Мужда дар мужда фатҳасту зафар дар зафараст

مژده در مژده فتح است و ظفر در ظفرست

Ҳар тарафи муждаи расонанда фатҳӣ дигараст

هر طرف مژده رساننده فتحی دگرست

Фавҷ дар фавҷ кунад нусрати ҳақи астъҷол

فوج در فوج کند نصرت حق استعجال

Халқро лашгари омину дуо дар сафараст

خلق را لشگر آمین و دعا در سفرست

Ҳамчуи шохи гули хушбӯ ки гул афшон гардад

همچو شاخ گل خوشبو که گل افشان گردد

Ҳар тарафи номаи расони пайки мурассаъ камар аст

هر طرف نامه‌رسان پیک مرصع‌کمر است

Ақди сад дарҷи фурӯи рехта кин мактуб аст

عقد صد درج فرو ریخته کاین مکتوب است

Машки сад нофаи фурӯи бихтаҳ кин ҳо хабараст

مشک صد نافه فرو بیخته کاین ها خبرست

Гуфтам ин воқеаи Юсуф Мисраст магар ?

گفتم این واقعه یوسف مصر است مگر؟

Гуфт : неи соҳиби ин қисса азизӣ дигараст

گفت: نی صاحب این قصه عزیزی دگرست

Хони аъзам ки ба эҳсону шуҷоати имрӯз

خان اعظم که به احسان و شجاعت امروز

Каъба зу тӯшаи даҳу бткдаҳи тороҷ гар аст

کعبه زو توشه‌ده و بتکده تاراج‌گر است

Гар карами хоси ҷавонии сети тамомӣ карам аст

گر کرم خاص جوانی‌ست تمامی کرم است

Вари ҳунари нашъаи мардии сет тамомӣ ҳунараст

ور هنر نشئهٔ مردی‌ست تمامی هنرست

Ин кушод аз назари ҳиммат ӯ шуд варна

این گشاد از نظر همّت او شد ورنه

Ҳарб кардан ба даду дев на ҳад башараст

حرب کردن به دد و دیو نه حد بشرست

Корҷўён ки дарин маъракаи сабқати ҷустанд

کارجویان که درین معرکه سبقت جستند

По кашиданд казин қавми халосӣ зафар аст

پا کشیدند کزین قوم خلاصی ظفر است

Қуфл аз махзани сандӯқи ҷавоҳири бардошт

قفل از مخزن صندوق جواهر برداشت

Ончунон симу гуҳари рехт ки гӯйӣ ҳаҷараст

آنچنان سیم و گهر ریخت که گویی حجرست

Ҳамчуи хуршед ба арз сипаҳ омад берун

همچو خورشید به عرض سپه آمد بیرون

Маҳшарӣ дид ки дар ҳар тарафаш сад ҳашараст

محشری دید که در هر طرفش صد حشرست

Аз сарони шакли ҳавои гулбун заррин шохаст

از سران شکل هوا گلبن زرین شاخست

Вази ялон рӯй замини мазраъ фӯлод бараст

وز یلان روی زمین مزرع فولاد برست

Биҷаҳад кӯҳ ки аз кӯс ва нафираш боласт

بجهد کوه که از کوس و نفیرش بالست

Бар пурди дашт ки аз билк ва пайконаш бараст

بر پرد دشت که از بیلک و پیکانش برست

Рӯй гардуни зи дами ханҷарашон пар барқаст

روی گردون ز دم خنجرشان پر برقست

Пушти моҳии зи сами мураккабашон пар қамараст

پشت ماهی ز سم مرکبشان پر قمرست

Дар фалаки валвалаи андохт ки кӯч сипаҳ аст

در فلک ولوله انداخت که کوچ سپه است

Дар замини зилзилаи афканд ки азм сафараст

در زمین زلزله افکند که عزم سفرست

Дода фармон ба мҳобт ки саф ороӣ кун

داده فرمان به مهابت که صف آرایی کن

Хӯн ки бе ҳукми ту дар пӯст биҷунбад ҳадараст

خون که بی حکم تو در پوست بجنبد هدرست

Кард таъйини азимат ки ба ҷосӯсӣ бош

کرد تعیین عزیمت که به جاسوسی باش

Гар хилофӣ кунад андешаи сараш дар хатараст

گر خلافی کند اندیشه سرش در خطرست

Даст бар бахти ҳамеи суд ки ҳангом навост

دست بر بخت همی سود که هنگام نواست

Дил ба иқбол ҳаме дод ки рӯз ҳунараст

دل به اقبال همی داد که روز هنرست

Чун намӯд аз сари майдони илми Мансураш

چون نمود از سر میدان علم منصورش

Тани зи ҷони хасм тиҳӣ кард ки ҷой ҳазараст

تن ز جان خصم تهی کرد که جای حذرست

Маргро дар назари муддаӣон ҷавлон дод

مرگ را در نظر مدعیان جولان داد

Фари ҳаяҷонаш ки бар дидаи бади пардаи дуруст

فر هیجانش که بر دیده بد پرده درست

Зулмат аз пеши ҳамеи ҷуст ки инак омад

ظلمت از پیش همی جست که اینک آمد

Офтобӣ ки чу субҳаши ду халаф бар асараст

آفتابی که چو صبحش دو خلف بر اثرست

Зулм аз пои дарафтод ки натавон ҷустан

ظلم از پای درافتاد که نتوان جستن

Осмонӣаст ки ҳамроҳи қазо ва қадараст

آسمانیست که همراه قضا و قدرست

Қалби лашгар на , яке кӯҳ қавӣ бунёдаст

قلب لشگر نه، یکی کوه قوی بنیادست

Фавҷи душман на , яке қулзуми зер ва зибраст

فوج دشمن نه، یکی قلزم زیر و زبرست

Ршг бар ҳамла бо нусрат анвар дорад

رشگ بر حمله با نصرت انور دارد

Сафдари рӯз ки барҳами зан хайл саҳараст

صفدر روز که برهم زن خیل سحرست

Маликро хуши халафии дояи давлати пурвирд

ملک را خوش خلفی دایه دولت پرورد

Ҷони фидои падарии бод ки инаш писараст

جان فدای پدری باد که اینش پسرست

Муддаӣ бе сабабии даст маломат набаред

مدعی بی سببی دست ملامت نبرید

Ҳрзи Юсуфи дами шамшер дуоӣ падараст

حرز یوسف دم شمشیر دعای پدرست

Писар аз пешу падар бар асар ӯ тозон

پسر از پیش و پدر بر اثر او تازان

Бар самандӣ ки яке дар назараши баҳр ва бараст

بر سمندی که یکی در نظرش بحر و برست

Ҳар куҷои ҳамла ӯ тоҷ сарон помоласт

هر کجا حمله او تاج سران پامالست

Ҳар куҷои шеҳа ӯ фарқи ялон пай сипараст

هر کجا شیهه او فرق یلان پی سپرست

Так ӯ аз асари ҳила хасм огоҳаст

تک او از اثر حیله خصم آگاهست

Азм ӯро зи таҳи кор мухолиф хабараст

عزم او را ز ته کار مخالف خبرست

Рокибашро нарасад чашм ки аз баси тундӣ

راکبش را نرسد چشم که از بس تندی

Ба нигоҳии зи назари ғоиб ва андар назараст

به نگاهی ز نظر غایب و اندر نظرست

Лашкари хасми муҳӣтӣ шуда аз мавҷи синон

لشکر خصم محیطی شده از موج سنان

ӯ наҳангӣ ки бар он мавҷ муҳӣташ гузараст

او نهنگی که بر آن موج محیطش گذرست

Аз қаттоли об ба сарчашма теғаш хӯнаст

از قتال آب به سرچشمه تیغش خونست

Вази арақи акс дар ойӣна хуфтонаш тараст

وز عرق عکس در آیینه خفتانش ترست

Ҳабси танро зи дами ханҷар ӯ мифтоҳаст

حبس تن را ز دم خنجر او مفتاحست

Мурғи ҷонро зи паии новак ӯ болу параст

مرغ جان را ز پی ناوک او بال و پرست

Куфрро то ба зиҳи қабзаи камон дар дафъ аст

کفر را تا به زه قبضه کمان در دفع است

Ширкро то бен дастаи синон дар басараст

شرک را تا بن دسته سنان در بصرست

Рӯбаҳ ар сайр кунад бар асари лашкар ӯ

روبه ار سیر کند بر اثر لشکر او

Бозяш бо ҷигару Зуҳра шерон нараст

بازیش با جگر و زهره شیران نرست

То сари турраи дастори қазои прхўнст

تا سر طره دستار قضا پرخونست

То бен нохуни чанголи аҷал дар ҷигараст

تا بن ناخن چنگال اجل در جگرست

Ғӯта дар хӯн зада сад бори замин май ҷустӣ

غوطه در خون زده صد بار زمین می جستی

Гар бидидӣ ки раҳ аз чанбар чархиш бадараст

گر بدیدی که ره از چنبر چرخش بدرست

Аз саросемагӣ хостани роҳи гурез

از سراسیمگی خواستن راه گریز

Нутфа аз пушти давони ҷониб ноф падараст

نطفه از پشت دوان جانب ناف پدرست

Ҳамчуи рӯбаҳ ки ба сӯрох гурезон гардад

همچو روبه که به سوراخ گریزان گردد

Маргро хасми сӯии хона худ роҳбараст

مرگ را خصم سوی خانه خود راهبرست

Прдлони ҳамлаи кунони теғи занон май рафтанд

پردلان حمله کنان تیغ زنان می رفتند

То расиданд ба ҷое ки адуро мақараст

تا رسیدند به جایی که عدو را مقرست

Малик чун ҳақи малики гашт ба ҳам рузмон гуфт

ملک چون حق ملک گشت به هم رزمان گفت

Қисми ман бути шикании музди шумо сим зараст

قسم من بت شکنی مزد شما سیم زرست

То буту бткдаҳ аз шавқи Аннани вонкшид

تا بت و بتکده از شوق عنان وانکشید

Бут нигаҳ кард ки то чархи дувуми нур ва фирист

بت نگه کرد که تا چرخ دوم نور و فرست

Бе худ аз ҷои дарафтод ҳамоно пиндошт

بی خود از جای درافتاد همانا پنداشت

Ки алӣ бар китфи хоҷаи хиролбшрст

که علی بر کتف خواجه خیرالبشرست

Он ки дируз ба зуннори миён май бастӣ

آن که دیروز به زنار میان می بستی

Аз паии тоъаташи имрӯз ба ҳар мӯ камараст

از پی طاعتش امروز به هر مو کمرست

Оташ аз наъли сами асб касе ҷуста нашуд

آتش از نعل سم اسب کسی جسته نشد

Ҷусти даъвигар пайкор каз оташ шарараст

جست دعوی گر پیکار کز آتش شررست

Ҷоми бишкастау давлати з Музаффар гашта

جام بشکسته و دولت ز مظفر گشته

Ҳар куҷо менигарад теғи балоро сипараст

هر کجا می نگرد تیغ بلا را سپرست

Май Ромад аз рамау дом ки ин шаҳр ва даҳ аст

می رمد از رمه و دام که این شهر و ده است

Май ҷаҳд аз даррау кӯҳ ки ин бому дуруст

می جهد از دره و کوه که این بام و درست

Гар садоеи шунӯд бар ҷигараш шамшераст

گر صدایی شنود بر جگرش شمشیرست

Вар насимӣ гузарад дар назараши ништрст

ور نسیمی گذرد در نظرش نیشترست

Хотам аз даст кунад давр ки ин дард диласт

خاتم از دست کند دور که این درد دلست

Афсар аз фарқ наад зери казин ранҷ сараст

افسر از فرق نهد زیر کزین رنج سرست

Чора донад ки гурезаст ва надонад чаҳ кунад

چاره داند که گریزست و نداند چه کند

Ки чу симоби раҳ аз ҳар тарафаш бар хатараст

که چو سیماب ره از هر طرفش بر خطرست

Чаҳ кунад хасм ки сар бар хат фармон наниҳад

چه کند خصم که سر بر خط فرمان ننهد

Нуқтаро аз хати паргори куҷо раҳ бадараст ?

نقطه را از خط پرگار کجا ره بدرست؟

Фатҳи боби зафари он бор шуд аз мадҳати ман

فتح باب ظفر آن بار شد از مدحت من

Ин сано низ калид дар фатҳӣ дигараст

این ثنا نیز کلید در فتحی دگرست

Парвариш ёфта давлати ин силсила ам

پرورش یافته دولت این سلسله ام

Табъи мавзуни марои фатҳу зафари барг ва бараст

طبع موزون مرا فتح و ظفر برگ و برست

Миваи нутқами азин боду ҳаво рангин аст

میوه نطقم ازین باد و هوا رنگین است

Шаҷари табъами азин об ва замин борвараст

شجر طبعم ازین آب و زمین بارورست

Нусрат аз гуфта ман ҷӯй ки фаррух фоласт

نصرت از گفته من جوی که فرخ فالست

Самар аз хотири ман чин ки муборак самараст

ثمر از خاطر من چین که مبارک ثمرست

Партави рӯзбеҳӣ аз суханам тобонаст

پرتو روزبهی از سخنم تابانست

Вена ки мамдуҳ манаст аз ҳамаи бҳрўзтрст

وین که ممدوح منست از همه بهروزترست

эй карӣмӣ ки касе рўбзён аз ту натофт

ای کریمی که کسی روبزیان از تو نتافت

Тӯша ғорат зада роҳи ту рӯ дар сафараст

توشه غارت زده راه تو رو در سفرست

Ашги симини марои меҳри равоеи Берна

اشگ سیمین مرا مهر روایی برنه

Ки нисор дар байти аллоҳ ва рӯй ҳаҷараст

که نثار در بیت الله و روی حجرست

То якеро ба ҷаҳон баргӯ якеро маргаст

تا یکی را به جهان برگو یکی را مرگست

То якеро зи фалаки нафъ ва якеро зарараст

تا یکی را ز فلک نفع و یکی را ضررست

Партави давлати ту рӯзбеҳи рӯзи афзӯни бод

پرتو دولت تو روزبه روز افزون باد

Ки бар аҳбоб биҳиштаст ва бар аъдои сқрст

که بر احباب بهشتست و بر اعدا سقرست