Ба шарҳи ҳолати ман номаҳо дар атрофаст

به شرح حالت من نامه ها در اطرافست

Ҳазор қофилаам зери бор ӯ софаст

هزار قافله ام زیر بار او صافست

Ба меҳрбонӣ ӯ эътимод натавон кард

به مهربانی او اعتماد نتوان کرد

Ки тозаи ошиқаму хотираш ба ман софаст

که تازه عاشقم و خاطرش به من صافست

Ба нола ашк фишонам ки тозаи давлат ро

به ناله اشک فشانم که تازه دولت را

Атои ним дирами дастгоҳ сад лофаст

عطای نیم درم دستگاه صد لافست

Ба ишва кард табассум ба ханда ҷон додам

به عشوه کرد تبسم به خنده جان دادم

Хилофи дӯсти намӯдан хилоф инсофаст

خلاف دوست نمودن خلاف انصافست

Биҳишти рӯзии ноболиғ муҳаббат нест

بهشت روزی نابالغ محبت نیست

Касе ки Тифли бимирад мақомаш аърофаст

کسی که طفل بمیرد مقامش اعرافست

Ба талхӣ аз лаби ин шоҳидони шоҳи шинос

به تلخی از لب این شاهدان شاه شناس

Агар шавем макрам камол алтофаст

اگر شویم مکرم کمال الطافست

Ҳазор масрафи шукри сарфи манъмони созанд

هزار مصرف شکر صرف منعمان سازند

Нўолаҳ эй ба фақир ар диҳанд исрофаст

نواله ای به فقیر ار دهند اسرافست

зи олимӣ ки ба каси дӯстӣ ба сар нарасонад

ز عالمی که به کس دوستی به سر نرساند

Вафои мҷўӣ ки анқо ҳануз дар қофаст

وفا مجوی که عنقا هنوز در قافست

Агар зи рози дилати огаҳами аҷиби мадон

اگر ز راز دلت آگهم عجیب مدان

Ки илми кашф на аз қисми илми кшоФст

که علم کشف نه از قسم علم کشافست

Ба як табассум дуздидаам фароҳами соз

به یک تبسم دزدیده ام فراهم ساز

Ки чун рух ту парешонем аз атрофаст

که چون رخ تو پریشانیم از اطرافست

« назирӣ » аз раҳ санҷидагӣ шавад ғолиб

«نظیری » از ره سنجیدگی شود غالب

Дағали мбоз ки мизон ба даст саррофаст

دغل مباز که میزان به دست صرافست