Ҳавас парвонааст аммо ба гирд дӯд ме гардад

هوس پروانه است اما به گرد دود می‌گردد

Назар хубаст аммо дил ғуборолуд ме гардад

نظر خوبست اما دل غبارآلود می‌گردد

зи ковушҳои мижгони ту пурхӯни дида Эй дорам

ز کاوش‌های مژگان تو پرخون دیده‌ای دارم

Ки гар шавем ба оби баҳр хӯн олуд ме гардад

که گر شویم به آب بحر خون‌آلود می‌گردد

Диламро карда завқати хуш дигар нагузорам аз дасташ

دلم را کرده ذوقت خوش دگر نگذارم از دستش

Диҳад то бози завқии дасти ғам Фрсўд ме гардад

دهد تا باز ذوقی دست غم فرسود می‌گردد

Тугар барҳами зании савдои дил , нозии зиёни дорӣ

تو گر برهم زنی سودای دل، نازی زیان داری

Марои сармояи дунёу дайн нобӯд ме гардад

مرا سرمایه دنیا و دین نابود می‌گردد

Дарин муддати ғами ҳиҷрони абас бар худ писандидам

درین مدت غم هجران عبث بر خود پسندیدم

Надонистам ки аз маргами дилат хушнӯд ме гардад

ندانستم که از مرگم دلت خشنود می‌گردد

Каси ин беэътидолиҳои ҳасанатро куҷо гуяд

کس این بی‌اعتدالی‌های حسنت را کجا گوید

Ки ошиқи пешат аз меҳру вафо мардӯд ме гардад

که عاشق پیشت از مهر و وفا مردود می‌گردد

Ба шафқати гоҳ гоҳе сӯй худ мехон « назирӣ » ро

به شفقت گاه‌گاهی سوی خود می‌خوان «نظیری » را

Ҷудои дида аз васлати тасаллӣ зуд ме гардад

جدایی دیده از وصلت تسلی زود می‌گردد