Дуҳул ва ноӣ даридем ба овозаи субҳ

دهل و نای دریدیم به آوازه صبح

Бонг фатҳӣ нашунидем зи дарвозаи субҳ

بانگ فتحی نشنیدیم ز دروازه صبح

Дайр гаштем зи файзи саҳари огоҳ , дареғ

دیر گشتیم ز فیض سحر آگاه، دریغ

Ҷомае пора накардем ба андозаи субҳ

جامه‌ای پاره نکردیم به اندازه صبح

Кам харошаст дами мурғ саҳар бархезед

کم خراشست دم مرغ سحر برخیزید

Ҷгарӣ тоза кунем аз намаки тозаи субҳ

جگری تازه کنیم از نمک تازه صبح

Майу маъшӯқ ба андозаи мо май бояд

می و معشوق به اندازه ما می باید

Ратл хуршед кунад чораи хамёзаи субҳ

رطل خورشید کند چاره خمیازه صبح

МғФри ҷоми бёробрш май дар зини каш

مغفر جام بیارابرش می در زین کش

То ба як ҳамла кунам ғорати ҷмозаҳи субҳ

تا به یک حمله کنم غارت جمازه صبح

Сипаҳи шаб ба шабихун дуо бишикастам

سپه شب به شبیخون دعا بشکستم

Илми рӯзи занам бар дар дарвозаи субҳ

علم روز زنم بر در دروازه صبح

Рафтаи авроқи шабу рӯз ба ҳам барчинем

رفته اوراق شب و روز به هم برچینیم

Бахяи собиту сайёраи шерозаи субҳ

بخیه ثابت و سیاره شیرازه صبح

Даст дар гардани узроӣ ҷаҳон андозам

دست در گردن عذرای جهان اندازم

Ҳалаи рӯз ба ҳам барзанаму ғозаи субҳ

حله روز به هم برزنم و غازه صبح

Сарву шамшод ба ваҷданд « назирӣ » вақтаст

سرو و شمشاد به وجدند «نظیری » وقتست

Ба сар шох саройем сари овозаи субҳ

به سر شاخ سراییم سر آوازه صبح