Шарм меояд зи қосиди Тифли маҳбӯби маро

شرم می‌آید ز قاصد طفل محبوب مرا

Бар сар роҳаш биндозед мактуби маро

بر سر راهش بیندازید مکتوب مرا

Дасти пурвирди туам эй ишқ , пос ман бидор

دست پرورد توام ای عشق، پاس من بدار

Ҳарки бинад аз ту медонад баду хуби маро

هرکه بیند از تو می‌داند بد و خوب مرا

Фурсатати бодо ки май бояд ситамкории чунин

فرصتت بادا که می‌باید ستمکاری چنین

Ин қарору тоқат ва ин сабри Айюби маро

این قرار و طاقت و این صبر ایوب مرا

Нози пурвирди висолами гӯш бар ҳарфам макун

ناز پرورد وصالم گوش بر حرفم مکن

Орзӯ бисёр бошад табъи маҳбӯби маро

آرزو بسیار باشد طبع محبوب مرا

Бе суолии хӯни худ дар ҳашар май бахшам ба ӯ

بی‌سوالی خون خود در حشر می‌بخشم به او

Зон ки донам аз талаб ораст матлӯби маро

زان که دانم از طلب عارست مطلوب مرا

Шӯхи табъӣ , зи ихтилоти ғайри манъат чун кунам

شوخ‌طبعی، ز اختلاط غیر منعت چون کنم

Беш азин натавон шунидани ҳарфи длкўби маро

بیش ازین نتوان شنیدن حرف دلکوب مرا

Имшаб аз Юсуфи рухии чашм « назирӣ » равшан аст

امشب از یوسف‌رخی چشم «نظیری» روشن است

Боз нурӣ ҳаст дар кошонаи ёқӯби маро

باز نوری هست در کاشانه یعقوب مرا