На дили озоди пой баст шавад

نه دل آزاد پای بست شود

На ба парвози дили з даст шавад

نه به پرواز دل ز دست شود

Ҳимматии кон ба эътидол уфтад

همتی کان به اعتدال افتد

Кӣ ба иллати баланд ва паст шавад

کی به علت بلند و پست شود

Ишқро поя муайян нест

عشق را پایه معین نیست

Муъмин аз ишқи бут параст шавад

مؤمن از عشق بت پرست شود

Ба ҳавоӣ ки дар димоғ уфтад

به هوایی که در دماغ افتد

Ноқа дар зери бор маст шавад

ناقه در زیر بار مست شود

Кор аз инкисор бигушоед

کار از انکسار بگشاید

Ишқро фатҳ аз шикаст шавад

عشق را فتح از شکست شود

Шарм аз чашми порсои бабрад

شرم از چشم پارسا ببرد

Хат ки бар рӯй хуш нишаст шавад

خط که بر روی خوش نشست شود

Ҳар ки бинад тулӯъи ҳасани ту ро

هر که بیند طلوع حسن تو را

Сархуш аз нашъа аласт шавад

سرخوش از نشئه الست شود

Чун ниқоб аз ҷамол бурдорӣ

چون نقاب از جمال برداری

Ҳарчӣ нобӯд гашта ҳаст шавад

هرچه نابود گشته هست شود

Баҳр дар остин « назирӣ » рост

بحر در آستین «نظیری » راست

Кӣ карами пешаи танг даст шавад

کی کرم پیشه تنگ دست شود