Чунон зи хонаи бурун рафтанам ба дил нанг аст

چنان ز خانه برون رفتنم به دل ننگ است

Ки остонаи биёбону гом фарсанг аст

که آستانه بیابان و گام فرسنگ است

Ба ҷон дар тан мафлуҷ гашта май монам

به جان در تن مفلوج گشته می مانم

Ки дар баромаданами ранҷу монданам нанг аст

که در برآمدنم رنج و ماندنم ننگ است

Раги равони бгдозд чу гиря гарм шавад

رگ روان بگدازد چو گریه گرم شود

Шарора дар дили фӯлоду қатра дар санг аст

شراره در دل فولاد و قطره در سنگ است

Ба домани дили поки ту доғ ту нарасад

به دامن دل پاک تو داغ تو نرسد

з бас гиристаам хӯни дида беранг аст

ز بس گریسته ام خون دیده بی رنگ است

Дилами зи сӯрати корам ғариқ андӯҳаст

دلم ز صورت کارم غریق اندوهست

Ки акси талъати зангӣ бар оина занг аст

که عکس طلعت زنگی بر آینه زنگ است

Ба гардиши мау хуршеди таъна ҳо дорам

به گردش مه و خورشید طعنه ها دارم

Ба бахти хеши зиёнкора бар сар ҷанг аст

به بخت خویش زیانکاره بر سر جنگ است

Ғариби нақши хаёлӣ бар об зад дида

غریب نقش خیالی بر آب زد دیده

Биҷузи худоӣ ки донад ки ин чаҳ найранг аст

بجز خدای که داند که این چه نیرنگ است

Наво ба гӯшт агар мухталиф расад чаҳ аҷаб

نوا به گوشت اگر مختلف رسد چه عجب

Ки як таронаи мо дар ҳазор оҳанг аст

که یک ترانه ما در هزار آهنگ است

Сухан ба завқ буд дар мазоқ биншинад

سخن به ذوق بود در مذاق بنشیند

Ба сафҳаи калак « назирӣ » чу захма бар чанг аст

به صفحه کلک «نظیری » چو زخمه بر چنگ است