Рӯз аз он ояд ки бо сад хорем бар дар кашад

روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشد

Пардаи номӯси шаб аз рӯй корам баркашад

پرده ناموس شب از روی کارم برکشد

Бар сари парвонаи шамъ аз баҳри он сӯзад ки ҳаст

بر سر پروانه شمع از بهر آن سوزد که هست

Ҷазбаи ишқӣ ки хокистар ба хокистар кашад

جذبه عشقی که خاکستر به خاکستر کشد

Ҳеҷ ҷо нагузашт каз ваии фитнае боқӣ намонад

هیچ جا نگذشت کز وی فتنه‌ای باقی نماند

Кош чун ояд ғамати рахт аз дар дигар кашад

کاش چون آید غمت رخت از در دیگر کشد

Аз дараш тсдиъ кам кардам чу донистам ки ӯ

از درش تصدیع کم کردم چو دانستم که او

Хати нисёнии марои як бора бар дафтар кашад

خط نسیانی مرا یک باره بر دفتر کشد

Ғам ки ҳар шаби маҷлисами афсурда зу мегашт рафт

غم که هر شب مجلسم افسرده زو می گشت رفت

Имшаб аз ҷуръати чароғами дашна бар сарсар кашад

امشب از جرأت چراغم دشنه بر صرصر کشد

Чора ӣӣ каз бе қарории ташнаи васли ту ро

چاره یی کز بی قراری تشنه وصل تو را

Бар сароб ар чашм уфтад даст аз кавсар кашад

بر سراب ار چشم افتد دست از کوثر کشد

Аз фироқи имшаб « назирӣ » маҷлисам мотмгҳӣ аст

از فراق امشب «نظیری » مجلسم ماتمگهی است

Буи хӯн ояд чу авдами шуъла дар миҷмар кашад

بوی خون آید چو عودم شعله در مجمر کشد