایالت تسخیر عالمست

Онро ки шаҳ ба срнҳди ин чираи сиёҳ

آن را که شه به سرنهد این چیره سیاه

Бинад агар ба ҳам шудаи таҳрири мисраӣ

بیند اگر به هم شده تحریر مصرعی

Умед ҳаст шаҳ наниҳад бар касе гуноҳ

امید هست شه ننهد بر کسی گناه

Ларзони з бим карда рақами шамс аъзам аст

لرزان ز بیم کرده رقم شمس اعظم است

Бар ҳошия ба оби тиллои абдаи фидоа

بر حاشیه به آب طلا عبده فداه

Хуши он ки маҳви чираи шоҳ ҷаҳон шавад

خوش آن که محو چیره شاه جهان شود

Гардад ба гирди сар чу назиряш ҳар пагоҳ

گردد به گرد سر چو نظیریش هر پگاه

Токс ба рӯзи Зуҳрау парвин надида аст

تاکس به روز زهره و پروین ندیده است

Бар сақфи зарди наргисау сабзи боргоҳ

بر سقف زرد نرگسه و سبز بارگاه

Бошӣ дарин ҳдиқаҳи рангини банноӣу нӯш

باشی درین حدیقه رنگین بنای و نوش

Парвини зи фарқу сунбулу насрин ба рӯй гоҳ

پروین ز فرق و سنبل و نسرین به روی گاه