Бар қафо чашмат намеуфтад чу ин дар вошўд

بر قفا چشمت نمی افتد چو این در واشود

Он замон даргоҳ бишносӣ ки садрат ҷо шавад

آن زمان درگاه بشناسی که صدرت جا شود

Он ки ӯ дар кулбаи аҳзони писар гум кард ёфт

آن که او در کلبه احزان پسر گم کرد یافت

Ту ки чизе гум накардӣ аз куҷо пайдо шавад

تو که چیزی گم نکردی از کجا پیدا شود

Дӯст дорад аз ғарибони нолаи бечорагӣ

دوست دارد از غریبان ناله بیچارگی

Ишқ мехоҳад ки киштии ғарқ дар дарё шавад

عشق می خواهد که کشتی غرق در دریا شود

Ҳарки мехоҳад ки маншур хароботаш диҳанд

هرکه می خواهد که منشور خراباتش دهند

Бояд аввали хонимони барҳами зан ва расво шавад

باید اول خانمان برهم زن و رسوا شود

Зу ҳамаи хӯбии змои зиштӣ ҳамоно лоиқ аст

زو همه خوبی زما زشتی همانا لایق است

Пардаи мо баста монад парда ӯ вошўд

پرده ما بسته ماند پرده او واشود

Шуд баҳори умр ва нопухтааст ангурам ҳануз

شد بهار عمر و ناپخته است انگورم هنوز

Нест маълумам ки охири сирка ё саҳбо шавад

نیست معلومم که آخر سرکه یا صهبا شود

Умраи он кӯ барорам , поем ар ояд ба кор

عمره آن کو برآرم، پایم ار آید به کار

Ҳалқаи он дрбгирми дастам ар гиро шавад

حلقه آن دربگیرم دستم ار گیرا شود

Кам « назирӣ » рост бар ҷое назар афганда ам

کم «نظیری » راست بر جایی نظر افگنده ام

Вой агар рӯзи ҷазои чашму дилам гуё шавад

وای اگر روز جزا چشم و دلم گویا شود