Омад дигар ба сулҳ ва дар фитна боз кард

آمد دگر به صلح و در فتنه باز کرد

Сулҳӣ ба маслиҳати паии ҷанг дароз кард

صلحی به مصلحت پی جنگ دراز کرد

Шуд умру саргаронӣ ӯ бартараф нашуд

شد عمر و سرگرانی او برطرف نشد

Бар ман ба қадари мартабаи ишқ ноз кард

بر من به قدر مرتبه عشق ناز کرد

Худро ба коми душман худ дид он ки ӯ

خود را به کام دشمن خود دید آن که او

Бо дӯстони тағофули душман навоз кард

با دوستان تغافل دشمن نواز کرد

Чашм тамаъ бидӯз ки аз дар қисмати касон

چشم طمع بدوز که از در قسمت کسان

Ҳаркас гушӯд дида ба ҳасрат фароз кард

هرکس گشود دیده به حسرت فراز کرد

Сад мӯъҷиз аз каромати лаъли ту дида ам

صد معجز از کرامت لعل تو دیده ام

Аз ту наме тавон ба хато эҳтироз кард

از تو نمی توان به خطا احتراز کرد

Ҳарҷоӣ байнам аз ту сазои парастишӣ

هرجای بینم از تو سزای پرستشی

Дар каъба ме тавон ба ҳамаи сӯ намоз кард

در کعبه می توان به همه سو نماز کرد

Савти ман аз таронаи ноҳиди бргзшт

صوت من از ترانه ناهید برگذشت

Шудӣ баланди мутриби ҳасани ту соз кард

شدی بلند مطرب حسن تو ساز کرد

Табли вуҷӯди айш « назирӣ » ба ҳам назд

طبل وجود عیش «نظیری » به هم نزد

Кӯтоҳ дид марҳалаи хоб дароз кард

کوتاه دید مرحله خواب دراز کرد