Ба ҳиҷру васли дилами улфат ва низо надорад

به هجر و وصل دلم الفت و نزاع ندارد

Нишот омадану кулуфт видоъ надорад

نشاط آمدن و کلفت وداع ندارد

Ба шаҳр мо нафурӯшанд ҷузи ризоу муҳаббат

به شهر ما نفروشند جز رضا و محبت

Касе дукон накушояд ки ин матоъ надорад

کسی دکان نگشاید که این متاع ندارد

Бар он фароз ки ман мекунам урӯҷ мақомӣ аст

بر آن فراز که من می کنم عروج مقامی است

Ки ҳеҷ поя бар он поя иртифоъ надорад

که هیچ پایه بر آن پایه ارتفاع ندارد

Чунон ҳақоратам аз чашми эътибори Фгндаҳи сет

چنان حقارتم از چشم اعتبار فگنده ست

Ки даҳр бар ману ҳоли ман итилоъ надорад

که دهر بر من و حال من اطلاع ندارد

Ба ратли хӯн ҷигар мехӯрам зи бахт ба шукрам

به رطل خون جگر می خورم ز بخت به شکرم

Ки сари зи ҷоми тнки машрабам сдоъ надорад

که سر ز جام تنک مشربم صداع ندارد

зи тирагии шаби интизори шамъи умедам

ز تیرگی شب انتظار شمع امیدم

Баробари пари парвонае шуъоъ надорад

برابر پر پروانه‌ای شعاع ندارد

Абас ба ваъдаи лутфаш дилат хушаст « назирӣ »

عبث به وعده لطفش دلت خوشست «نظیری »

Кадоми лутф ? ки бо бахти ту низо надорад

کدام لطف؟ که با بخت تو نزاع ندارد