Он ки сад нома мо хонд ва ҷавобӣ нанавишт

آن که صد نامه ما خواند و جوابی ننوشت

Сатрӣ аз ғайр наомад ки китобӣ нанавишт

سطری از غیر نیامد که کتابی ننوشت

Шамъ бешуъла ба парвона фиристод он дӯст

شمع بی شعله به پروانه فرستاد آن دوست

Ки ба мо нома равон кард ва итобӣ нанавишт

که به ما نامه روان کرد و عتابی ننوشت

Ҳамаи ҷои шавқи ту лаби ташна ба роҳам оварад

همه جا شوق تو لب تشنه به راهم آورد

Дам обӣ нагирифтам ки шитобӣ нанавишт

دم آبی نگرفتم که شتابی ننوشت

Кафи пое ба раҳ бодияам риш нашуд

کف پایی به ره بادیه ام ریش نشد

Ки фиреби сари хораш ба саробӣ нанавишт

که فریب سر خارش به سرابی ننوشت

Қадамии номдм аз манзилу сомони берун

قدمی نامدم از منزل و سامان بیرون

Дар раҳи ишқ ба ганҷӣ ки харобӣ нанавишт

در ره عشق به گنجی که خرابی ننوشت

Ашку оҳ аз дар ин мадрисаи барадам ки адиб

اشک و آه از در این مدرسه بردم که ادیب

Ҳрзи ҳасани ту ба ҳар машк ва гулобӣ нанавишт

حرز حسن تو به هر مشک و گلابی ننوشت

Сина ӣӣ риши азин роз нигарадед ки ишқ

سینه یی ریش ازین راز نگردید که عشق

Қиссае бар сари минқор уқобӣ нанавишт

قصه ای بر سر منقار عقابی ننوشت

Ақд дар чанд « назирӣ » ба ҳавас назм кунӣ

عقد در چند «نظیری » به هوس نظم کنی

Ҳеҷ каси назми ту бар тараф ниқобӣ нанавишт

هیچ کس نظم تو بر طرف نقابی ننوشت