Май рӯм ҷое ки ғами онҷои зи дил ҳо ме равад

می‌روم جایی که غم آنجا ز دل‌ها می‌رود

Нола аз ҳарҷо ки май хезад ба онҷо ме равад

ناله از هرجا که می‌خیزد به آنجا می‌رود

Баъди ҷон додан ба дунболи аҷали байнам чунонк

بعد جان دادن به دنبال اجل بینم چنانک

Гўиёи сад Юсуф аз пеш Зулайхо ме равад

گوییا صد یوسف از پیش زلیخا می‌رود

Тӯҳфаи ризвон агар бар каф надорам давр нест

تحفه رضوان اگر بر کف ندارم دور نیست

То ба марг аз Тифлем имон ба яғмо ме равад

تا به مرگ از طفلیم ایمان به یغما می‌رود

Шояд ар дардӣ ба муҳтоҷони фурушад май фуруш

شاید ار دردی به محتاجان فروشد میْ‌فروش

Ҳаркиро як дарҳамаст онҷо ба савдо ме равад

هرکه را یک درهمست آنجا به سودا می‌رود

Ман нахоҳам рафт аммо баҳри таскини дилаш

من نخواهم رفت اما بهر تسکین دلش

Ҳркҷо байнед гуедаш ки фардо ме равад

هرکجا بینید گوییدش که فردا می‌رود

Бар ман андӯҳӣ ҳуҷум оварда аз ҳиҷрон ӯ

بر من اندوهی هجوم آورده از هجران او

Каз дараш то май рӯми дил дар таҳ по ме равад

کز درش تا می‌روم دل در ته پا می‌رود

Май рӯм навъе зи кӯй ӯ ки пиндорӣ ба хашм

می‌روم نوعی ز کوی او که پنداری به خشم

Сдкс аз пеш ва пасам баҳр тақозо ме равад

صدکس از پیش و پسم بهر تقاضا می‌رود

Гар зи лавҳи чеҳраи Лайлии ҳамеи оради сабақ

گر ز لوح چهره لیلی همی آرد سبق

Хотири шӯридаи маҷнӯн ба саҳро ме равад

خاطر شوریده مجنون به صحرا می‌رود

Шаҳру саҳро ар « назирӣ » сӯхт аз оҳи видоъ

شهر و صحرا ار «نظیری » سوخت از آه وداع

намеравад навъе ки пиндории з дунё ме равад

می‌رود نوعی که پنداری ز دنیا می‌رود