Ҷазои ҳасани амал дар шариъат арабӣаст

جزای حسن عمل در شریعت عربیست

Ба урфи афв накардани гуноҳ бе адабӣаст

به عرف عفو نکردن گناه بی ادبیست

Саводи дили з май солхурда равшан кун

سواد دل ز می سالخورده روشن کن

Ки айнаки басараши зи обгинаи ҳлбист

که عینک بصرش ز آبگینه حلبیست

Қабул бе ҳунарони зи илтифот маъшӯқ аст

قبول بی هنران ز التفات معشوق است

Анояти азалиро нишона бе сббист

عنایت ازلی را نشانه بی سببیست

Ҷамол ҳол шавад тарҷумони истеҳқоқ

جمال حال شود ترجمان استحقاق

Далели оби ҷигари тафтагӣу ташнаи лбист

دلیل آب جگر تفتگی و تشنه لبیست

зи ман машшотаи бустони сдоқ май талабад

ز من مشاطه بستان صداق می طلبد

Ҳануз духтари руз дар сроичаҳи ънбист

هنوز دختر رز در سرایچه عنبیست

Бигӯ ки рафтам ва қисмат нашуд ки дарёбам

بگو که رفتم و قسمت نشد که دریابم

Ки норасӣдани солики нишон бе тлбист

که نارسیدن سالک نشان بی طلبیست

зи дӯст рӯй магардону тан ба фармони даҳ

ز دوست روی مگردان و تن به فرمان ده

Ки ҳар ки соҳиби ин ҳол шуд , вале ва набӣаст

که هر که صاحب این حال شد، ولی و نبیست

Хилофи расми дарин аҳди хрқи одати дон

خلاف رسم درین عهد خرق عادت دان

Ки корҳои чунин аз шумори бўолъҷбист

که کارهای چنین از شمار بوالعجبیست

Шаби сиёҳи сабоҳи сифед май орад

شب سیاه صباح سفید می آرد

Чароғи матлаб аз дудмони бўлҳбист

چراغ مطلب از دودمان بولهبیست

Ба теғи қатъ иродат намешавад мо ро

به تیغ قطع ارادت نمی شود ما را

Хулӯси бандагии мо шарофат нисбӣаст

خلوص بندگی ما شرافت نسبیست

Магӯ зи дӯст , малолат буд « назирӣ » ро

مگو ز دوست، ملالت بود «نظیری » را

Ки мастии саҳарӣ аз ниёзи ним шбист

که مستی سحری از نیاز نیم شبیست