Нишони он ки кардам қатъи умед аз диёри худ

نشان آن که کردم قطع امید از دیار خود

Ниҳодам дар ҳарими кӯй ӯ санги мазори худ

نهادم در حریم کوی او سنگ مزار خود

Брҳмн аз санами баргашту ҳоҷӣ аз ҳарам омад

برهمن از صنم برگشت و حاجی از حرم آمد

Ману ихлосу арзи бандагӣу кӯии ёри худ

من و اخلاص و عرض بندگی و کوی یار خود

Ту хоҳии кофарии дони тоъатами хоҳии мусулмонӣ

تو خواهی کافری دان طاعتم خواهی مسلمانی

Маро корӣаст бо сидқи дили умедвори худ

مرا کاریست با صدق دل امیدوار خود

Халалгар дар баннои дайн ва имонам шавад саҳласт

خلل گر در بنای دین و ایمانم شود سهلست

Надорам нақс дар бунёди аҳди устувори худ

ندارم نقص در بنیاد عهد استوار خود

Зари комили айёрам дар вафоу дӯстии холис

زر کامل عیارم در وفا و دوستی خالص

Гарми сад бор бгдозӣ нигарадам аз айёри худ

گرم صد بار بگدازی نگردم از عیار خود

Лаби умедворӣ бастаам аз ҳарфи ноёбӣ

لب امیدواری بسته ام از حرف نایابی

Муҳаббат мекунад навъе ки бояд кард кори худ

محبت می کند نوعی که باید کرد کار خود

« назирӣ » аз ту дар хӯни зинат ҳар дом аз сайдӣ

«نظیری » از تو در خون زینت هر دام از صیدی

Ту ҳам фитрокро ороишии даҳ аз шикори худ

تو هم فتراک را آرایشی ده از شکار خود