Ба ҳуши сайр чаман кун ки шоҳидони мустанад

به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

Қробаҳ бар сари абр баҳор бишикастанд

قرابه بر سر ابر بهار بشکستند

Чамани пиёла кашасту сабои қадаҳи паймоӣ

چمن پیاله کش است و صبا قدح پیمای

Муоширони сабӯҳии зи хоб барҷастанад

معاشران صبوحی ز خواب برجستند

Ба зери хирқаи ниҳон бода мехӯрд сӯфӣ

به زیر خرقه نهان باده می خورد صوفی

Ҳакиму орифу зоҳиди ҳама азин дастанд

حکیم و عارف و زاهد همه ازین دستند

Ҷаҳону айши Хизри ҳарф қоф симурғаст

جهان و عیش خضر حرف قاف سیمرغست

Дар ҳарими фанои зан ки Нитсаатон ҳастанд

در حریم فنا زن که نیستان هستند

Ту нахли хуш самар кистӣ ки боғу чаман

تو نخل خوش ثمر کیستی که باغ و چمن

Ҳамаи з хеш буриданд ва дар ту пайвастанд

همه ز خویش بریدند و در تو پیوستند

Ба ғурбати ту чунон ташнаам ки сабрам нест

به غربت تو چنان تشنه ام که صبرم نیست

Ба қадари фурсати он моҳён ки дар шастанд

به قدر فرصت آن ماهیان که در شستند

з бе қарории афлоки доғ ҳо дорам

ز بی قراری افلاک داغ ها دارم

Ки то зи шавқи ту бархестанд нанишастанд

که تا ز شوق تو برخاستند ننشستند

Наво фузунаст зи андозаи бришми авд

نوا فزونست ز اندازه بریشم عود

Ғазал ба замзама хонам ки пардаҳо бастанд

غزل به زمزمه خوانم که پرده ها بستند

Ба рамзи нукта адо мекунам ки хилватён

به رمز نکته ادا می کنم که خلوتیان

Сар сабу бикшоданд ва дар фурӯи бастанд

سر سبو بگشادند و در فرو بستند

Ту нахл мива фишон бош дар ҳдиқаҳи даҳр

تو نخل میوه فشان باش در حدیقه دهر

Ки кам дарахти қавӣ хушк шуд ки нашикастанд

که کم درخت قوی خشک شد که نشکستند

зи коҳилии ту « назирӣ » аҳзони ин чаманӣ

ز کاهلی تو «نظیری » احزان این چمنی

Гуҳӣ ба боғ шудӣ каз нишоти ворстнд

گهی به باغ شدی کز نشاط وارستند