Шӯри чамани зи нағмаи озодӣ ман аст

شور چمن ز نغمه آزادی من است

Рӯй шукуфтаи саҳар аз шодӣ ман аст

روی شکفته سحر از شادی من است

Майхонаам , ба буии баҳорам кушода анд

میخانه ام، به بوی بهارم گشاده اند

Ҳарҷо харобӣаст зи ободӣ ман аст

هرجا خرابی است ز آبادی من است

Беҳӯшӣам ба ҷилваи гуҳи гулистони барад

بیهوشی ام به جلوه گه گلستان برد

Ман булбулам ки накҳати гули ҳодӣ ман аст

من بلبلم که نکهت گل هادی من است

Бе завқи ишқи кор ба сомон наме расад

بی ذوق عشق کار به سامان نمی رسد

Шогирди ишқ бӯдан аз устодӣ ман аст

شاگرد عشق بودن از استادی من است

Ишқами навиди зиндагӣ ҷовдон диҳад

عشقم نوید زندگی جاودان دهد

Он чашмае ки гум шуда дар водӣ ман аст

آن چشمه ای که گم شده در وادی من است

Гардун ба ишқи зоичаҳ толеъам навишт

گردون به عشق زایچه طالعم نوشت

Неки ахтарии нишонаи ҳмзодӣ ман аст

نیک اختری نشانه همزادی من است

Ҳасрат барам ҳамеша « назирӣ » зи сайдгоҳ

حسرت برم همیشه «نظیری » ز صیدگاه

Зини раҳму ху ки офати сайёдӣ ман аст

زین رحم و خو که آفت صیادی من است