Магар ки субҳи зи болин осмон бархест

مگر که صبح ز بالین آسمان برخاست

Ки ӯ чу хост ғубор аз дил ҷаҳон бархест

که او چو خاست غبار از دل جهان برخاست

Муҳаббатаст ки бо дард шодком нишаст

محبتست که با درد شادکام نشست

Иҷобатаст ки бо заъф Комрон бархест

اجابتست که با ضعف کامران برخاست

Дарин ду ҳафта ба ҳақи атои сиҳҳати ту

درین دو هفته به حق عطای صحت تو

Гар офтоб ба коми дил аз ҷаҳон бархест

گر آفتاب به کام دل از جهان برخاست

Паии алоҷи ту аттори субҳро ҳар рӯз

پی علاج تو عطار صبح را هر روز

Дарин малолату ғами қуфл аз дукон бархест

درین ملالت و غم قفل از دکان برخاست

з дайр ёфтан сиҳҳати танати хуршед

ز دیر یافتن صحت تنت خورشید

Бар рӯй исо ҳар рӯзи сар гарон бархест

بر روی عیسی هر روز سر گران برخاست

Сабои зи оризаи ?ути шамае ба бустон гуфт

صبا ز عارضه ات شمه ای به بستان گفت

Чу кард наУмия гӯш аз чаман фиғон бархест

چو کرد نامیه گوش از چمن فغان برخاست

Бидида ?наргаст аз тан кашид беморӣ

بدیده نرگست از تن کشید بیماری

Ба ҷустуҷӯии рахти ранг аз арғавон бархест

به جستجوی رخت رنگ از ارغوان برخاست

Насим ёфт саҳари ртбти масеҳое

نسیم یافت سحر رتبت مسیحایی

Аз онкӣ чун ту сабки рӯҳ ва нотавон бархест

از آنکه چون تو سبک روح و ناتوان برخاست

Қазои тсдқи бемории ту май талабад

قضا تصدق بیماری تو می طلبد

Паии нисори з ҳар тани ҳазор ҷон бархест

پی نثار ز هر تن هزار جان برخاست

Дуои сиҳҳати ту зарра зарра ам ме кард

دعای صحت تو ذره ذره ام می کرد

зи ҷумлаи сӯхтатар мағз устихон бархест

ز جمله سوخته تر مغز استخوان برخاست

Забони з шукр набандам аз инки оризи ту

زبان ز شکر نبندم از اینکه عارض تو

Чаро зи ориза бо коҳиш ва зиён бархест

چرا ز عارضه با کاهش و زیان برخاست

Ки дар ду ҳафтаи ма аз фарбеҳӣ шавад хуршед

که در دو هفته مه از فربهی شود خورشید

зи бистари аввал агар зор ва нотавон бархест

ز بستر اول اگر زار و ناتوان برخاست

Магари музаввар сиҳҳат диҳанд имрӯзат

مگر مزور صحت دهند امروزت

Ки мурғи рӯҳ ба парвоз аз ошён бархест

که مرغ روح به پرواز از آشیان برخاست

Фалак ба сӯии ғизои хонаи ту баради оташ

فلک به سوی غذا خانه تو برد آتش

Ки шуълаи саҳарии анбарин духон бархест

که شعله سحری عنبرین دخان برخاست

Ба завқи онкии магаси рони неъмат ту шавад

به ذوق آنکه مگس ران نعمت تو شود

Сабои зи ҷайби чаман остин фишон бархест

صبا ز جیب چمن آستین فشان برخاست

Ҳакими даҳри паии сиҳҳати ту аз анҷум

حکیم دهر پی صحت تو از انجم

Ниҳода бар тибқи шом нордон бархест

نهاده بر طبق شام ناردان برخاست

Ҷаҳонёни гулу шукри кашанд дар оғӯш

جهانیان گل و شکر کشند در آغوش

Ҳикоятии магарат аз сар забон бархест

حکایتی مگرت از سر زبان برخاست

зи таб чу ҳасани ту афзуд , шуд аён ки чисон

ز تب چو حسن تو افزود، شد عیان که چسان

Ба шуъла рафт халили ваз гулистон бархест

به شعله رفت خلیل وز گلستان برخاست

Сиррӣ ба хирқаи ҷаҳони барда буд дар ғами ту

سری به خرقه جهان برده بود در غم تو

Ки субҳи домани пари зари з остон бархест

که صبح دامن پر زر ز آستان برخاست

Фиғони зи халқи баромад ки хони хононст

فغان ز خلق برآمد که خان خانانست

Паии тсдқи сиҳҳат дирам фишон бархест

پی تصدق صحت درم فشان برخاست

Айёри нотиқаи абдураҳими хон ки сухан

عیار ناطقه عبدالرحیم خان که سخن

Ба ном ӯ чу зар аз сикка бо нишон бархест

به نام او چو زر از سکه با نشان برخاست

з фатҳ ӯст чунон пари хурӯши хотирҳо

ز فتح اوست چنان پر خروش خاطرها

Ки Тифлро брҳми банд аз забон бархест

که طفل را برحم بند از زبان برخاست

Ба ҷузи сарои атояши матоъ худ нагушӯд

به جز سرای عطایش متاع خود نگشود

Ба ҳар диёр ки овоз корвон бархест

به هر دیار که آواز کاروان برخاست

Агар ба моидаҳ коинот хон орост

اگر به مایده کاینات خوان آراست

Ҳануз мунфаил аз пеш миҳмон бархест

هنوز منفعل از پیش میهمان برخاست

Аё Масеҳи мақолӣ ки рӯзи хизмати ту

ایا مسیح مقالی که روز خدمت تو

зи шавқи дил ба Асои аҷал тавон бархест

ز شوق دل به عصای اجل توان برخاست

Ҳануз давлати ту ширхора буд ки чарх

هنوز دولت تو شیرخواره بود که چرخ

Ба фикри кори ту чун доя меҳрбон бархест

به فکر کار تو چون دایه مهربان برخاست

Ба қасди мардумаки чашми шери шохи гавазн

به قصد مردمک چشم شیر شاخ گوزن

Ба даври адли ту аз сина камон бархест

به دور عدل تو از سینه کمان برخاست

Ба ёди поси ту србрндоштгар сад бор

به یاد پاس تو سربرنداشت گر صد بار

Қиёмат аз таҳи болин посбон бархест

قیامت از ته بالین پاسبان برخاست

Сипеҳри ҷоҳи туро тӯлу арз май паймӯд

سپهر جاه تو را طول و عرض می پیمود

з ҳар тараф ки з ҷо хост дар миён бархест

ز هر طرف که ز جا خاست در میان برخاست

Насими хашми ту бар ҳар ки бе ҳиҷоби вазид

نسیم خشم تو بر هر که بی حجاب وزید

Ниқоби исматаш аз рӯй хонадон бархест

نقاب عصمتش از روی خاندان برخاست

Аё сипеҳри ҷанобӣ ки аҳли тоъат ро

ایا سپهر جنابی که اهل طاعت را

Ба даргаи ту иҷобати з остон бархест

به درگه تو اجابت ز آستان برخاست

Манам ки парвариши рӯҳ метавонам дод

منم که پرورش روح می توانم داد

Ба шери сина ки аз Марям баён бархест

به شیر سینه که از مریم بیان برخاست

Ривоятаст ки шахсе дар иштиёқи гуҳар

روایتست که شخصی در اشتیاق گهر

Ба хшги сохтани баҳр дар ҷаҳон бархест

به خشگ ساختن بهر در جهان برخاست

зи бас ки оби зи дарё ба ҷаҳд барме дошт

ز بس که آب ز دریا به جهد برمی داشت

зи сокинони вай аз ҷаҳд ӯ фиғон бархест

ز ساکنان وی از جهد او فغان برخاست

зи зери оби гуҳари он қадар бароварданд

ز زیر آب گهر آن قدر برآوردند

Ки бар муроди дили хеш Комрон бархест

که بر مراد دل خویش کامران برخاست

Бадари нисоряти имрӯзи ман ҳамон шахсам

بدر نثاریت امروز من همان شخصم

Ки ҳарчӣ хостам аз баҳри фикр он бархест

که هرچه خواستم از بحر فکر آن برخاست

Ҳамеша нахли қавӣ то ба тарбият гардад

همیشه نخل قوی تا به تربیت گردد

Чу бо заъифи ниҳолии з бӯстон бархест

چو با ضعیف نهالی ز بوستان برخاست

Ба худ бибол ба сиҳҳат ки нхлбнди ҳаёт

به خود ببال به صحت که نخلبند حیات

Паии тарози ту бо умр ҷовдон бархест

پی طراز تو با عمر جاودان برخاست