эй каъба ки гирдат нанишинад ба сафои ҳеҷ

ای کعبه که گردت ننشیند به صفا هیچ

Ҷое ки атои ту буд куфру хатои ҳеҷ

جایی که عطای تو بود کفر و خطا هیچ

Нархи назари ҳасани қабули ту баланд аст

نرخ نظر حسن قبول تو بلند است

Резем дил ар бар сари дил то ба самои ҳеҷ

ریزیم دل ار بر سر دل تا به سما هیچ

Бо қаҳри ту иллат на ва бо меҳри баҳона

با قهر تو علت نه و با مهر بهانه

Онро ки муроди ту балои хости дуои ҳеҷ

آن را که مراد تو بلا خواست دعا هیچ

Гар баҳрае аз халқу сиришт ту надоранд

گر بهره ای از خلق و سرشت تو ندارند

Хоки паии рӯҳи алқудсу оби бақои ҳеҷ

خاک پی روح القدس و آب بقا هیچ

Ишқи ту маро аз бут ва зуннор баровард

عشق تو مرا از بت و زنار برآورد

Онро ки ту кардӣ талаби эърозу ризои ҳеҷ

آن را که تو کردی طلب اعراض و رضا هیچ

Бо он ки зи паии чашми азизони нигарон буд

با آن که ز پی چشم عزیزان نگران بود

Рафтем ва накардем нигоҳӣ ба қафои ҳеҷ

رفتیم و نکردیم نگاهی به قفا هیچ

Кунин чаҳ кор оядам ар бо ту набошам

کونین چه کار آیدم ار با تو نباشم

Бе давлати васли ту Наими ду сарои ҳеҷ

بی دولت وصل تو نعیم دو سرا هیچ

Кам ҳавсалагӣ аз тарафи мости вагарна

کم حوصلگی از طرف ماست وگرنه

Аз баҳр нўолт нашавад кам ба атои ҳеҷ

از بحر نوالت نشود کم به عطا هیچ

Аз туаст ки ин замзама бо табъ « назирӣ » аст

از توست که این زمزمه با طبع «نظیری » است

Бонгӣ ки набошад накунад кӯҳи садои ҳеҷ

بانگی که نباشد نکند کوه صدا هیچ