Барнаёмад як азиз аз Мисри мардуми парварӣ

برنیامد یک عزیز از مصر مردم پروری

Пер шуд дар чоҳи сад Юсуфи зи қаҳти муштарӣ

پیر شد در چاه صد یوسف ز قحط مشتری

Табъҳо машғӯл хаст парварӣ гардӣда анд

طبع ها مشغول خست پروری گردیده اند

Барнамеи тобади таманноро карам аз лоғарӣ

برنمی تابد تمنا را کرم از لاغری

Бахти модркши таяммум дар ғарибӣ карда аст

بخت مادرکش تیمم در غریبی کرده است

Карда гардуни доягии ойини даврони модарӣ

کرده گردون دایگی آیین دوران مادری

Дояи гардун тнк шераст гуяд хоки хур

دایه گردون تنک شیرست گوید خاک خور

Модари гетӣ гарон хобаст гуяд хӯн гарӣ

مادر گیتی گران خوابست گوید خون گری

Бевафое дорад эй дар хизмати ман ҳақи шинос

بی وفایی دارد ای در خدمت من حق شناس

Ҷони сипорӣ дар ҳуқуқи неъмат ӯ кофарӣ

جان سپاری در حقوق نعمت او کافری

Чархро ҳоҷат раво номаст ва мо хӯн ме хӯрем

چرخ را حاجت روا نامست و ما خون می خوریم

Фатҳ бар ном сипаҳдорасту ҷанг аз лашгарӣ

فتح بر نام سپهدارست و جنگ از لشگری

Ҳақи хизмати нони дарин давлат надорад варна ман

حق خدمت نان درین دولت ندارد ورنه من

Бо саҳари даъвӣ сабқат кардаам дар чокарӣ

با سحر دعوی سبقت کرده ام در چاکری

Гар ҳақи болу пари парвонаро бишнохтӣ

گر حق بال و پر پروانه را بشناختی

Шамъро бар фарқ хокистар накардӣ афсарӣ

شمع را بر فرق خاکستر نکردی افسری

Дар лагадкӯби шаб ва рӯзам намедонам зи ман

در لگدکوب شب و روزم نمی دانم ز من

Оқибати созанди нақши эзадӣ ё озрӣ

عاقبت سازند نقش ایزدی یا آزری

Баъдҳо каз неъмату нозам ба тшўиру ъно

بعدها کز نعمت و نازم به تشویر و عنا

Ақли каҷи рӯ раҳзанӣ фармуду толеъи раҳи барӣ

عقل کج رو رهزنی فرمود و طالع ره بری

Меҳр аз ман тоб май барад аз чаҳ ? аз хуши зинатӣ

مهر از من تاب می برد از چه؟ از خوش زینتی

Чарх бар ман ршг май барад аз чаҳ аз пари зеварӣ

چرخ بر من رشگ می برد از چه از پر زیوری

Мавҷи тӯфони ҷстмӣ то латма бар дарё занад

موج طوفان جستمی تا لطمه بر دریا زند

Коби Аммони заврақамро дайр май барад аз парӣ

کاب عمان زورقم را دیر می برد از پری

Дасти тороҷи ҷаҳон аз рангу буии хештан

دست تاراج جهان از رنگ و بوی خویشتن

Ончунонам шаст каз ман баради доғи гозрӣ

آنچنانم شست کز من برد داغ گازری

Тӯҳфа май бояд ба даргоҳи сулаймони бурданам

تحفه می باید به درگاه سلیمان بردنم

Нотавони мӯрам ки бар як ҷӯ надорам қодирӣ

ناتوان مورم که بر یک جو ندارم قادری

Қиссаи хўнбор худ гуфтам ба ҳарҷо назму наср

قصه خونبار خود گفتم به هرجا نظم و نثر

Неи зи довар доварӣ дидам на аз каси ёварӣ

نی ز داور داوری دیدم نه از کس یاوری

Хоки поят тар шавад аз пораи дилгар ҳануз

خاک پایت تر شود از پاره دل گر هنوز

Лухти хӯнам аз сари мижгон ба нохуни бистарӣ

لخت خونم از سر مژگان به ناخن بستری

Гӯш бар афсонаи ман то куҷо хоҳад ниҳод

گوش بر افسانه من تا کجا خواهد نهاد

Он ки не эъҷоз мегирад дарави неи соҳирӣ

آن که نی اعجاز می گیرد درو نی ساحری

Ботили алсҳрӣ ки бар бозуӣ истиғноӣ ӯст

باطل السحری که بر بازوی استغنای اوست

Беасар созад ҳазорон мӯъҷизи пайғамбарӣ

بی اثر سازد هزاران معجز پیغمبری

Нутқи ин гӯсола ҳо бастаст агар баҳри сухан

نطق این گوساله ها بستست اگر بهر سخن

Хоки пой ҷбриил овардаам чун сомрӣ

خاک پای جبرییل آورده ام چون سامری

Давр рафту модари айём фарзандӣ назод

دور رفت و مادر ایام فرزندی نزاد

Не чу хнсо модагӣ ояд зи гардун на нарай

نی چو خنثا مادگی آید ز گردون نه نری

Ҷӯадро озодамардӣ бояд ва як мард нест

جود را آزادمردی باید و یک مرد نیست

Каши ҳазор Иблис бо ботин надорад шавҳарӣ

کش هزار ابلیس با باطن ندارد شوهری

Пардаи сатторӣ ар иксў равад дар дида ҳо

پرده ستاری ار یکسو رود در دیده ها

Бар сар мардон кунад дастори мардони мъҷрӣ

بر سر مردان کند دستار مردان معجری

Нохудои гӯ ҳарчӣ асбобаст дар дарё фикан

ناخدا گو هرچه اسبابست در دریا فکن

Киштии моро ба соҳил май барад бе лангарӣ

کشتی ما را به ساحل می برد بی لنگری

Бар хати таслими гардан на ки чун розии шӯй

بر خط تسلیم گردن نه که چون راضی شوی

Кӣ кунад дар дасти иброҳӣми ханҷари ханҷарӣ

کی کند در دست ابراهیم خنجر خنجری

Бӯе аз хӯни шаҳидони баради мо ғам хӯрда аст

بویی از خون شهیدان برد ما غم خورده است

Ҳимматии ёрон дигар зин сар намеояд сиррӣ

همتی یاران دگر زین سر نمی آید سری

Шарбати дидор май нӯшади шаҳиди теғи дӯст

شربت دیدار می نوشد شهید تیغ دوست

Сӯии оби Хизр май бенанди ӣнҷои срсрӣ

سوی آب خضر می بینند اینجا سرسری

Тӯҳфааст ойӣнаи пурранги мо конҷо ки ӯст

تحفه است آیینه پررنگ ما کانجا که اوست

Дар дил ҳар зарра хуршедӣ кунад равшангарӣ

در دل هر ذره خورشیدی کند روشنگری

Нақшӣ аз пои далел каъба мебудасту бас

نقشی از پای دلیل کعبه می بودست و بس

Не Хизр будасту неи ойӣнаи Искандарӣ

نی خضر بودست و نی آیینه اسکندری

Гар сари водии мо дории зи сари афсари буна

گر سر وادی ما داری ز سر افسر بنه

Кандарин раҳ подшоҳӣ мекунад бе афсарӣ

کاندرین ره پادشاهی می کند بی افسری

Србзргиҳои гардунро ба ман дидӣ чаҳ кард ?

سربزرگی های گردون را به من دیدی چه کرد؟

Чун бидон ҳазрати рисии қадари марои ҳам бенгарӣ

چون بدان حضرت رسی قدر مرا هم بنگری

Афсар аз хоки дарии созам ки дар аввали қадам

افسر از خاک دری سازم که در اول قدم

Май барад аз сари хаёли саҷдааш мустакбирӣ

می برد از سر خیال سجده اش مستکبری

Зарраи афтодаро кӣ бенаво хоҳад гузошт

ذره افتاده را کی بی نوا خواهد گذاشت

Он ки хокаш карда хуршеди Наҷафро ховарӣ

آن که خاکش کرده خورشید نجف را خاوری

Қуббаи алисломи дунёи Маккаи аллоҳ улҳаром

قبة الاسلام دنیا مکة الله الحرام

Он ки чархи мағфиратро карда роҳаши меҳварӣ

آن که چرخ مغفرت را کرده راهش محوری

Аз ниқоби обу гулгар каъба берун омадӣ

از نقاب آب و گل گر کعبه بیرون آمدی

Ҳамчуи имон дар раҳаш лаббайк гуфтӣ кофарӣ

همچو ایمان در رهش لبیک گفتی کافری

Хутбаашро ҷузи расӯли аллоҳ наме зебади хатиб

خطبه اش را جز رسول الله نمی زیبد خطیب

Хиттаеро кондрў миъроҷ кардӣ минбарӣ

خطه ای را کاندرو معراج کردی منبری

Гарна бози оради з ҳар савдои дилатро нақш ӯ

گرنه باز آرد ز هر سودا دلت را نقش او

Бути тарошад бар сари саҷҷодаи ?ути сад озрӣ

بت تراشد بر سر سجاده ات صد آزری

Борҳо бар сӯрати аъробёни рӯҳи алқудс

بارها بر صورت اعرابیان روح القدس

Карда гумроҳони роҳи ҳазраташро раҳбарӣ

کرده گمراهان راه حضرتش را رهبری

Масҷиду бтхонаҳро аз ҳам касе нашинохтӣ

مسجد و بتخانه را از هم کسی نشناختی

Дар миёни куфру дайнгар ӯ накардӣ доварӣ

در میان کفر و دین گر او نکردی داوری

Бар дар ваҳдати сарой ӯ зи даҳшати борҳо

بر در وحدت سرای او ز دهشت بارها

Мустафои наълин гум кардасту ҷами ангуштарӣ

مصطفی نعلین گم کردست و جم انگشتری

Оташи дӯзах ки дар ҳафтод обаш шаста анд

آتش دوزخ که در هفتاد آبش شسته اند

Як раҳ ар хӯрдӣ ба замзам ғӯта кардӣ кавсарӣ

یک ره ار خوردی به زمزم غوطه کردی کوثری

Бар бисоти Мустафо рафтан ба пои исён буд

بر بساط مصطفی رفتن به پا عصیان بود

ТонҷФ аз каъба хоҳам кард ҷбҳти густарӣ

تانجف از کعبه خواهم کرد جبهت گستری

эй Наҷафи ҷазбӣ ки бисёр орзӯманди туам

ای نجف جذبی که بسیار آرزومند توام

эй Мадинаи шафқатӣ бе ту надорам собирӣ

ای مدینه شفقتی بی تو ندارم صابری

Як кас аз куфру залолат раҳ наёвардӣ бурун

یک کس از کفر و ضلالت ره نیاوردی برون

Гар чароғи шаръ пайғамбар накардӣ раҳбарӣ

گر چراغ شرع پیغمبر نکردی رهبری

Аз чаҳ шуд шқи алқмр ? донеи зи шавқ рӯй ӯ

از چه شد شق القمر؟ دانی ز شوق روی او

Синаро ма чок зад дар вақти пероҳани дарӣ

سینه را مه چاک زد در وقت پیراهن دری

Гарна аз шарқи азали хуршед ӯ кардӣ тулӯъ

گرنه از شرق ازل خورشید او کردی طلوع

Брнкрдии сари зи оби ин гунбади нилӯфарӣ

برنکردی سر ز آب این گنبد نیلوفری

Гирди наълин сафар ҷое ки ӯ афшонда аст

گرد نعلین سفر جایی که او افشانده است

Ноед аз болу пари рӯҳи аломини болу парӣ

ناید از بال و پر روح الامین بال و پری

Зон набӯдаш сояи каш чун соя афтодӣ бпо

زان نبودش سایه کش چون سایه افتادی بپا

Фарқро кӣ бар қадам дигар раседӣ сарварӣ

فرق را کی بر قدم دیگر رسیدی سروری

Бар пай ӯ рӯ ки он ҷое ки ҷавлонгоҳ ӯст

بر پی او رو که آن جایی که جولانگاه اوست

Қаҳқаҳа бар тавр сино мезанад Кебеки дарӣ

قهقهه بر طور سینا می زند کبک دری

Аз бисоти сидраи ҳам сад бори болотар гузашт

از بساط سدره هم صد بار بالاتر گذشت

Рафта то ҷое ки он ҷо маҳв карда бартарӣ

رفته تا جایی که آن جا محو کرده برتری

эй муҳӣти афвро меҳри ту паргори омада

ای محیط عفو را مهر تو پرگار آمده

Куллиёти мағфиратро карда лутфати мстрӣ

کلیات مغفرت را کرده لطفت مسطری

Ҳақ ба дасти илтифоти худ нўолти сохта

حق به دست التفات خود نوالت ساخته

Ту шқФт зула карда баҳри уммати парварӣ

تو شقفت زله کرده بهر امت پروری

Аз шароби соғари ҳасани ту дар кайфият аст

از شراب ساغر حسن تو در کیفیت است

Он ки ҳам худ бодагӣ кардаст ҳам худ соғарӣ

آن که هم خود بادگی کردست هم خود ساغری

Ҳарчӣ дар дунёсти ғайр аз ман ки берун монда ам

هرچه در دنیاست غیر از من که بیرون مانده ام

Дар бурун нагузошт роҳи шаръат аз паҳноварӣ

در برون نگذاشت راه شرعت از پهناوری

Оҷизам , аз чанги ин ҳинд ҷгрхўорм барор

عاجزم، از چنگ این هند جگرخوارم برآر

ё расӯли аллоҳи мусулмонии зи кофар май харӣ

یا رسول الله مسلمانی ز کافر می خری

Гарчи дастам аз рухи ойӣна бе ҷўҳртрст

گرچه دستم از رخ آیینه بی جوهرترست

Дида Эй дорам ба савдоят чу дасти ҷавҳарӣ

دیده ای دارم به سودایت چو دست جوهری

Мавсим ҳаҷасту зоди раҳ ба ғорат дода ам

موسم حج است و زاد ره به غارت داده ام

Бар сар раҳ карда бе занҷири бандами музтарӣ

بر سر ره کرده بی زنجیر بندم مضطری

Меҳдии пари забти ҳайдари савлатӣ берун фирист

مهدی پر ضبط حیدر صولتی بیرون فرست

Каъбаро раҳ мезананд ин кофарони хайбарӣ

کعبه را ره می زنند این کافران خیبری

Ҳадати алмоси табъи нақди бирм хон куҷост ?

حدت الماس طبع نقد بیرم خان کجاست؟

Каъбаро мифтоҳ бояд зўлоФқори ҳайдарӣ

کعبه را مفتاح باید ذولافقار حیدری

Хони хонони чори рукни орои дайни абдураҳим

خان خانان چار رکن آرای دین عبدالرحیم

Он ки карда ҷаду бобаши Мустафоро бўзрӣ

آن که کرده جد و بابش مصطفی را بوذری

Он кигар бар каъбаи дарвеш дар шаби бигузорад

آن که گر بر کعبه درویش در شب بگذارد

Аз шиква ӯ шавад равшани чароғи меҳтарӣ

از شکوه او شود روشن چراغ مهتری

Каз лаки хур бар Фсони хотираш гар бугзарад

کز لک خور بر فسان خاطرش گر بگذرد

Ҳак кунад аз сафҳаи айёми холи анбарӣ

حک کند از صفحه ایام خال عنبری

Тахтро маъшӯқи ширин , маликро домоди нав

تخت را معشوق شیرین، ملک را داماد نو

Аз сулаймон дев гирад баҳр ӯ ангуштарӣ

از سلیمان دیو گیرد بهر او انگشتری

Мурдаи сад соларо аз интифоъи лафз ӯ

مرده صد ساله را از انتفاع لفظ او

Дар занад гуфту шинав дар ҷинси гунаҳгӣу карӣ

در زند گفت و شنو در جنس گنگی و کری

Поя бар миъроҷи баҳри ваҳй май бояд ниҳод

پایه بر معراج بهر وحی می باید نهاد

Рутба ӯ бартараст аз кори шеъру шоирӣ

رتبه او برترست از کار شعر و شاعری

Лоба ӯ кӣ шавад шоистаи эҳсон ӯ

لابه او کی شود شایسته احسان او

Пеши он лаби ҷон ба таҳсин мефиристад сомрӣ

پیش آن لب جان به تحسین می فرستد سامری

эй ба ҷое дар накукории бисоти ороста

ای به جایی در نکوکاری بساط آراسته

Каз ту давлат мекунад ҳар рӯзи касби бартарӣ

کز تو دولت می کند هر روز کسب برتری

Аҳли дунёи луқмаи хори матбах ҷӯад тавонад

اهل دنیا لقمه خوار مطبخ جود تواند

Шояд зи дунёии нокасро ба чизе нашмурӣ

شاید ز دنیای ناکس را به چیزی نشمری

Соҳбо ! бад аз хилофат дидаам не аз фалак

صاحبا! بد از خلافت دیده ام نی از فلک

Тухми нофармонии оради миваи бдохтрӣ

تخم نافرمانی آرد میوه بداختری

Дар тилисм бидрм дорад фироқи даргаат

در طلسم بیدرم دارد فراق درگهت

Дар биёбони хок бар сар мекунам аз бе дарӣ

در بیابان خاک بر سر می کنم از بی دری

Рӯ ба ҳар корӣ ки орми кӯҳи ғами пешам наад

رو به هر کاری که آرم کوه غم پیشم نهد

Толеъӣ дорам ба сади корҳо Искандарӣ

طالعی دارم به سد کارها اسکندری

Бар рухи корами напушади пардаи шафқати фалак

بر رخ کارم نپوشد پرده شفقت فلک

То ба ибрат бар харобиҳоаш некӯи бенгарӣ

تا به عبرت بر خرابی هاش نیکو بنگری

Гар бигирӣ дастам аз ҷо ме тавонам хостн

گر بگیری دستم از جا می توانم خاستن

Он чунон нафитодаам каз бим бар ман нагузарӣ

آن چنان نفتاده ام کز بیم بر من نگذری

Хандаи субҳам бар оташ шукрӣ хоҳад ниҳод

خنده صبحم بر آتش شکری خواهد نهاد

Шаби сиришками ахгарии кари дасту чашмами миҷмарӣ

شب سرشکم اخگری کر دست و چشمم مجمری

Машриқи хотири зи субҳи ховарами рўшнтрст

مشرق خاطر ز صبح خاورم روشنترست

Пас чаро бар ман нтобад офтоби ховарӣ ?

پس چرا بر من نتابد آفتاب خاوری؟

Ҳасани идрокат « назирӣ »ро фусун пардоз кард

حسن ادراکت «نظیری » را فسون پرداز کرد

Гум шавад дар шӯриши савдоӣ ӯ ҳарфи парӣ

گم شود در شورش سودای او حرف پری

Чашми маънии фаҳм май бояд румузи ҳасан ро

چشم معنی فهم می باید رموز حسن را

Варна Юсуф дар ҳама бозор дорад муштарӣ

ورنه یوسف در همه بازار دارد مشتری

Ҷузи бисоти ту ки гавҳарро басир ноқидаст

جز بساط تو که گوهر را بصیر ناقدست

Дар ҳамаи ҷои муштарӣ ҷаҳласту ҳайрати гавҳарӣ

در همه جا مشتری جهل است و حیرت گوهری

Мива бар вай мефишонам то нагӯйӣ рафта аст

میوه بر وی می فشانم تا نگویی رفته است

Ҳамчуи гул аз бе вафоеи ҳамчуи сарв аз бе барӣ

همچو گل از بی وفایی همچو سرو از بی بری

Танги шукр май даҳуми кишвар ба кишвари чошнӣ

تنگ شکر می دهم کشور به کشور چاشنی

Охир эй савдои ширин дар кадомин кишварӣ ?

آخر ای سودای شیرین در کدامین کشوری؟

То ҷаҳонгирӣу давлати мояи шодӣ буд

تا جهانگیری و دولت مایه شادی بود

То дуъогӯеу хизмати дастгоҳи чокарӣ

تا دعاگویی و خدمت دستگاه چاکری

Ҳар куҷо ҳастам зи ҷону дили дуъогӯии туам

هر کجا هستم ز جان و دل دعاگوی توام

Ҳар куҷо бошӣ зи умру ҷоҳу давлати брхўрӣ

هر کجا باشی ز عمر و جاه و دولت برخوری