Гар ташна бар сар хам меРом аҷаб набошад

گر تشنه بر سر خم میرم عجب نباشد

Раҳмӣ наме намоянд то ҷон ба лаб набошад

رحمی نمی نمایند تا جان به لب نباشد

Бо сад умеди хонданд каз интизор сӯзанд

با صد امید خواندند کز انتظار سوزند

Чун дар намегушойанд коши ин талаб набошад

چون در نمی گشایند کاش این طلب نباشد

Саҳбоӣ роз доданд сармаст шавқ карданд

صهبای راز دادند سرمست شوق کردند

Гӯйанд лаб гушӯдани шарт адаб набошад

گویند لب گشودن شرط ادب نباشد

Ман як сабаб надорам вази кибр бар дар бахт

من یک سبب ندارم وز کبر بر در بخت

Як муддао насозанд то сад сабаб набошад

یک مدعا نسازند تا صد سبب نباشد

Чун зиллатии бибинанди омурзишии намоянд

چون ذلتی ببینند آمرزشی نمایند

Пое агар билағзад ҷой тараб набошад

پایی اگر بلغزد جای طرب نباشد

Ҳаргизи дили тавонгари лиззати наёбад аз ишқ

هرگز دل توانگر لذت نیابد از عشق

Ғам нест ошиқонрогар қӯт шаб набошад

غم نیست عاشقان را گر قوت شب نباشد

Аз ақдҳои даврони дил бад макун « назирӣ »

از عقدهای دوران دل بد مکن «نظیری »

Онро ки вогузоранд ҷуз аз ғазаб набошад

آن را که واگذارند جز از غضب نباشد