Ҳавас чу дайр кашад шуъла дар ниҳод уфтад

هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد

Ба ҳад ишқ расад майл чун зиёд уфтад

به حد عشق رسد میل چون زیاد افتد

Нишоти суҳбати Фарҳоди рашк хусрав дошт

نشاط صحبت فرهاد رشک خسرو داشت

Хушаст ишқ агар кор бар мурод уфтад

خوشست عشق اگر کار بر مراد افتد

Ба шаҳру бодаи Фрсўдм ва касам нахарид

به شهر و بادیه فرسودم و کسم نخرید

Балост ҷинси гиронмоя дар касод уфтад

بلاست جنس گرانمایه در کساد افتد

Чу қӣматии нҳдм рӯзгор бифурӯшед

چو قیمتی نهدم روزگار بفروشید

На Юсуфам ки харидор бар мурод уфтад

نه یوسفم که خریدار بر مراد افتد

Маро ба дасти тиҳии гӯшаи ниқоби супурд

مرا به دست تهی گوشه نقاب سپرد

Камаст одами муфлис ба эътимод уфтад

کم است آدم مفلس به اعتماد افتد

Хаданги ғамзаи гиреҳ бар камони абрӯ чанд

خدنگ غمزه گره بر کمان ابرو چند

Кушоди даҳ ки ҳамаи корҳо кушод уфтад

گشاد ده که همه کارها گشاد افتد

Аннани дили з маломат битобу дастами гир

عنان دل ز ملامت بتاب و دستم گیر

Ки ҳар киро ту бигӯе з по фитод , уфтад

که هر که را تو بگویی ز پا فتاد، افتد

Замири равшани ту лавҳи маҳв ва исбот аст

ضمیر روشن تو لوح محو و اثبات است

Ки то з ёд барояд ки то биёад уфтад

که تا ز یاد برآید که تا بیاد افتد

Чу зарраи халқи ҷаҳон дар ҳавоат ме гирданд

چو ذره خلق جهان در هوات می گردند

Башари надида касе коФтоб зод уфтад

بشر ندیده کسی کافتاب زاد افتد

Танами зи силии панди замона коста шуд

تنم ز سیلی پند زمانه کاسته شد

Чу Тифли шӯх ки дар қайд Авестоад уфтад

چو طفل شوخ که در قید اوستاد افتد

Ҳазари зи оҳ « назирӣ » ки хонимон сӯз аст

حذر ز آه «نظیری » که خانمان سوز است

Мабод ин хаси сӯзон ба даст бод уфтад

مباد این خس سوزان به دست باد افتد