Базмати ғами бор мо надорад

بزمت غم بار ما ندارد

Айши ту ғубор мо надорад

عیش تو غبار ما ندارد

Мо чеҳра ба хӯн кунем гулгун

ما چهره به خون کنیم گلگون

Машшотанигор мо надорад

مشاطه نگار ما ندارد

Чун шуълаи зи сӯз сина рӯйем

چون شعله ز سوز سینه روییم

Нами абри баҳор мо надорад

نم ابر بهار ما ندارد

Кас буи накард гул ки дасташ

کس بوی نکرد گل که دستش

Захми сари хор мо надорад

زخم سر خار ما ندارد

Мо арбада мекунем бисёр

ما عربده می کنیم بسیار

Мутриби сари кор мо надорад

مطرب سر کار ما ندارد

Ойӣна ба айби мост гуё

آیینه به عیب ماست گویا

Айби оинаи дор мо надорад

عیب آینه دار ما ندارد

Ҳар нома ки дил намекунад хӯн

هر نامه که دل نمی کند خون

Пайғоми диёр мо надорад

پیغام دیار ما ندارد

Хушҳолии рӯзи васли дидем

خوشحالی روز وصل دیدیم

Шавқи шаби тор мо надорад

شوق شب تار ما ندارد

Беному нишон хушаст мурғӣ

بی نام و نشان خوش است مرغی

Кӯи нолаи зор мо надорад

کو ناله زار ما ندارد

Гардуни ма ва меҳр дорад аммо

گردون مه و مهر دارد اما

Нақдӣ ба айёр мо надорад

نقدی به عیار ما ندارد

Хунобаи кашеми мо « назирӣ »

خونابه کشیم ما «نظیری »

Май ъушрати кор мо надорад

می عشرت کار ما ندارد