Дар ба рӯй айш то бастем дигари воншд

در به روی عیش تا بستیم دیگر وانشد

Сад калид оварад бахту қуфли ин дар воншд

صد کلید آورد بخت و قفل این در وانشد

Дар гиребонӣ ки ғам овехт камтар шуд дуруст

در گریبانی که غم آویخت کمتر شد درست

Хуши дилӣ кам дӯхт ҷайбиро ки як сари воншд

خوش دلی کم دوخت جیبی را که یک سر وانشد

То ғам аз вайронаи мо роҳ омад шуд гушӯд

تا غم از ویرانه ما راه آمد شد گشود

Дидаи шамъи умеди мо зи сарсари воншд

دیده شمع امید ما ز صرصر وانشد

Ҳамчунон мактуби нокомӣ ба ҳам печида монад

همچنان مکتوب ناکامی به هم پیچیده ماند

Номаи сарбастаи мо ҳеҷ ҷои сари воншд

نامه سربسته ما هیچ جا سر وانشد

Саъй кардам то магар аз ишқи пардозами дилӣ

سعی کردم تا مگر از عشق پردازم دلی

Қатраи хунобае аз рӯй ахгари воншд

قطره خونابه ای از روی اخگر وانشد

Изтироб аз баҳри ҷони бурдани басӣ парвона кард

اضطراب از بهر جان بردن بسی پروانه کرد

Печу тоби шуълааш аз бол ва аз пари воншд

پیچ و تاب شعله اش از بال و از پر وانشد

Он ки шаби хоб « назирӣ »ро ба афсуни басти баст

آن که شب خواب «نظیری » را به افسون بست بست

Ҳеҷ кори баста ӯ зон фусунгари воншд

هیچ کار بسته او زان فسونگر وانشد