Ба гӯшам аз париданҳои чашм овоз ме ояд

به گوشم از پریدن‌های چشم آواز می‌آید

Ки аз ғурбати дарин зӯдии азизӣ боз ме ояд

که از غربت درین زودی عزیزی باز می‌آید

Мубораки паии ҳавоӣ каз диёри дӯстии хезад

مبارک پی هوایی کز دیار دوستی خیزد

Ки беболу пари онҷои мурғ дар парвоз ме ояд

که بی‌بال و پر آنجا مرغ در پرواز می‌آید

Бағал бигушоӣ ва пар кун аз ғаниматҳои ӣмонӣ

بغل بگشای و پر کن از غنیمت‌های ایمانی

Ки аз тороҷи ҳасани мамлакат пардоз ме ояд

که از تاراج حسن مملکت پرداز می‌آید

Бисоти ҷодуӣ барҳам хӯрд ҷодўнгоҳон ро

بساط جادویی برهم خورد جادونگاهان را

Ки лаб бо ҳуҷҷату рухсор бо эъҷоз ме ояд

که لب با حجت و رخسار با اعجاز می‌آید

Маҳоласт ин ки бар доми нигоҳи ман гузор уфтад

محالست این که بر دام نگاه من گذار افتد

Ғаззолиро ки аз паии сад кмндондоз ме ояд

غزالی را که از پی صد کمندانداز می‌آید

Сипаҳро рӯҳ дар парвозу шаҳро бахт дар нозаст

سپه را روح در پرواز و شه را بخت در نازست

Ки аз болои ҳумо дар чанги он шаҳбоз ме ояд

که از بالا هما در چنگ آن شهباز می‌آید

Ба тартиби сабӯҳӣ субҳдам дидам ки давлат ро

به ترتیب صبوحی صبحدم دیدم که دولت را

Камар май басти даврони хони хонон боз ме ояд

کمر می‌بست دوران خان خانان باز می‌آید

Саодат ҳои гӯногӯнаст давронро ки ҳасан ӯ

سعادت‌های گوناگونست دوران را که حسن او

Ба ҳар анҷоми фаслӣ бар сароғоз ме ояд

به هر انجام فصلی بر سرآغاز می‌آید

Набошад муҳаррами оҳанги давлати қадар ҳар самъӣ

نباشد محرم آهنگ دولت قدر هر سمعی

Навои нозуки бурун аз пардаҳои соз ме ояд

نوا نازک برون از پرده‌های ساز می‌آید

Чу шуд тасхири дили муштоқро дармон шикебе аст

چو شد تسخیر دل مشتاق را درمان شکیبایی است

Ки дил менозаду дилбари з рӯй ноз ме ояд

که دل می‌نازد و دلبر ز روی ناز می‌آید

« назирӣ » дӯстонро рози дили ногуфта кӣ монад ?

«نظیری» دوستان را راز دل ناگفته کی ماند؟

Таҳаммул кун ки ӯ худ бар сари ин роз ме ояд

تحمل کن که او خود بر سر این راز می‌آید