Чаҳ хуаст кин дили кофари ниҳод ман дорад

چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد

На мазҳаби ман ва на эътиқод ман дорад

نه مذهب من و نه اعتقاد من دارد

Ба обу оташам аз саркашӣ наме созад

به آب و آتشم از سرکشی نمی سازد

Ҳазор арбада бо хоку бод ман дорад

هزار عربده با خاک و باد من دارد

зи тири нолаи фалакро ба кини барангезад

ز تیر ناله فلک را به کین برانگیزد

Камони фитна ба зиҳ аз ъинод ман дорад

کمان فتنه به زه از عناد من دارد

Надими ғусса ки рӯеи з ман нигараданд

ندیم غصه که رویی ز من نگرداند

Адуии раҳм ки роҳӣ ба дод ман дорад

عدوی رحم که راهی به داد من دارد

Ба чашми дили зи сувидои дили заъифи терм

به چشم دل ز سویدای دل ضعیف ترم

Агар чаҳ қӯт дид аз савод ман дорад

اگر چه قوت دید از سواد من دارد

Муборизӣ ки ҳадафи сад оҳанӣн созад

مبارزی که هدف سد آهنین سازد

Куҷои ҳазари зи камӣну кушод ман дорад

کجا حذر ز کمین و گشاد من دارد

Чаҳ эътимод кунам бар дўрўииии ғаммоз

چه اعتماد کنم بر دوروییی غماز

Ки ҳодисоти ҷаҳонро ба ёд ман дорад

که حادثات جهان را به یاد من دارد

Ба сад алоқаи дил боядам муқайяд буд

به صد علاقه دل بایدم مقید بود

Ба ин гумон ки сари инқиёд ман дорад

به این گمان که سر انقیاد من دارد

Ман он азизи ҷаҳонам ки бахт ҳар соъат

من آن عزیز جهانم که بخت هر ساعت

Матоъи Миср дигар дар мзод ман дорад

متاع مصر دگر در مزاد من دارد

Расост дасти таҷарруд ки назул ман гирад

رساست دست تجرد که نزل من گیرد

Қавӣаст пушти таваккул ки зод ман дорад

قویست پشت توکل که زاد من دارد

Ба мисраӣ ки надимони зи шеър ман хонанд

به مصرعی که ندیمان ز شعر من خوانند

Ҳазор фахр ба ман Авестоад ман дорад

هزار فخر به من اوستاد من دارد

зи макри чарх « назирӣ » аҷаби ҳросонм

ز مکر چرخ «نظیری » عجب هراسانم

Ки корҳои маро бар мурод ман дорад

که کارهای مرا بر مراد من دارد