Чу нест ҳад ки ба болин наҳем сари густох

چو نیست حد که به بالین نهیم سر گستاخ

Чаҳ суд аз ҳарами амну хобгоҳи фарох

چه سود از حرم امن و خوابگاه فراخ

Ҳазор ҷои з бурун мезананд табли раҳил

هزار جا ز برون می زنند طبل رحیل

Ҳануз рахти зи айвон касе набарда ба кох

هنوز رخت ز ایوان کسی نبرده به کاخ

Нишаста нағмаи сароён ба ҳам чаҳ донистем

نشسته نغمه سرایان به هم چه دانستیم

Ки санги тафриқаи мон бар пурандоз сари шох

که سنگ تفرقه مان بر پرانداز سر شاخ

зи дому донаи сайёд мурғ ме нолид

ز دام و دانه صیاد مرغ می نالید

Хабар надошт ки бар сих мекашад таббох

خبر نداشت که بر سیخ می کشد طباخ

Ғубори лашкари иأҷўҷи ғам , ҷаҳон бигирифт

غبار لشکر یأجوج غم، جهان بگرفت

Ки гуфт сад Сикандар намешавад сӯрох

که گفت سد سکندر نمی شود سوراخ

Ба ҳеҷ ҳилаи зи пеши аҷал халосӣ нест

به هیچ حیله ز پیش اجل خلاصی نیست

зи гург агар бҷҳӣ пӯст мекунад саллох

ز گرگ اگر بجهی پوست می کند سلاخ

Чунон расед ҷароҳат ба дил ки дида надид

چنان رسید جراحت به دل که دیده ندید

зи захми ҳодиса , ногаҳон « назирӣ » ох

ز زخم حادثه، ناگهان «نظیری » آخ