Зананд боғу баҳорами салои вайронӣ

زنند باغ و بهارم صلای ویرانی

Гулами зи шохи фурӯи резад аз парешоне

گلم ز شاخ فرو ریزد از پریشانی

На рангу буи ба ҷои мондаи не бару баргам

نه رنگ و بوی به جا مانده نی بر و برگم

Чу нахли бодия афтодаам ба урёнӣ

چو نخل بادیه افتاده ام به عریانی

Сумуми водии ғами дидаи пой то фарқам

سموم وادی غم دیده پای تا فرقم

з ҳам бирезам агар ногҳм биҷунбоне

ز هم بریزم اگر ناگهم بجنبانی

Ҷудо азон шикан турраам сарангуштат

جدا ازان شکن طره ام سرانگشتت

Газанди хӯрдаи дандони сад пушаймонӣ

گزند خورده دندان صد پشیمانی

Хаҷали зи мурдани хешам гумон набӯд алҳақ

خجل ز مردن خویشم گمان نبود الحق

Ки бе рухи ту чунин ҷони даҳум ба осонӣ

که بی رخ تو چنین جان دهم به آسانی

Ҳамаи шикасти дилами ҳамчуи кори зиндони бон

همه شکست دلم همچو کار زندان بان

Тамоми шикваи ҳолам чу шуғли зиндонӣ

تمام شکوه حالم چو شغل زندانی

Камони хастаи дилӣ бе таҳаввураст ар на

کمان خسته دلی بی تهورست ار نه

Ба тир оҳ кунад лухти синаи пайконе

به تیر آه کند لخت سینه پیکانی

Агар дилӣ ба кафи оре зиён нахоҳӣ кард

اگر دلی به کف آری زیان نخواهی کرد

Ба ин қадар ки Аннани зин равиш бигардоне

به این قدر که عنان زین روش بگردانی

Шикасти мо чаҳ масофаст мо зъиФоним

شکست ما چه مصافست ما ضعیفانیم

Ки мӯр дар саф мо мекунад сулаймонӣ

که مور در صف ما می کند سلیمانی

Агар мутолиа чеҳра ам кунӣ назарӣ

اگر مطالعه چهره ام کنی نظری

Қусӯрҳои замирами ҳамаи Фрўхўонӣ

قصورهای ضمیرم همه فروخوانی

з каъба оему бутҳои озрӣ дар ҷайб

ز کعبه آیم و بت های آزری در جیب

Ҳазор бткдаҳро дар хӯрам ба рҳбонӣ

هزار بتکده را در خورم به رهبانی

Гурезгоҳ ҷунунаст варна ҳар рӯзам

گریزگاه جنونست ورنه هر روزم

Ҳазор куфри буруни орад аз мусулмонӣ

هزار کفر برون آرد از مسلمانی

Нигоҳдор ҳиҷобаст варна аз нигаҳӣ

نگاهدار حجابست ورنه از نگهی

Висол то абади андоздм ба ҳайронӣ

وصال تا ابد اندازدم به حیرانی

Умед нест дарин қаҳти мардумӣ ки касе

امید نیست درین قحط مردمی که کسی

зи гурги Юсуфи моро хирад ба арзонӣ

ز گرگ یوسف ما را خرد به ارزانی

Ҳавои дӯсти пар ва бол медиҳад варна

هوای دوست پر و بال می دهد ورنه

Ба растхез наме ҷанбам аз гарони ҷонӣ

به رستخیز نمی جنبم از گران جانی

зи ҳалқ куштаам олӯдатар ба хӯн чашмӣаст

ز حلق کشته ام آلوده تر به خون چشمیست

Ба даргаи ту фиристодаанд қурбонӣ

به درگه تو فرستاده اند قربانی

Маниши з бодия овардаам ба шаҳр ки гуфт ?

منش ز بادیه آورده ام به شهر که گفت؟

Ки ишқи ҳамраҳ маҷнӯн нашуд биёбоне

که عشق همره مجنون نشد بیابانی

зи мункирони муҳаббат ба худ паноҳами даҳ

ز منکران محبت به خود پناهم ده

Ки Нӯҳи заврақи азин варта кард тӯфонӣ

که نوح زورق ازین ورطه کرد طوفانی

зи гулбунии қафасамро агар биёвезӣ

ز گلبنی قفسم را اگر بیاویزی

Кунанд бар сари ман булбулони гули афшонӣ

کنند بر سر من بلبلان گل افشانی

зи ҳам шинохтаам чоки ҷайбу домон ро

ز هم شناخته ام چاک جیب و دامان را

Гузашти он ки гиребон кунад гиребонӣ

گذشت آن که گریبان کند گریبانی

зи шавқи он ки замини бӯси хизмат ту кунам

ز شوق آن که زمین بوس خدمت تو کنم

зи фарқ то қадамами ҳамчуи сояи пешонӣ

ز فرق تا قدمم همچو سایه پیشانی

Ҳазар кун эй ғами айёми раҳзанӣ то кӣ ?

حذر کن ای غم ایام رهزنی تا کی؟

Ба хизмат ки равонами магар наме доне ?

به خدمت که روانم مگر نمی دانی؟

Рӯм ки ҳалқаи фитроки дилбарии бӯсам

روم که حلقه فتراک دلبری بوسم

Ки дил чу гӯй рибоед ба зулфи чавгонӣ

که دل چو گوی رباید به زلف چوگانی

Куҷое эй ғами ҳиҷри ту мӯниси ҷонам

کجایی ای غم هجر تو مونس جانم

Хаёли васли ту аз шоҳидони пинҳонӣ

خیال وصل تو از شاهدان پنهانی

Азимат дар абдураҳим хон дорам

عزیمت در عبدالرحیم خان دارم

Фалак нагардад агар зин раҳам бигардоне

فلک نگردد اگر زین رهم بگردانی

Ҳавои абр кафш нест дар сарат ки кунӣ

هوای ابر کفش نیست در سرت که کنی

Кулоҳи Подшаҳиро кулоҳи боронӣ

کلاه پادشهی را کلاه بارانی

Қабои шоҳӣ азон дайр мекунад дар бар

قبای شاهی ازان دیر می کند در بر

Ки чуст ёфта ташрифи хони хононе

که چست یافته تشریف خان خانانی

Ба ҳиммати ту фано дар фаност раҳи набард

به همت تو فنا در فناست ره نبرد

Ки дар бақои ту афзуд ҳарчӣ шуд фонӣ

که در بقای تو افزود هرچه شد فانی

Малоли баҳр ва бар аз хотирам гуҳӣ баравад

ملال بحر و بر از خاطرم گهی برود

Ки ҷом ва шиша бичинӣ ва гул барафшонӣ

که جام و شیشه بچینی و گل برافشانی

зи талху шӯр чаҳ замзамам башуе лаб

ز تلخ و شور چه زمزمم بشویی لب

Ба чоҳи ғабғаби соқӣу роҳи райҳонӣ

به چاه غبغب ساقی و راح ریحانی

Ба дўсткомии рангини латифае гӯйӣ

به دوستکامی رنگین لطیفه ای گویی

Ба дилрабоеи ширини бдиҳаҳ эй хуоне

به دلربایی شیرین بدیهه ایی خوانی

Зулоли лутфи зании он қадр ба ҷӯши дилам

زلال لطف زنی آنقدر به جوش دلم

Ки брнҳми сари афсонаҳои тӯлонӣ

که برنهم سر افسانه های طولانی

Кунам нишот ба паймонаи миёни даврӣ

کنم نشاط به پیمانه میان دوری

Хӯрам шароб ба андозаи пушаймонӣ

خورم شراب به اندازه پشیمانی

Меӣ диҳӣ ки ба тӯфони шиша ғарқ шавад

میی دهی که به طوفان شیشه غرق شود

Гар аз ҳубоб насозад кулоҳи боронӣ

گر از حباب نسازد کلاه بارانی

Меӣ ки бар сари тоҷи Қубод ршг кунад

میی که بر سر تاج قباد رشگ کند

Ба донаи ънбши гавҳари бадахшонӣ

به دانه عنبش گوهر بدخشانی

Ба дидаи лои хамаши тўтёии парварда

به دیده لای خمش توتیای پرورده

Гули сабуии вай аз серумаи сафоҳонӣ

گل سبوی وی از سرمه صفاهانی

Меӣ ки деви азуи қатрае агар бихӯрад

میی که دیو ازو قطره ای اگر بخورد

Парии зи шишаи буруни орад аз парии хонӣ

پری ز شیشه برون آرد از پری خانی

Меӣ ки ёбад агар ҷами зи ҷинс ӯ ҷомӣ

میی که یابد اگر جم ز جنس او جامی

Ба рӯнамо диҳадаш хотами салмонӣ

به رونما دهدش خاتم سلمانی

На он меӣ ки дили ъоҷрон кабоб кунад

نه آن میی که دل عاجران کباب کند

Меӣ ки мурғ биҳишташ кунанд барӣоне

میی که مرغ بهشتش کنند بریانی

ЪФии аллоҳ аз сухани ҳазлу лобаҳои мазоҳ

عفی الله از سخن هزل و لابه های مزاح

Ҳазор тавбаи азин ҳарзҳои ломонӣ

هزار توبه ازین هرزهای لامانی

Ҳазор ҳурӣу қудсӣ мудом ме нӯшанд

هزار حوری و قدسی مدام می نوشند

Ба пардаҳои замирами шароби рӯҳонӣ

به پرده های ضمیرم شراب روحانی

Куҷо шавам ман азам алхбоӣси обистан

کجا شوم من از ام الخبائث آبستن

Ки ҳомилами ҳама аз бикрҳои вҳдонӣ

که حاملم همه از بکرهای وحدانی

Рухами зи қиблаи имон ба марги тофтаи бод

رخم ز قبله ایمان به مرگ تافته باد

Агар зи каъба ба ҳад мекунам ҳҷоронӣ

اگر ز کعبه به حد می کنم هجارانی

Ба ҷом ҷам накунад майл ҳар ки нӯшида

به جام جم نکند میل هر که نوشیده

Шароби маърифати базми хони хононе

شراب معرفت بزم خان خانانی

Нигоҳ кун ки ба сӯяш чигуна май бенанд

نگاه کن که به سویش چگونه می بینند

Ба сад умеди шаҳаншоҳӣу ҷҳонбонӣ

به صد امید شهنشاهی و جهانبانی

Ба қасди душман ӯ теғи кӯҳро ҳар сол

به قصد دشمن او تیغ کوه را هر سال

Замин дубора кунад сайқалӣу савҳонӣ

زمین دوباره کند صیقلی و سوهانی

Ҳануз кӯҳ наҷунбида чархи сохтаи кор

هنوز کوه نجنبیده چرخ ساخته کار

Ба теғи барқи ниҳодаши зи фарт бароне

به تیغ برق نهادش ز فرط برانی

Азин сабаб шуда акнӯн бар ҷбону шуҷоъ

ازین سبب شده اکنون بر جبان و شجاع

Сипеҳри шуҳра ба ҷилдии замин ба Касалоне

سپهر شهره به جلدی زمین به کسلانی

Ҳам аз ҳаросат адл вайаст агар бархе

هم از حراست عدل ویست اگر برخی

Масӯни з фитна даҳранд инсӣу ҷонӣ

مصون ز فتنه دهرند انسی و جانی

Фалак ки сабти мау меҳр дар бағал дорад

فلک که ثبت مه و مهر در بغل دارد

Ба меҳр ӯ нарасонида хати трхонӣ

به مهر او نرسانیده خط ترخانی

Туфайлёни сари хониш мизбон гирданд

طفیلیان سر خوانش میزبان گردند

зи халқу мкрмтш дар сарои меҳмонӣ

ز خلق و مکرمتش در سرای مهمانی

Зиҳии зи субҳи карямони кушодаи абрӯтар

زهی ز صبح کریمان گشاده ابروتر

Надидаи чеҳраи хашми ту чини пешонӣ

ندیده چهره خشم تو چین پیشانی

Гирифтаи соғари давлат ба даст май байнам

گرفته ساغر دولت به دست می بینم

зи осмони нуҳуми бргзштаҳи мизоне

ز آسمان نهم برگذشته میزانی

Ба сад талош абад мекашад зи дунболат

به صد تلاش ابد می کشد ز دنبالت

намешавад ки ҷамол аз азал бигардоне

نمی شود که جمال از ازل بگردانی

Магар ки гуҳи гуҳи як пояи зертар ое

مگر که گه گه یک پایه زیرتر آیی

Ки арши зери сарирати ниҳодаи пешонӣ

که عرش زیر سریرت نهاده پیشانی

Ба дасти меҳру итобат замона дода зимом

به دست مهر و عتابت زمانه داده زمام

Ки карда гоҳи Асоеу гоҳи събонӣ

که کرده گاه عصایی و گاه ثعبانی

зи субҳдами фалаки кӣнаи ҷӯи ситода ба по

ز صبحدم فلک کینه جو ستاده به پا

Ба ин хаёл ки ту дар куҷоаш бинишонӣ

به این خیال که تو در کجاش بنشانی

Ба арш нолад зи андешаи камандати шахс

به عرش نالد ز اندیشه کمندت شخص

Муъаллақаш ба замин оварад з бе ҷонӣ

معلقش به زمین آورد ز بی جانی

зи шавқи пояи ту қатра дар равад ба раҳм

ز شوق پایه تو قطره در رود به رحم

Расад зи табъи ҷамодӣ ба нафаси инсонӣ

رسد ز طبع جمادی به نفس انسانی

зи бас ки сайр ва тараддуд кунад бадал созад

ز بس که سیر و تردد کند بدل سازد

Ба фитрати малакӯтии мизоҷи ҳайвонӣ

به فطرت ملکوتی مزاج حیوانی

Чаҳ саъйҳо ки намояд вале ба ту нарасад

چه سعی ها که نماید ولی به تو نرسد

Ки чун мақом ту бинад з худ шавад фонӣ

که چون مقام تو بیند ز خود شود فانی

Ту худ назири худии лои илоҳи алои аллоҳ

تو خود نظیر خودی لا اله الا الله

Ҳамон якеаст ки худ авваласт ва худ сонӣ

همان یکی است که خود اولست و خود ثانی

Кас аз макорими ахлоқи нома Эй нанавишт

کس از مکارم اخلاق نامه ای ننوشت

Ки номи нек ту биравӣ накард унвонӣ

که نام نیک تو بروی نکرد عنوانی

Чу неки байнам азон садаи ҳалқа дар гӯшаст

چو نیک بینم ازان سده حلقه در گوشست

Куҷо ки бахти براردи сар аз парешоне

کجا که بخت برآرد سر از پریشانی

Касе аз ту ҳеҷ нахоҳад ту дар дили мардум

کسی از تو هیچ نخواهد تو در دل مردم

Ба дасти хеши ниҳол умед бинишонӣ

به دست خویش نهال امید بنشانی

Ҳазор дафтари ҳоҷати з бар туоне хонд

هزار دفتر حاجت ز بر توانی خواند

Ба ҳарфи маъзиратӣ чун рисии форумоне

به حرف معذرتی چون رسی فرومانی

Бурузи ҷавдат агар қатрагӣ кунад дарё

بروز جودت اگر قطرگی کند دریا

Гуҳи кифояти ту қатра карда Аммонӣ

گه کفایت تو قطره کرده عمانی

зи кулбае ки нифоқ ту хост ме ояд

ز کلبه ای که نفاق تو خاست می آید

Чу моҳи мнхсФши рӯзҳои зулмоне

چو ماه منخسفش روزهای ظلمانی

Ба кишварӣ ки вифоқат расед ме гузарад

به کشوری که وفاقت رسید می گذرد

Шабаш чу оина бе либоси нӯронӣ

شبش چو آینه بی لباس نورانی

Чу бода аз паии софии синаҳо ҷӯӣ

چو باده از پی صافی سینه ها جویی

зи шавқи нашъа дар оғӯши хами бёлонӣ

ز شوق نشئه در آغوش خم بیالانی

Ба посбонии даргоҳи ту чаҳ зуд расед

به پاسبانی درگاه تو چه زود رسید

Прир буд ки кайвон гузошт кайвонӣ

پریر بود که کیوان گذاشت کیوانی

Сипеҳри кор рабояндааст умед аст

سپهر کار رباینده است امید است

Ки аз натиҷа хизмат расад ба дарбоне !

که از نتیجه خدمت رسد به دربانی!

Насим перҳанӣ мекунам ҳавас гарчи

نسیم پیرهنی می کنم هوس گرچه

Изори Юсуфи мо ба буд ба урёнӣ

عذار یوسف ما به بود به عریانی

Дарин қасида ба густохӣ арча урфӣ гуфт

درین قصیده به گستاخی ارچه عرفی گفت

Ба доғи ршги пас аз марги сӯхти хоқонӣ

به داغ رشگ پس از مرگ سوخت خاقانی

Кунун ба гӯри чунон ӯ зи ршги ман сӯзад

کنون به گور چنان او ز رشگ من سوزد

Ки дар танури ту он гӯсфанди барӣоне

که در تنور تو آن گوسفند بریانی

Дигар ки гуфт мабодои зи ровии шеърам

دگر که گفت مبادا ز راوی شعرم

Дарин қасида ба рӯз камол бинишонӣ

درین قصیده به روز کمال بنشانی

Туро ки фазл ба ҳаддӣ буд ки дар базмат

تو را که فضل به حدی بود که در بزمت

Туюри вақт тараннум кунанд сҳбонӣ

طیور وقت ترنم کنند سحبانی

Камоли ҷаҳлу балоҳат буд ки таъна занад

کمال جهل و بلاهت بود که طعنه زند

Ба нақси мояи каҷи фаҳмӣу ғалати хуоне

به نقص مایه کج فهمی و غلط خوانی

Дигар набӯд зи шарти адаби даровардан

دگر نبود ز شرط ادب درآوردن

Ба силки мадҳи ту мадҳи ҳакими гӣлонӣ

به سلک مدح تو مدح حکیم گیلانی

Чу нақши зишт ба девор узр ме гуяд

چو نقش زشت به دیوار عذر می گوید

Азин таъаррузи ман бо вуҷӯд бе ҷонӣ

ازین تعرض من با وجود بی جانی

Куҷост геваи Гевӣу тоҷи аФридўн

کجاست گیوه گیوی و تاج افریدون

Куҷост косаи шибўлу роҳи райҳонӣ

کجاست کاسه شیبول و راح ریحانی

Гар ӯ ба фазл Флотўнст баркашида тест

گر او به فضل فلاطونست برکشیده تست

Буд ба қурби каёни эътибори юнонӣ

بود به قرب کیان اعتبار یونانی

Агарчӣ соя ба рифъати замин фурӯ гирад

اگرچه سایه به رفعت زمین فرو گیرد

Вале наад ба паии офтоби пешонӣ

ولی نهد به پی آفتاب پیشانی

Вгрчаҳи абр дроФшон шавад касе накунад

وگرچه ابر درافشان شود کسی نکند

Кулоҳи Подшаҳиро кулоҳи боронӣ

کلاه پادشهی را کلاه بارانی

Гирифтам он ки зи фазлу ҳунари муҷассам буд

گرفتم آن که ز فضل و هنر مجسم بود

Куҷо ба ртбт рӯҳонӣаст ҷисмонӣ ?

کجا به رتبت روحانیست جسمانی؟

Агарчӣ кишвари чини пари зи нақши Монӣ буд

اگرچه کشور چین پر ز نقش مانی بود

Хароби гашт на сӯрат ба ҷост неи Монӣ

خراب گشت نه صورت به جاست نی مانی

Ба тарзи ваии ду се байт дигар адои созам

به طرز وی دو سه بیت دگر ادا سازم

Ки баҳри даъвӣ ӯ қотеъаст бурҳонӣ

که بهر دعوی او قاطعست برهانی

Зиҳӣ ба рои равони бахши шамъи Лоҳутӣ

زهی به رای روان بخش شمع لاهوتی

Ба илм дар дил ҳар қатра кард Аммонӣ

به علم در دل هر قطره کرد عمانی

Ба чашми ақли ҳаюлои ҷавҳари аввал

به چشم عقل هیولای جوهر اول

Ба завқи рӯҳи таманнои нашъаи сонӣ

به ذوق روح تمنای نشئه ثانی

зи субҳи аввали олам ба нури фитрати ту

ز صبح اول عالم به نور فطرت تو

Дабири лавҳ қазо мекунад қлмронӣ

دبیر لوح قضا می کند قلمرانی

Ба боғи куни ҳамаи рӯзу шаб равон бошад

به باغ کون همه روز و شب روان باشد

Зулоли файзи ту аз чори ҷӯии арконе

زلال فیض تو از چار جوی ارکانی

Гуҳари зи сулби фалак зон ба батн хок ояд

گهر ز صلب فلک زان به بطن خاک آید

Ки низ зода ӯйанд баҳрӣу конӣ

که نیز زاده اویند بحری و کانی

Крости Зуҳра ки гуяд фалон бубахш ва мабахш

کراست زهره که گوید فلان ببخش و مبخش

зи тест ҳарчӣ ба ҳар шахси дории арзонӣ

ز تست هرچه به هر شخص داری ارزانی

Ҷаҳони барот ба меҳр мусалламӣ ме дод

جهان برات به مهر مسلمی می داد

Бигуфтам ин чаҳ кам ансоФисту нодонӣ

بگفتم این چه کم انصافیست و نادانی

Ту табли ҳамчуи гадо дар таҳи гилӣми занӣ

تو طبل همچو گدا در ته گلیم زنی

Вагарна бар лаб бомаст кӯси султонӣ

وگرنه بر لب بامست کوس سلطانی

Туро қоф ба қофи фалаки гирифтаи карам

تو را قاف به قاف فلک گرفته کرم

Ҳамин ба хон ма ва хуршед мекунад ноне

همین به خوان مه و خورشید می کند نانی

Ба ин наволу карам бо вуҷӯд ме ёбад

به این نوال و کرم با وجود می یابد

Яке азон ду ба ҳар чанд рӯзи нақсоне

یکی ازان دو به هر چند روز نقصانی

Гуҳӣ таба шавад ин аз ҳубути тираи дилӣ

گهی تبه شود این از هبوط تیره دلی

?гийа сияҳ шавад он зи эҳтироқи Рахшоне

گیه سیه شود آن ز احتراق رخشانی

Чу он фурӯи барии инро бароварӣ аз ҷайб

چو آن فرو بری این را برآوری از جیب

Чу ин бароварии онро чароғ май ронӣ

چو این برآوری آن را چراغ می رانی

Туро ҳам ин лаби нони зула аноят ӯст

تو را هم این لب نان زله عنایت اوست

намешавад ки ба гули офтоби пӯшоне

نمی شود که به گل آفتاب پوشانی

Ту рост дар дам ҳар субҳи базли як Меҳрӣ

تو راست در دم هر صبح بذل یک مهری

Варост дар дам ҳар базли меҳри сдгонӣ

وراست در دم هر بذل مهر صدگانی

Чу дид сидқи ҳадисам ба лафз гӣлӣ гуфт

چو دید صدق حدیثم به لفظ گیلی گفت

Ба офтоб сухан дорад ин хуросонӣ

به آفتاب سخن دارد این خراسانی

зи сидқи ман ба фароз дарахт бинишастам

ز صدق من به فراز درخت بنشستم

зи кизб ӯ ба сари шохи гови полонӣ

ز کذب او به سر شاخ گاو پالانی

Ҷаҳони ситони малико ! шаҳи нишон худовандо

جهان ستان ملکا! شه نشان خداوندا

Ба мадҳати ту хаҷали тӯтӣ аз забони доне

به مدحت تو خجل طوطی از زبان دانی

Сурӯди ҳиҷр « назирӣ » шинав ки дилсӯзаст

سرود هجر «نظیری » شنو که دلسوزست

Ҳикояти қафас аз қамарии гулистонӣ

حکایت قفس از قمری گلستانی

Биҷӯ чароғу камар боз кун ки қиссаи ман

بجو چراغ و کمر باز کن که قصه من

Дароз ва тира тараст аз шаби зимистонӣ

دراز و تیره ترست از شب زمستانی

Туе ки гаштам ва бар ту наёфтам бадалӣ

تویی که گشتم و بر تو نیافتم بدلی

Манам ки рафтам ва бар ман надоштӣ сонӣ

منم که رفتم و بر من نداشتی ثانی

Ҳазор ранги гуҳари рехтам касе нашнохт

هزار رنگ گهر ریختم کسی نشناخت

Ки ҷинси ман Яманӣ буд ё бадахшонӣ

که جنس من یمنی بود یا بدخشانی

Ту дар баробари чашмам ба сӯратӣ ҳар дам

تو در برابر چشمم به صورتی هر دم

Ману сурӯди ғаму гиряҳои пинҳонӣ

من و سرود غم و گریه های پنهانی

зи баси гиреҳ шуда дар дил агар сухани талабӣ

ز بس گره شده در دل اگر سخن طلبی

Бирезам аз мижаи ёқӯтҳои румонӣ

بریزم از مژه یاقوت های رمانی

Чу фатҳи номаи ту ҷумла шодем з чаҳ рӯ

چو فتح نامه تو جمله شادیم ز چه رو

Маро чу мартабаи дӯстон наме хуоне

مرا چو مرتبه دوستان نمی خوانی

Ба нотавонии бистари зи бол мурғ кунам

به ناتوانی بستر ز بال مرغ کنم

Агар зи гӯшаи бом худат напароне

اگر ز گوشه بام خودت نپرانی

Умеди бор дарат баста ақл ме гуяд

امید بار درت بسته عقل می گوید

Ки хуш чаҳ коми дили худ ба ҳарза май ронӣ

که خوش چه کام دل خود به هرزه می رانی

Итобу ноз ба безорят фурӯхта анд

عتاب و ناز به بیزاریت فروخته اند

Ба рағбат ар бхрндт ба хеши товоне

به رغبت ار بخرندت به خویش تاوانی

Агар ба каъбаи зи дайрати киришмае набард

اگر به کعبه ز دیرت کرشمه ای نبرد

Зиён кунӣ буту зуннор дар мусулмонӣ

زیان کنی بت و زنار در مسلمانی

Вагар ба майкада дар кори ишва Эй накунад

وگر به میکده در کار عشوه ای نکند

Хумор бахшадат ин нашъаҳои инсонӣ

خمار بخشدت این نشئه های انسانی

Сафар маъаттал вақтаст сабр кун чандон

سفر معطل وقتست صبر کن چندان

Ки ҷазба Эй расад аз ҷазбаҳои раҳмонӣ

که جذبه ای رسد از جذبه های رحمانی

Бибин ки дар буриш аз меҳр мекашад хуршед

ببین که در برش از مهر می کشد خورشید

Азон ки зарра накардаст боли афшонӣ

ازان که ذره نکردست بال افشانی

Кунун ба назд ту ин моҷаро фиристодам

کنون به نزد تو این ماجرا فرستادم

Ки аз таваҳҳуми ақлам ба лутфи бурҳонӣ

که از توهم عقلم به لطف برهانی

Чигунаанд вафоу карам умедам ҳаст

چگونه اند وفا و کرم امیدم هست

Ба як ду ҳарфи сари хома Эй биҷунбоне

به یک دو حرف سر خامه ای بجنبانی

Баҳоии вақт дар он кӯй чист ? ме хоҳам

بهای وقت در آن کوی چیست؟ می خواهم

Намӯнае бихарӣ қӣматӣ бафаҳмоне

نمونه ای بخری قیمتی بفهمانی

Ба лутфи бахшишам аз ранҷи рӯзгори бихар

به لطف بخششم از رنج روزگار بخر

Ки ончии ҷӯад ту бошад ба онам арзонӣ

که آنچه جود تو باشد به آنم ارزانی

Сухан чу меравад аз ҳади бурун чаро наравад ?

سخن چو می رود از حد برون چرا نرود؟

Ба сарфи кори дуъогӯеу санохонӣ

به صرف کار دعاگویی و ثناخوانی

Калиди айш ба дасти ту бод то бошад

کلید عیش به دست تو باد تا باشد

Саҳар ба ғунчаи гушойии сабо ба ризвонӣ

سحر به غنچه گشایی صبا به رضوانی

Зафар ба номи ту доими ҳазордастони бод

ظفر به نام تو دایم هزاردستان باد

Ба ёди хасми ту парвонаи шабистонӣ

به یاد خصم تو پروانه شبستانی