Ба дили зи шавқи ту чун нола дар самоъ ояд

به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید

Иҷобат аз дару бомам ба истимоъ ояд

اجابت از در و بامم به استماع آید

Меӣаст дар хами шавқам кигар ба ҷӯш равад

میی است در خم شوقم که گر به جوش رود

Ҳазор заррау парвона дар самоъ ояд

هزار ذره و پروانه در سماع آید

Чунон ба нолши ман рӯзгор хуш дорад

چنان به نالش من روزگار خوش دارد

Ки гар хамӯш шавам ба сар низо ояд

که گر خموش شوم به سر نزاع آید

Ба байъи ишва барам ҷон ки масти нози маро

به بیع عشوه برم جان که مست ناز مرا

Иҳонатӣаст ки худ бар матоъ ояд

اهانتی است که خود بر متاع آید

Баҷост нолаи мурғи чаман ки гул ба шитоб

بجاست ناله مرغ چمن که گل به شتاب

Чунон равад ки магар аз пай видоъ ояд

چنان رود که مگر از پی وداع آید

Чисони фасонаи булбул барам ба дарди сараш

چسان فسانه بلبل برم به درد سرش

Сиррӣаст онкии зи буии гулаш сдоъ ояд

سریست آنکه ز بوی گلش صداع آید

Сар аз итоати фармони кашами ҷам ва кӣ ро

سر از اطاعت فرمان کشم جم و کی را

Ки банда ӣӣ ки мутӣъ ту шуд мтолъ ояд

که بنده یی که مطیع تو شد مطالع آید

Намӯнае зи висоли туу намоиши мост

نمونه ای ز وصال تو و نمایش ماست

Ки зарра дар назар аз ҳастӣ шуъоъ ояд

که ذره در نظر از هستی شعاع آید

Ба сабр дод « назирӣ » қарор , фармони даҳ

به صبر داد «نظیری » قرار، فرمان ده

Ки ғам ба бидъату ҳиҷрон ба ихтироъ ояд

که غم به بدعت و هجران به اختراع آید