Даврон май ҳасрати ҳама дар соғар мо кард

دوران می حسرت همه در ساغر ما کرد

Бар ҳарчӣ ниҳодем дил аз дида ҷудо кард

بر هرچه نهادیم دل از دیده جدا کرد

Нагушӯд қазои шаст ки оҳӣ накашидем

نگشود قضا شست که آهی نکشیدیم

Бар дӯст терм хӯрд хадангӣ ки хато кард

بر دوست ترم خورد خدنگی که خطا کرد

Бозуии ҳнрдорм ва иқбол надорам

بازوی هنردارم و اقبال ندارم

намекӯшам ва корӣ натавонам ба сазо кард

می کوشم و کاری نتوانم به سزا کرد

Фарёд барорем аз он ёри мшъбд

فریاد برآریم از آن یار مشعبد

Кӯ аз азали ин шӯъбадаи чарх раво кард

کو از ازل این شعبده چرخ روا کرد

Худ талъат худ дид агар парда барандохт

خود طلعت خود دید اگر پرده برانداخت

Худ фитнаи худ гашт агар фитна ба по кард

خود فتنه خود گشت اگر فتنه به پا کرد

Бо он ки лабаш дод мунодии муҳаббат

با آن که لبش داد منادی محبت

Не бар сар меҳр омаду неи аҳд вафо кард

نی بر سر مهر آمد و نی عهد وفا کرد

Новак фиканӣ бар сар ҳар роҳ нишонед

ناوک فکنی بر سر هر راه نشانید

Дар ишқи камандам ба гулӯи баст ва раҳо кард

در عشق کمندم به گلو بست و رها کرد

Душман ба Ирами афканду дӯст бар оташ

دشمن به ارم افکند و دوست بر آتش

Бо ин ҳама ҳад нест ки гӯйем ҷафо кард

با این همه حد نیست که گوییم جفا کرد

Чандини сухани ишқ ки гуфтанд ва шуниданд

چندین سخن عشق که گفتند و شنیدند

Каси ҳақ муҳаббат натавонист адо кард

کس حق محبت نتوانست ادا کرد

Баранд ба ҷои пару болаши сари минқор

برند به جای پر و بالش سر منقار

Мурғӣ ки баланд аз сари ин шох наво кард

مرغی که بلند از سر این شاخ نوا کرد

Хурсанд ба таслиму ризои гашт « назирӣ »

خرسند به تسلیم و رضا گشت «نظیری »

Мискин натавонист хусумат ба қазо кард

مسکین نتوانست خصومت به قضا کرد